กำลังแสดงผล 1 ถึง 4 จากทั้งหมด 4

..หน้านา หน้ายิ้ม อิ่มใจ...

  1. #1
    มิสบ้านมหา 2010
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ เขมราฐ
    วันที่สมัคร
    Sep 2008
    ที่อยู่
    กลางท่งเมืองเขมฯ
    กระทู้
    2,078

    ..หน้านา หน้ายิ้ม อิ่มใจ...


    เมื่อวานตั้งแต่เช้าถึงบ่ายอากาศมืด

    ครึ้มทั้งวัน ช่วงบ่ายแก่ ๆ ท้องฟ้าเปิดแดดยามบ่ายประมาณ 16 – 17 น. ร้อนแรง

    แม่ฉันนั่งบ่นว่า ฝนไม่ตกหลายวัน พริก มะเขือ แตงกวาที่ปลูกไว้ตั้งแต่ฝนแรกมาถึง

    ต้องหาบน้ำรดกันหลายรอบ เรื่องฝนแล้งเป็นปัญหาที่ฉันเห็นมาตลอดสองปีนี้ เพราะ

    เหตุใดกัน บางวันพ่อ ก็ชอบรำพึงรำพันคนเดียวว่า “หรือว่าโลกมันเอียงจริง ๆ

    ที่ ๆ เคยฝนตกชุกกลับแล้ง แต่ที่ ที่เคยแห้งแล้งฝนตกชุก ไถหว่านปักดำก่อน”

    แต่เมื่อคืนหลังจากที่กินข้าวเย็นกันเรียบร้อย ฉันกับแม่มานั่งคุยกันคลายร้อนที่แคร่หน้า

    บ้าน ลมพัดเอื่อย ๆ จากชายทุ่ง แม่แหงนมองดูท้องฟ้าที่มีดาวระยิบระยับ

    “ฟ้าแปนจ่างป่าง ถ้าฝนบ่มาหญ้านาหว่านขึ้นหงำข้าวคัก ๆ “ แม่บ่นคนเดียว ฉัน

    นอนมองท้องฟ้าแต่ไม่พูดอะไรคิดไปว่าหากแล้งหนักอย่างนี้ เราจะช่วยอะไรได้บ้าง

    แล้วฉันกับแม่ก็แยกย้ายกัน แม่เข้านอน ฉันอ่านหนังสือต่อ สักพักฝนตกลงมาเปาะ

    แปะ ฉันคิดว่าคงจะตกปรอย ๆ อย่างเคย คงไม่ถึงกับหนักอะไร แต่ผิดคาดฝนตก

    หนักมาก ตกหนักอยู่ร่วม 2 ชั่วโมงไม่มีทีท่าว่าจะหยุดฉันเลยตัดสินใจเข้านอน

    ไม่รู้ฝนหยุดตกเมื่อไหร่ แต่พอเช้า มองดูทุ่งหน้าใกล้บ้านน้ำเจิ่งนองเต็มแปลงนา

    น้าชายแบกจอบเดินสำรวจคันนาแต่เช้าตรู่ ฉันรีบอาบน้ำ คว้ากล้อง ขับรถเครื่อง

    สำรวจนาตัวเองบ้าง ที่นาฉันไม่มีน้ำขังในแปลงนาสงสัยฝนจะไม่หนักเหมือนที่บ้าน แต่

    ไม่เป็นไร เพราะนาฉันทำนาหว่านไปเรียบร้อยแล้ว ฉันขับรถไปตามถนนลูกรังไป

    เรื่อย ๆ บางแห่งน้ำเต็มแปลงนา พี่น้องชาวนาถอนกล้าเตรียมปักดำวันพรุ่งนี้ เสียง

    หัวเราะ เสียงกระเซ้าเหย้าแหย่ สลับกับเสียงฟาดต้นข้าวกับฝ่าเท้าเพื่อให้ดินหลุดออก

    จากรากกล้า ดังมาเป็นระยะ กบ เขียดที่แข่งกันร้องระงมทั่วทุ่ง เป็นเสียงเพลงที่

    วาทยกรระดับใดก็ไม่สามารถบังคับให้วงดนตรีบรรเลงได้

    ..หน้านา หน้ายิ้ม อิ่มใจ...

