กำลังแสดงผล 1 ถึง 4 จากทั้งหมด 4

เราวิ่งตามอะไรกัน...ในชีวิต

  1. #1
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ maxwell007
    วันที่สมัคร
    Dec 2007
    ที่อยู่
    สามย่าน
    กระทู้
    652
    บล็อก
    14

    กระพริบตา เราวิ่งตามอะไรกัน...ในชีวิต


    มีเรื่องเล่าว่า... มีพระองค์หนึ่ง...ชอบทำอะไรแปลกๆ...
    วันหนึ่ง...พวกกรุงเทพฯ...เอากฐินไปทอดที่วัด...

    จัดงานกันใหญ่โต...มีหนัง...มีลิเก...มีดนตรี...ผู้คนแห่กันมามืดฟ้ามัวดิน...
    ก่อนทอดกฐิน..ผู้คนมารวมกันเต็มศาลา...
    หลวงพ่อเรียกเด็กวัดมา...
    บอกให้ไปเอาเนื้อจากโรงครัวมาก้อนหนึ่ง...แล้วเอาเชือกมาด้วย...
    หลวงพ่อจัดการ...เอาเนื้อ...ผูกติดกับหลังหมา...
    ผูกเสร็จ...ก็ปล่อยหมา ...
    หมาเห็นเนื้ออยู่บนหลัง...ก็ไล่งับ...
    พอหัวโดดงับ...ตัวก็ขยับหนี...
    เพราะหมามันกัดหลังตัวเองไม่ถึง...
    ยิ่งโดดงับเร็ว...ก้อนเนื้อก็หนีเร็ว...
    โดดไม่หยุด...เนื้อก็หนีไม่หยุด...น่าสงสารหมามาก...

    หมาโดดอยู่นาน...งับเท่าไหร่...เนื้อก็ไม่เข้าปากสักที...
    ผู้คนบนศาลา...พากันหัวเราะชอบใจ...
    หัวเราะเยาะหมา...ว่าทำไมมันถึงโง่ยังงี้...
    ไล่งับ...จะกินเนื้อ...ที่ตัวเองไม่มีทางไล่ตามทัน ตลอดชีวิต...

    หลวงพ่อ...มองดูด้วยความสนุกสนานจนหนำใจแล้ว...
    ก็แก้เชือกออกมากหลังหมา...
    แล้วหันมาพูดกับญาติโยมว่า...


    "มนุษย์เรา...มีความรู้สึกว่า...ตัวเองพร่อง...ตัวเองยังไม่เต็ม...
    ต้องเติมตลอดเวลา...เติมไม่หยุด...เพื่อให้ตัวเองเต็ม...

    อยากสวย...อยากทันสมัย...
    ไปหาซื้อเสื้อผ้าที่สวยที่สุด...ทันสมัยที่สุดใส่...
    ดีใจได้เดือนเดียว...มีรุ่นใหม่ออกมาอีกแล้ว...สวยกว่า...ทันสมัยกว่า...
    อยากได้โทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่...
    ซื้อเสร็จ ๓ เดือน...รุ่นใหม่ก็โผล่มาอีกแล้ว...

    ซื้อคอมพิวเตอร์ทันสมัยที่สุด...
    ๒ เดือนต่อมา...มีรุ่นใหม่กว่าออกมา...ของเราตกรุ่น...

    ซื้อรถเบนซ์...ทันสมัยที่สุด...แพงมาก...
    ขับได้ ๖ เดือน...มีรุ่นใหม่ออกมาอีกแล้ว...
    ทันสมัยกว่า...แพงกว่า...ของเรากลายเป็นเชย...

    เราต้องก้มหน้าก้มตา...ทำงานทั้งวัน ทั้งคืน...หาเงินมา...
    เพื่อมาทำให้ตัวเองทันสมัย...
    ซื้อเสื้อผ้าใหม่...มือถือใหม่...คอมพิวเตอร์ใหม่...รถยนต์คันใหม่...
    เหน็ดเหนื่อยแสนสาหัส...
    เพื่อไม่ให้ตัวเองตกรุ่น...

    ปัจจุบัน...
    เรากำลังไล่งับความทันสมัย...เหมือนหมาที่ไล่งับเนื้อบนหลังของมัน...
    ทั้งที่รู้ว่า...ต่อให้ไล่งับทั้งชีวิต...ก็ไม่มีทางตามทัน...
    น่าสงสารไหมโยม...."

    คนเต็มศาลา...เมื่อกี้หัวเราะครึกครื้น...
    ด่าว่า...หมามันโง่...
    ตอนนี้เงียบสนิท...เหมือนไม่มีคนอยู่...

    ไม่รู้ว่า...กำลังสงสารหมา...
    หรือ...กำลังทบทวนความโง่...ตัวเอง


    เราวิ่งตามอะไรกัน...ในชีวิต ที่มา : ทำดีดอทคอม เราวิ่งตามอะไรกัน...ในชีวิต


    เซื้อซาติแฮ้งอย่าเหม็นสาบกุยกัน
    เกิดเป็นคนอีสานให้ฮักแพงกันไว้
    ไผเฮ็ดดีให้ซ่อยยู้ ซอยซูอย่าย่านเหลิน
    ไผเฮ็ดผิดให้ซอยเว้า ไขแก้ดอกซอยกัน ซันดอกหวา


  2. #2
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ เเมงสะดิ้ง
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    ที่อยู่
    ที่ชอบ
    กระทู้
    1,050
    บล็อก
    24
    สาธุ....จ่ะแมนเว่าถืกหม่องเนาะจ้า

    เชื่อว่าคนเฮาทุกคนต่างก็มีเป้าหมายในการดำรงชีวิตด้วยกันทั้งนั้น

    และแน่นอนที่สุดเดอะเป้าหมายที่สำคัญนั้นก็คือ"ความสุข" นั่นเอง

    สุขทั้งกาย สุขทั้งใจ เป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนาเสมอ

    ในขณะที่จุดหมายปลายทางของคนหมุ่มากคือที่เดียวกัน

    แต่การเดินทางไปสู่เป้าหมายนั้นอาจจะแตกต่างก็เท่านั้น

    สุดท้ายจากใจยายดิ้งขออำนวยอวยพรชัยให้เพื่อนผองน้องพี่ที่บ้านมหาทุกท่าน

    จงมีแต่ความสุขความเจริญ เจริญทั้งทางโลกและทางธรรมด้วยกันถ้วนหน้าเถิดเอย...

  3. #3
    การอยู่ให้มันพอเพียงและให้เพียงพอคือสิ่งที่ดีที่สุด

  4. #4
    ท่องเวบ สัญลักษณ์ของ pui.lab
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    ที่อยู่
    โสดไม่มีใครเอา หรือว่าเราไม่เอาใคร
    กระทู้
    10,045
    บล็อก
    8
    มนุษย์เราถ้าลดความอยาก ความต้องการได้ลง อยู่แบบความพอดีไม่มากไม่น้อยจนเกินไป
    พอใจสิ่งที่ตนมีอยู่ ไม่วิ่งตามเทคโนโลยี่ ก็อยู่ได้ไม่เสียเงินเสียทองไม่เป็นหนี้จนปวดหัว

    นี่หละคือกลยุทธ์ทางการตลาด เพื่อยั่วกิเลสความต้องการของมนุษย์ สินค้ารุ่นใหม่ๆ
    เทคโนโลยี่ไม่มีวันหล้าหลังมีแต่พัฒนาการขึ้นเรื่อยๆ ใครอดใจได้ก็รอดไป ใครยังมีความต้องการ
    ก็ตามใจท่านทั้งหลาย สาธุ.


Tags for this Thread