กำลังแสดงผล 1 ถึง 1 จากทั้งหมด 1

เวลาของความรัก...ตอน นักเรียนของครูลิน

  1. #1

    เกาทัณฑ์ เวลาของความรัก...ตอน นักเรียนของครูลิน


    สราลีเอามือกอดอก เธอถอนหายใจน้อยๆราวกับจะผ่อนคลายความหนักใจ สามอาทิตย์เต็มๆที่เธอได้ยินเสียงต่อว่าจากเพื่อนครูด้วยกันเรื่่องนักเรียนห้องเธอ ทั้งเรื่องการเรียน ความประพฤติ มีข่าววงในจากฝ่ายปกครองว่านักเรียนของเธอบางคนใช้สารเสพติดด้วย บางทีเธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องจัดห้องเรียนแบบนี้คือ แยกเด็กเรียนเก่งกับอ่อนอย่างชัดเจนมิหนำซ้ำห้องของเธอยังมีแต่นักเรียนชายล้วน เธอเคยโต้เถียงกับปริญญ์แล้วเรื่องการจัดห้องเรียนแบบนี้ แต่เขากลับไม่รับฟังเธอเลย
    ''เธออยากให้รวมห้อง ลิน ตลกแล้วลิน เธอแก้ปัญหาไม่ได้เธอจะทำร้ายเด็กห้องฉันโดยการให้ไปอยู่ร่วมกับเด็กห้องเธอเหรอ แค่ฉันคิดเห็นหน้า นายดาวฤกษ์ นายสิงหะ นายตะวัน ฉันก็กลัวแล้ว ''ปริญญ์์พูด
    ''กลัวอะไรปริญญ์ ฉันแค่รวมบางวิชาอย่างเช่นคณิต ฉันอยากจะให้เด็กหัวดีๆของห้องนายช่วยสอนเด็กห้องฉันหน่อย
    แบบเพื่อนช่วยเพื่อนน่ะ และยิ่งเราแยกห้องแบบนี้เด็กก็ยิ่งคิดว่าเขามีปมด้อยสิ''
    ''แล้วเธอไม่คิดว่า ที่ทำแบบนี้เด็กห้องฉันน่่าสงสารเหรอ แทนที่เขาจะได้รู้สิ่งใหม่ๆเขากลับถูกเด็กของเธอมาถ่วงเวลา สมองของคนเราไม่เท่ากันหรอกลินคนที่่เรียนรู้ได้เร็วย่อมจะเรียนรู้ได้ดีกว่า ดอกบัวมันอยู่ใต้ตมฉันใดมันมีค่าแค่เป็นอาหารเต่่าก็เท่านั้น''
    ''ปริญญ์ ''สราลีตะโกนสุดเสียง ดวงตายาวรีคู่นั้นฉายแววโกรธมือสองข้างกำแน่น ปริญญ์๊ยังคงมีสีหน้้าเรียบเฉย คิ้วเข้มเลิกขึ้นสูง ร่างสูงของหญิงสาวก้าวเท้าเข้ามาใกล้ สราลียื่นหน้าเข้ามา อยู่ใกล้้ชายหนุ่มจนเขารู้สึกอึดอััด
    ''นายเป็นครูได้ยังไง คนเป็นครูต้องช่วยนักเรียนสิ ช่วยให้เขาเอาตัวรอดได้้ ถ้าเขาเป็นบัวที่อยู่ใต้ตม คนเป็นครูมีหน้าที่ขุดบัวกอนั้นให้มันพ้นโคลนตม
    นายมันคนเก่ง เก่งจนไม่มีเวลาโง่ นายไม่เข้าใจหรอกเวลาคนเรียนไม่รู้เรื่องมันอึดอัดแค่ไหน
    '' ดวงตานั้นดูเหมือนจะมีหยาดหยดน้ำตารื้นขึ้น แต่่ก็กลับแห้งผากแม้กระนั้นความเจ็บปวดและผิิดหวังก็ยังสะท้อนออกมาชัดนัก
    ''มันเสียเวลาลิน เธอจะคิดยังไงก็ช่าง ฉันไม่ยอมรับความคิดของเธอ '''ปริญญ์พูด
    ''ครูครับ'' เสียงของนักเรียนชายคนหนึ่งดังขึ้นปลุุกเธอให้ตื่นจากภวังค์ความคิด พร้้อมกันนั้นก็็มีเด็กผู้ชายอีกสิบกว่าคนถือจอบเสียมมาด้วย เด็กแต่ละคนล้วนมีปัญหาด้านการเรียนกันทั้้งนั้น บางคนก็ด้านพฤติกรรม เด็กๆกำลังเข้าสู่วัยรุ่น ทุกคนล้้วนแล้วแต่มีความดีด้วยกันทั้งนั้น แม้แต่คนที่่ชั่วที่สุดก็ต้้องมีีความดีหลงเหลืออยู่ในตัวอยู่มั่่งเธอคิด