    ใบกล้าเขียวชอุ่มเรียวยาวพลิ้วไหวตามแรงลม ส่งกลิ่นหอมรวยริน เคล้ากลิ่นดอกโมก

    ป่าที่บานสะพรั่งขาวโพลนตามคันนา ภาพนี้มีฉากหลังเป็นทิวเขาภูพนมดีที่เขียว

    ชอุ่มอยู่ด้านหลัง หากมีฝีมือด้านเขียนรูปฉันจะเขียนภาพนี้ลงผืนผ้าใบให้สวยหยดทีเดียว

    “เลาะสำรวจหยังแต่เช้าแท้หัวหน้า” น้าแหล่ที่กำลังหว่านกล้าเพิ่มอีกแปลงร้องทักฉัน

    รอยยิ้มที่ระบายบนใบหน้าบ่งบอกว่ามีความสุขเพียงใด

    “เห็นฝนเลยมาเลาะท่งซื่อ ๆ ดอกน้า หว่านข้าวหยังล่ะนี่” ฉันถามถึงพันธุ์ข้าวที่น้า

    แหล่กำลังบรรจงหว่านลงแปลงนาที่ไถ คราดเรียบร้อยแล้ว

    เมล็ดข้าวที่โปรยลงรักษาระยะห่างได้อย่างกับจับวาง

    ด้วยความชำนาญหรือเพราะอยู่ในสายเลือดชาวนาหรืออย่างไร

    ..หน้านา หน้ายิ้ม อิ่มใจ...

    น้าแหล่กำลังหว่านข้าวจ้าวหอมมะลิอีกไม่นานจะแปรเปลี่ยนเป็นเม็ดข้าวสีทองอร่ามและ

    เปลี่ยนเป็นเม็ดเงินในที่สุด ภาพวิถีชีวิตพี่น้องชาวนา เป็นภาพที่ฉันเห็นจนชินตา แต่

    ฉันไม่เคยเบื่อที่จะชม บางครั้งเป็นตัวละครหนึ่งในฉากชีวิตนี้ และไม่รู้สึกเบื่อ ที่จะจด

    บันทึก และแบ่งปันให้ผู้ที่อยู่ไกลบ้าน อยู่ห่างไกลชีวิตชาวนาได้รับรู้....และมันจะเป็น

    อย่างนี้ตลอดไป

    ..หน้านา หน้ายิ้ม อิ่มใจ...
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เขมราฐ; 21-06-2011 at 10:37.


  2. #2
    ดีเจ นักจัดรายการ สัญลักษณ์ของ บักขามป้อม
    วันที่สมัคร
    Jun 2009
    ที่อยู่
    อิสานบ้านเฮา
    กระทู้
    667
    บล็อก
    5

    ดวงดาว The Star

    เห็นภาพน้ำโห่งท่งนา แคพาบๆแบบนี้แล้วกะมีความสุขเนาะน้องหล่า
    เอื้อยมักแฮงแม่นภาพอันมีรถยู้อยู่แจไฮ่นานั้นล่ะ เบิ่งแล้วกะคึดฮอดบ้าน
    คึดฮอดพ่อคึดฮอดแม่ คึดพ้อควมเก่าควมหลัง
    ขอบคุณสำหรับเรื่องราวที่ถ่ายทอดออกมา รวมไปถึงภาพประกอบงามๆเด้อจ้า

    ปล.ฝนตกใหม่ๆ แบบนี้บักหอยนาคือสิออกหลายเนาะ
    เอามาต้มใส่ใบบักขามอ่อนกินกับแจ่วบักพริกดิบนี่กะสุดยอดดดด :l-

  3. #3
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,362
    บล็อก
    23
    นี่ล่ะ น้องหลิน บรรยากาศแบบนี้แร่ะ อยากพาตัวเล็กไปละเลงเล่นตมดูจักเทื่อจ้า อันดับแรกอยากให้แกเห็นแบบนี้ก่อน พอคุ้นแล้วสอนดำนาต่อ..(แม่กะดำบ่เป็นคือกันล่ะหว๋า..เอิ้กๆๆ) ปล. ขอบคุณเรื่องราวและภาพทุ่งนาอันสดชื่นๆจ้า โควต้าเหมิดเด้อนาง

  4. #4
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ วัฒนชัย หาริโร
    วันที่สมัคร
    Jan 2010
    กระทู้
    884
    ปาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด