กำลังแสดงผล 1 ถึง 3 จากทั้งหมด 3

แด่รักนี้ด้วยชีวิต ตอนที่3

  1. #1
    Super Moderator สัญลักษณ์ของ ไก่น้อย
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    ที่อยู่
    นครโคราช
    กระทู้
    5,310
    บล็อก
    8

    รอบยิ้มพิมใจ แด่รักนี้ด้วยชีวิต ตอนที่3


    หลังจากเอาวัวเข้าคอกเรียบร้อย สาวกาน สาวน้อยบ้านนา ก็จัดการหอบฟางข้าว
    มาใส่ลางอาหารแห้งให้วัว ก่อนที่เธอจะเดินเข้าครัวจัดการติดเตาถ่านนึ่งเข้าเหนียวเตรียมทำอาหารเย็น สำหรับครอบครัวเธอ ซึ่งเป็นกิจวัตรประจำวันของเธอ

    "แม่ ปลาค่อขังยุในกะซังข่อยสิหมกใส่ผักชีเด้อแม่ เห็นอิพ่อเลาจ่มว่าอยากจ้ำหมกปลา"
    "เฮดโลดนาง แม่กะคิดอยากยุตั้วหละ " ยายมะระตอบลูกสาว
    "นาง มื้ออื่นบ่ต้องเอางัวไปเลี้ยงแล้วเด้อ แม่ว่าสิให้บักจ่อยมันเอาไปเลี้ยงผุเดียว มึงมาส่อยแม่ตำหูกเด้อ " เสียงบอกเล่า ปนสั่งจากแม่ ทำให้สาวกานอึ้งเล็กน้อย
    "เอ่า บักจ่อยมันสิเลี้ยงงัวกุ้มติแม่ " สาวกานพูดแบบไม่กล้ามองหน้าแม่ จิตใจของเธอดุจะไม่ได้ห่วงวัวเหมือนปากพูดเท่าไหร่นัก
    "หัดให้มันเฮดเป็นนำหมู่ ดีกว่าให้มันแล่นเล่นสื่อๆ หมุ่มันเขาได้ย้อนเมิดแล้วเดะแม่ว่า "
    "โตกะคือกัน ใหญ่เป็นสาวแล้ว หัดตำหูก ตำน้ำได้แล้วหละลูก เทื่อมีไผอยากได้ไปเป็นไภ้เพิ่น แม่จั่งสิบ่อายบ้านเพิ่น " นางพูดพลางหัวเราะหึ หึ ในลำคอ


    แดดตอนสายเริ่มจะแผดเผา ใบไม้ใบหญ้า ให้เหี่ยวเฉา
    ช่างเหมือนจิตใจของทิดแดงตอนนี้ดูจะกระวนกระวายแบบไม่เคยเป็นมาก่อน
    วันนี้ทิดแดงมานาแต่เช้า ด้วยจิตใจที่หวังจะได้เจอ กับสาวกาน
    สาวน้อยบ้านนาที่เขาเริ่มได้เผยความในใจ และกำลังอยู่ในช่วงสานต่อความสัมพันธ์ให้มั่นคง โดยเขาคิดไว้ในใจ ถ้าหัวใจของทั้งสองตรงกัน เขาจะคุยทางผู้ใหญ่ให้มาทาบทามให้ทำทุกอย่างให้ถูกต้องตามประเพณี และที่หนักไปกว่านั้น เมื่อเช้าพ่อของเขาพึ่งคุย เรืองที่จะให้ไปช่วยน้าชายที่รับเหมาก่อสร้างอยู่ทางเมืองขอนแก่น ซึ่งตัวเขาเองก็ไม่แน่ใจนักว่าจะใช้เวลานานสักเท่าไหร่

    ถ้าเป็นไปได้ เขาอยากจะพูดกับสาวกานให้เข้าใจ ก่อนที่จะต้องห่างกันโดยที่ยังไม่ได้
    รู้ว่าหัวใจของทั้งสองคน คิดเหมือนกันหรือไม่

    " จ่อย เอื้อยโตคือบ่มานามื้อนิ " เสียงทิดแดง เอ่ยถามเด็กน้อยตัวจ้อย ที่กำลังจูงวัวแม่ลูก ไปกินน้ำที่คลองเล็กๆข้างคันนา
    " อิแม่เลาบอกให้ข่อยมาหัดเลี้ยงงัว เลาว่าข่อยบ่มีเวียก "
    "ให้เอื้อยกานไปหัดตำหูก ว่าสั่น เทื่อเลาได้ผัว อิแม่ว่า " เด็กน้อยพูดเจื้อยแจ้วเกินคำถาม
    "จ่อย ให้อ้ายฝากของไปให้เอื้อยโตแน่เด้อ ถ่าอ้ายแน่เด้อ มื้อแลงอ้ายสิ ออกมานาอีก "

    "เอ่าอ้ายให้เงินซาวนึง เทื่อโตอยากได้หนังกะติ๊กใหม่ " ทิดแดงเริ่มติดสินบนเด็กน้อย

    " เจ้าฟ้าวมาเด้อ ข้อยบ่อยู่ค่ำเดะ ข้อยย้านผีโพน " เด็กน้อยพูดระคนดีใจที่ได้เงินมาพอกับที่จะซื้อหนังสะติ๊กอันใหม่

    เย็นวันนั้น เจ้าจ่อยรอทิดแดง จนตะวันเริ่มลงต่ำมาก เด็กน้อยจึงจึงวัวแม่ลูกกลับบ้าน โดยในใจกังขาไม่น้อย กับคำพูดที่ผู้ใหญ่ พูดกับตัวเขาในตอนกลางวัน
    โดยเขาไม่รุ้สาเหตุว่าทำไมทิดแดง จึงไม่มาตามที่พูด

    ทางด้านทิดแดง เมื่อกลับมาถึงบ้าน เขาตั้งใจจะรีบมาเขียนจดหมายบอกสาวกานเรืองที่จะไปช่วยงานน้าชาย
    และเขาจะถือโอกาสถามความในใจของสาวเจ้าผ่านจดหมายนั้นด้วย อย่างน้อยๆถ้าเขาได้บอกความในใจของเขาให้สาวกานได้รับรู้
    มันคงจะทำให้ความสับสนในความไม่แน่ใจลดลงไปบ้าง
    โดยไม่คาดคิด น้าชายที่เป็นช่างรับเหมาก่อสร้างมารับตัวเขาไปช่วย
    คุมงานก่อสร้างที่เมืองชุมแพ จังหวัดขอนแก่น มารับเขาอย่างกระทันหัน โดยชายหนุ่มไม่ทันมีเวลาเขียนจดหมายและออกมาหาเจ้าจ่อยตามที่

    ทิดแดงได้แต่หลับตานึกในใจ ขณะที่เก็บเอาเสื้อผ้าไม่กี่ชุด ใส่กระเป๋าเป้ เตรียมพร้อมที่จะออกเดินทางตามที่น้าชายร้องขอร้อง

    "กานเอ้ย คั่นแม่นเฮาเกิดมาคู่กันอิหลี ผีไอ่ ผีนา ผีตาแฮก ดลอกดลใจให้เจ้าเข้าใจอ้าย อย่าฟ้าวให้ไผเข้ามาจองก่อนอ้ายเด้อ " ทิดแดงหลับตานึกในใจ
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไก่น้อย; 25-03-2011 at 01:18.


  2. #2
    ความรักพึ่งจะก่อตัว แต่ก็ต้องมาจากกันสะแหล่ว จะเป็นจังได๋ต่อน้อ
    รอลุ้นตอนต่อไปอยู่เด้อจ้าพี่ไก่น้อย เป็นกำลังใจให้จ้า :l-

  3. #3
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ จำปา
    วันที่สมัคร
    Nov 2009
    กระทู้
    1,492
    โธ่..อ้ายทิดแดงจากไปโดยบ่ได้สั่งลา ปล่อยให้น้องกานดาคอยถ่าอยู่แหล่งๆ