    ''ครูจะให้พวกเราทำอะไรครับ'' ด.ช.ตะวันเอ่ยปาก สราลีมองไปรอบๆเรือนเกษตร รกร้าง พื้นที่ดังกล่าวไม่ได้รับความสนใจจากคนอื่นนัก ใกล้ๆกันนั้นมีบ่อเลี้้ยงปลา ที่ถูููกปล่อยทิ้งไว้ตามยถากรรม
    ''ครูรู้แต่ละคนมีปัญหาอะไรบ้าง ใครใช้ยามั่ง ก้าวออกมา ''เสียงนั้นแม้ไม่ดังนักแต่ก็ทำให้คนฟังถึงกับสะดุ้งเด็กชายสี่่คนก้าวออกมาจากกลุ่ม เหงื่อเม็ดเล็็กๆผุดพราวขึ้นเต็มใบหน้า ดวงตาทุกคู่ก้มหน้าไปมองดินราวกับจะมีเห็ดละโงกผุดขึ้นมาในเวลานั้น
    ''เงยหน้าขึ้น มองหน้าครู'' เด็กหนุ่มมองหน้าครูสาวอย่างๆช้า แววตาบางคู่บ่งบอกความกลัว ความหวาดระแวง
    ''เลิกได้มั้ย ครูขอร้อง'' สราลีเอ่ยมืือข้างหนึ่งแตะเบาๆที่ไหล่ ของอีกฝ่าย
    ''อยากเลิิกครับ แต่มันเลิกไม่ได้'' เด็กชายตอบทั้งๆเงยหน้าขึ้นแล้ว แต่เพราะแววตาคู่นั้นของผู้เป็นครูทำให้เขากลับก้มลงไปมองดินเหมือนเดิม
    ''ขี้ขลาดที่สุด มันเป็นแค่ยานรกที่ตัวเล็กกว่่าเธอมากมาย แต่หัวใจเธอตอนนี้เล็กกว่ามันมาก'' สราลีมองไปรอบๆ วันนี้้ครูจะไม่ถามต่อว่าแต่ล่ะคนมีปัญหาอะไรบ้าง เพราะครูฟังมามากแล้ว ใครที่ใช้ยา ครูติิดต่อคุณหมอที่โรงพยาบาลแล้ว เธอต้องเลิกยา มันจะเป็นความลัับของครูกับเธอส่วนใครที่เรียนอ่อน
    ครูจะติวให้้ และจากนี้ไปโรงเรือนเกษตรจะเป็นทั้งที่อยู่ที่กินของพวกเธอในช่วงวันหยุด แต่ครูมีเรื่องจะขอร้องเพียงเรื่องเเดียว ''เด็กๆมองหน้าครูของเขาดวงตาบางคู่ล้นปริิ่มด้วยน้ำตา
    ''อะไรครับครู ด.ช.ตะวันพูดขึ้นมา'' ก่อนที่จ้องหน้าครูประจำชั้นราวกับจะค้นหาคำตอบ
    ''ช่วยปลูกต้นไม้ให้ครูคนละต้นได้มั้ย'' สราลีพูด ใบหน้าของนักเรียนทุกคนงุนงงเป็นที่สุด ตอนนี้เขาก็กำลังค้นพบว่าครูประจำชั้นของเขาเป็นครูที่แปลกที่สุดคนหนึ่ง เพราะตั้งแต่สอนมาเธอไม่เคย ด่า ตีเหมือนครูคนอื่นๆ ไม่เคยว่าพวกเขาว่าไม่ดียังไง แย่ขนาดไหน การทำโทษของเธอออกจะแปลกๆ
    แต่่่ครูคนนี้้ก็เป็นที่เกรงขามของพวกเขาทุกคน ครูที่พยายามค้นหาความดีของนักเรียนแต่ละคน ครูที่่มีทั้้งความอ่่อนโยนเข้มแข็งในตัว ตะวันคิดว่าเขาโชคดีทีเดียว ที่มีครููประจำชั้นแบบนี้
    : *-:*-:*-:*-:*-

    แด่คนที่ไม่ได้เป็นสมาชิกหรือหลงเข้ามาอ่านหากถูกใจกด likeให้เป็นกำลังใจแน่เด้อจ้าขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคะธุจ้าธุจ้า
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สาวชัยภูมิ ลูกพ่อขุน; 23-06-2011 at 16:08.



Tags for this Thread