กำลังแสดงผล 1 ถึง 3 จากทั้งหมด 3

เวลาของความรัก ตอน คืนสู่เหย้า

  1. #1

    เกาทัณฑ์ เวลาของความรัก ตอน คืนสู่เหย้า


    สราลีถูกเพื่อนรักฝาแฝดลากตัวมาตั้งแต่บ่ายของวันเสาร์ ทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทสมัยเรียน เมื่อจบแล้วทั้งสองไม่ได้เรียนต่อแต่ก็ได้ทำตามความฝันของตนคือเปิดร้านเสริมสวย จากร้านเล็กๆกลายเป็นร้านขนาดใหญ่ในตัวอำเภอผู้คนมากหน้าหลายตาเข้าออกตลอดวัน ดูเพื่อนรักทั้งสองจะมีความสุขกับอาชีพที่ทำ หญิงสาวนั่งมองคนอื่นไปมา วันนี้ตอนเย็นมีงานเลี้ยงรุ่นมีคนมาทำผมแต่งหน้ามากมาย
    ลินถึงตาแกแล้ว ตุ๊แฝดพี่เอยปากหลังทำผมให้ลูกค้าคนอื่นเสร็จ
    ไม่นะตุ๊ คนอื่นไม่เห็นแต่งเลย แล้วแกคิดว่าใครจะไปใส่กระโปรงท้าลมหนาวอยู่กลางสนามฟุตบอล ฉันไม่ล่ะ
    เขาแต่งกันทุกคนแหละลิน ฉันอยากให้การกลับมาในรอบ5ปีของแกมันยิ่งใหญ่ และแกนี่เชยจริงๆโรงเรียนเรามีห้องประชุมติดแอร์ขนาดใหญ่ใครเขาจะไปจัดเลี้ยงท้าลมหนาวให้ผมกระเจิง แต๋มพูด
    ใช่ ฉันน่ะ อยากเจอ ลุงภุชงค์แกนัก(อาจารย์ประจำวิชาศิลปะ) แกคงช็อคที่เห็นเราเปลี่ยนไปขนาดนี้ หลังจากที่พูดจบ แต๋มก็หันไปบอกลูกค้าในร้าน
    วันนี้รับถึงคิวที่ 58นะคะ เพราะเจ้าของร้านจะแต่งสวยเหมือนกัน ถ้อยคำนั้นทำให้ผู้มาส่งเสียงบ่่นด้วยความไม่พอใจ แต่ดูท่่าทั้งสองจะไม่สนใจอะไรนัก หลังจากที่ลูกค้้าออกไปหมดแล้ว ชายคนหนึ่งเดินเข้าในร้้านริมฝีปากแดงจัด ใบหน้านั้นถูกรองพื้นด้วยแป้งแห่งความน่ากลัว
    อ้าว เจ๊กระเทียมมาแล้ว จัดการแต่งหน้าผีให้เป็นคนได้แล้ว จำไว้นะฉันไม่ยอมแแพ้แก็งค์สลิ่มหลากสีหรอกลิน ตุ๊พูดพลางทำหน้าเจ้าเล่ห์
    หลังจากนั้นสราลีก็ถูกเจ๊กระเทียมช่างแต่งหน้ามือวางอันดับหนึ่งของอำเภอแต่งหน้าให้โดยหาทางขัดขืนไม่ได้

    ปริญญ์ขับรถมาถึงโรงเรียนมัธยมประจำตำบลบัดนี้ได้กลายเป็นโรงเรียนประจำอำเภอขนาดใหญ่ มีกองผ้าป่าเพื่อการศึกษามาจากทั้งในกรุงเทพและต่างประเทศ ทำให้การพัตนาด้านวัตถุของโรงเรียนเจริญขึ้นอย่างรวดเร็ว ศิษย์เก่าจำนวนมากหลั่งไหลมาจากหลายหมู่บ้านมีทั้งที่เขาจำได้และจำไม่ได้ อากาศหนาวเย็นของเดือนธันวาแผ่ปกคลุมมาทั่วบริเวณ เขาดึงเสื้อสูทให้ดูเรียบร้อยขึ้น
    อ้าว ปริญญ์ มาตั้งแต่เมื่อไหร่ เสียงทักจากครูประจำวิชาศิลปะดังมาจากข้างหลัง ปริญญ์หันหลังกลับไปไหว้ ก่อนจะเอ่ยถามต่อ
    เพิ่งมาครับครู สบายดีนะครับครู
    สบายดี ภาพของนายยังติดที่ห้องศิลปะเด็กรุ่นหลังๆมาวาดรูปสู้นายไม่ได้สักคน เมื่อไหร่จะย้ายมาที่นี่ล่ะ
    คงอีกสักพักครับ ครูครับผมได้ยินแว่วๆว่าจะรื้ออาคารเกษตรทิ้งเหรอครับ จะสร้างอะไรเพิ่มครับ ปริญญ์เอ่ยถามทั้งที่ใจนึงก็หายวูบ แล้วต้นไม้ที่สราลีปลูกไว้ล่ะ มันจะเป็นไงบ้าง
    สนามไดร์กอลฟ์ ท่าน สจ.สุพลให้งบมาเอ่อ ถามก็ดีแล้ววนายช่วยไปเชิญครูอุทัยที่อาคารเกษตรหน่อยเห็นบอกไปเอาของตั้งนานแล้วปีนี้ครูอุทัยก็เกษียณแล้ว นะ
    ครับ ชายหนุ่มรับคำเบาๆพลางเดินลัดเลาะไปที่อาคารเกษตรใกล้ๆกับโรงอาหารหลังเก่าสภาพอาคารนั่นเก่าทรุดโทรมตามกาลเวลา เขาในตอนนั้นไม่ได้มาที่นี่บ่อยนัก แต่คนที่มาที่นี่บ่อยที่สุดน่าจะเป็นสราลีเธอมักจะมาปลูกต้นไม้ หรือไม่ก็มาร้องเพลงกับเพื่อนๆต่างห้องของเธอประจำ ถ้ารื้อจริงแล้วต้นไม้ของเธอล่ะปริญญ์รู้สึกเป็นห่วงอย่างประหลาด


    ใครคนหนึ่งแฝงอยู่ในเงาแห่งความมืด ครั้นแสงไฟจากตึกดังกล่าวสว่างขึ้นปริญญ์ก็ต้องแปลกใจ ร่างสูงแบบบาง ผมยาวถูกม้วนบิดเกลียวเธอดู เหมือนภาพที่มีชีวิต..... แต่เศร้านัก ร่างนั้นสั่นสะท้านเบาๆไม่ใช่เพราะความหนาวเย็น แต่ที่เป็นอย่างนั้นเพราะ เธอกำลังร้องไห้อยู่ต่างหาก
    ลินมาทำอะไรที่นี่ งานจะเ่ริ่มแล้วนะ ปริญญ์พููด หญิงสาวหันหน้ามาดวงตาปริ่มไปด้วยหยาดหยดน้ำตา
    เขาจะตัดต้นไม้ของฉัน ฉันมาบอกลามัน หญิงสาวเอ่ยทั้งน้ำตา เสียงนั้นปนสะอื้นน้อยๆเขาอยากเข้าไปปลอบเธอเหลือเกิน แต่สิ่งที่เขาทำได้ดีที่สุดตอนนี้คือยืนอยู่กับที่
    ไม่เป็นไรหรอก เธอปลูกใหม่ก็ได้นี่ เธอปลูกต้นไม้เก่งจะตาย ปริญญ์เอ่ย
    ถ้ามันเป็นแค่ต้นไม้ธรรมดามันก็ดีสิ แต่นี่มันเป็นต้นไม้ที่ฉันปลูกตั้งแต่วันแรกที่รักนาย นายคงไม่รู้สึกอะไรเพราะนายไม่เคยรักฉัน ในสายตาของนายมันเป็นต้นไม้ธรรมดาๆ แต่สำหรับฉันมันเป็นความรักที่ใช้หัวใจปลูก ถ้าจะมีใครตัดมันจริงๆ ฉันก็ควรตัดใจจากนายใช่ไหม หญิงสาวเอ่ย
    ลิน เสียงนั้นแผ่วเบาราวกับตัดพ้อ หัวใจของชายหนุ่มเต้นแรงขึ้นเหมือนเมื่อ 10 ปีก่อนแต่เขาจะทำอะไรนอกจากปลอบใจเธอในใจด้วยความเงียบและเขาทำอะไรมากไม่ได้เพราะเขาเองก็มีนิตยาอยู่และสราลีเองก็ยังมีอเล็กซ์อยู่เหมือนกัน
    เขาถอดเสื้อสูทตัวนอกออกก่อนที่จะเอาคลุมร่างให้เธอ
    เราไปกันเถอะอากาศหนาวนะ เพื่อนๆรอเราอยู่ ปริญญ์เอื้อมมือมาจับมือเธอให้เดินไปด้วยกัน บัดนี้ความอบอุ่นแล่นไปทั่วหัวใจสองดวงและปริญญ์เองก็แทบจะไม่รู้ตัวว่าเขาเองก็มีความสุขลึกๆที่ได้ทำแบบนี้ แต่อีกใจหนึ่งก็รู้สึกผิดเพราะสิ่งใจเขากำลังคิดว่าเป็นสุขคือการกระทำผิดต่อแฟนสาวนั่นเอง

    ภายในงานคราคร่ำไปด้วยผู้คน ตุ๊กับแต๋มรอเธออยู่ประตูทางเข้าครั้นเมื่อเห็นเพื่อนรักเดินมากับปริญญ์ก็ให้แปลกใจ ดวงตานั้นมีหยดน้ำเกาะพราว
    ลิน เป็นอะไร ร้องทำไมไม่สวยเลย ตุ๊ ช่วยแต่งหน้าให้ลินหน่อยสิ
    ปริญญ์ปล่อยมือหญิงสาวก่อนที่ เอ่ยทักทายเพื่อนเก่าสราลีคืนเสื้อให้ปริญญ์และเขา ผละจากเธอไปหาเพื่อนๆกลุ่มเขา
    ไอ้ขี้เก๊กเอ้ย ตุ๊พูดอย่างเหลืออด ก่อนจะเอาทิชชู่เช็ดน้ำตาให้หญิงสาว
    มากับมันได้ไงลิน เอาล่ะจะถามทีหลังนะ วันนี้ลินสวยนะ อย่าทำหน้างอเข้าใจมะ
    ฉันอยากกลับบ้าน ตุ๊ แต๋ม
    ไม่ได้ ทั้งสองพูดเกือบจะพร้อมกัน ปริญญ์เขายังเหมือนเดิมเขาไม่เคยเปลี่ยน ตอนนี้เขาก็กลับไปยังโลกของเขาแล้ว เขาไม่เคยเลยที่หันมามองเธอ ใช่สิเธอควรตัดใจจากเขา และรับรักใครสักคนที่รักเธอ การจมกับอดีตเป็นเรื่องที่ไม่มีความสุขเลยเธอคิด
    งานผ่านไปเรื่อยจนมาถึงตอนสุดท้ายปริญญ์ได้ขึ้นไปรับรางวัลศิษย์เก่าดีเด่นนอกจากจะเป็นครูแล้วปริญญ์ยังเป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงล่าสุดภาพประกอบวรรณกรรมเยาวชนเล่มหนึ่งได้รับรางวัล
    หญิงสาวมองเขาด้วยความชื่นชมแต่อีกใจหนึ่งก็บอกกับตัวเองให้ตัดใจจากปริญญ์เสียที ก่อนที่เธอจะหันหลังออกจากงานเสียงของปริญญ์มาจากข้างบนเวทีก็ดังขึ้น
    ผมขอมอบเพลงหนึ่งให้เธอคนนั้นคนที่ผมเองรู้จักดีแต่ผมเองคงไม่สามารถบอกได้ว่าเธอคนนั้นคือใคร..... นับตั้งแต่วินาทีนั้นเขาก็ปฎิเสธตัวเองไม่ได้ว่า เขาไม่อาจจะละสายจากดวงตายาวรีคู่นั้นได้เลย
    หัวใจของสราลีเต้นแรงไปตามจังหวะเพลงในขณะเดียวกัน

    รักแท้ยังมีอยู่จริง

    ซ่อนตัวเองมานานเท่าไร จะไปกลัวทำไมความรัก
    สิ่งที่เธอไม่เคยรู้จักเลยสักครั้ง
    หากเธอลองมองมาให้ดี ฉันมีเธอในใจเท่านั้น
    แค่เพียงเธอเข้ามาใกล้กันก็จะเข้าใจ

    อาจไม่ดีราวกับเจ้าชาย อาจไม่คล้ายกับคนในฝัน
    แต่ก็พร้อมร้อนหนาวแทนเธอได้เสมอ
    จะกุมมือเวลาร้องไห้ เช็ดน้ำตานี้ให้กับเธอ
    อยู่ปลอบใจไม่ยอมห่างไกลให้เธอได้รู้
    รักแท้ยังมีอยู่จริง

    หนึ่งดวงใจของฉันอาจดูว่าไม่เท่าไร
    ถึงแม้ว่ามันไม่ยิ่งใหญ่พอก็เชื่อในรัก
    หนึ่งดวงใจดวงเดียวจากฉัน ขอทำให้เธอรู้จัก
    เพียงเธอจะเชื่อเหมือนกันกับฉัน
    รักแท้ยังมีอยู่จริง

    คิมิโนะ ริโซโนะ โอโตโคะ จะไน่เคโด
    คิมิโนะ โคโตโวะ มิมะโมรุ
    คนนะ โบกุ เดโมะ ดะเรนิโมะ มะเคไน่
    ซุตโตะ โซบะนิอิรุโย อาอิ กะ อารุคาระ

    อาจไม่ดีราวกับเจ้าชาย อาจไม่คล้ายกับคนในฝัน
    แต่ก็พร้อมร้อนหนาวแทนเธอได้เสมอ
    จะกุมมือเวลาร้องไห้ เช็ดน้ำตานี้ให้กับเธอ
    อยู่ปลอบใจไม่ยอมห่างไกลให้เธอได้รู้
    รักแท้ยังมีอยู่จริง

    หนึ่งดวงใจของฉันอาจดูว่าไม่เท่าไร
    ถึงแม้ว่ามันไม่ยิ่งใหญ่พอก็เชื่อในรัก
    หนึ่งดวงใจดวงเดียวจากฉัน ขอทำให้เธอรู้จัก
    เพียงเธอจะเชื่อเหมือนกันกับฉัน
    รักแท้ยังมีอยู่จริง รักแท้ยังมีอยู่จริง
    ..........................................................................................

    ลิขสิทธิ์บน YouTube Credit By : https://www.youtube.com/watch?v=3af3ivZkdwQ
    ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคะ
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สาวชัยภูมิ ลูกพ่อขุน; 28-06-2011 at 18:13.


  2. #2
    สมาชิกที่ยังไม่ยืนยันอีเมล์
    วันที่สมัคร
    Jan 2009
    ที่อยู่
    บ้านละเอาะ ต.จีกแดก จ.สุรินทร์
    กระทู้
    531
    บล็อก
    1
    "อาจไม่ดีราวกับเจ้าชาย อาจไม่คล้ายกับคนในฝัน
    แต่ก็พร้อมร้อนหนาวแทนเธอได้เสมอ
    จะกุมมือเวลาร้องไห้ เช็ดน้ำตานี้ให้กับเธอ
    อยู่ปลอบใจไม่ยอมห่างไกลให้เธอได้รู้
    รักแท้ยังมีอยู่จริง "

    มักหลาย... กะมีอยู่ฮักจริง แต่ฮักอีหลีฮั่นบ่มีนำเขา

  3. #3

    พบปะพูดคุย

    กระทู้ต้นฉบับโดยคุณ sa_ngamk9
    "อาจไม่ดีราวกับเจ้าชาย อาจไม่คล้ายกับคนในฝัน
    แต่ก็พร้อมร้อนหนาวแทนเธอได้เสมอ
    จะกุมมือเวลาร้องไห้ เช็ดน้ำตานี้ให้กับเธอ
    อยู่ปลอบใจไม่ยอมห่างไกลให้เธอได้รู้
    รักแท้ยังมีอยู่จริง "

    มักหลาย... กะมีอยู่ฮักจริง แต่ฮักอีหลีฮั่นบ่มีนำเขา
    ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ สาวชัยจะมาอัพใหม่วันเสาร์เพราะต้องไปเริ่มงานวันแรกเพราะเพิ่งได้งานใหม่ ขอบคุณทุกกำลังแรงใจที่ให้กันนะคะ คนที่ไม่มีรักแท้หารักแท้ให้เจอนะคะ บางทีคนๆอาจจะอยู่ใกล้ตัวคุณก็ได้ :l-:l-
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สาวชัยภูมิ ลูกพ่อขุน; 28-06-2011 at 21:32.


Tags for this Thread