กำลังแสดงผล 1 ถึง 4 จากทั้งหมด 4

---: ลูกหล่าไหวบ่คนฮู้ :---

  1. #1
    ฝ่ายเทคนิคและโปรแกรม สัญลักษณ์ของ บ่าวโจ่โล่
    วันที่สมัคร
    Dec 2006
    กระทู้
    1,961

    ---: ลูกหล่าไหวบ่คนฮู้ :---


    ---: ลูกหล่าไหวบ่คนฮู้ :---

    สองมือแบนแขนออ้มอุ้ม ตุ้มผ้าห่มให้นมกิน น้ำตารินกินแจ่วเผ็ด เฮ็ดเผื่อไผในวันนั้น

    ฮ้อนสิบวันกลั้นสิบมื้อ ถือถ้วยยาขามือไข่ นอนอยู่ไฟไกล้เตาย่าง คิดเห็นบ้างแน่บ่น้อ

    คอยถักทอก่อสร้างเจ้า เว้าคำม่วนชวนทำดี ผิดหวังมีกำลังใจ "ลูกหล่าไหวบ่คนฮู้"

    จับคีงดูยามเจ็บไข้ ดึกปานได๋กะฟ่าวฝั่ง ยาบ่ยังกะหาพ้อ เพียงขอให้เจ้าอยู่เย็น

    เหงื่อกระเซ็นเป็นออ่นล้า กะยังว่าบ่เป็นหยัง มีสตังค์ให้ลูกคำ เมื่อยซ่ำได๋บ่เคยท้อ

    มื้อนี้น้อเจ้าไกลข้าง บ่กล้าวางแขนกอดแม่ กราบเผิ่นแม้แต่หนึ่งคร้้ง ยังเขินจ้อย ข้อยงึดเด๊ พี่น้องเอ๊ยยย

    [FLASH]http://www.gmember.com/flash/jedakrAkraM.swf?param1=0901730601&param2=0&songid=0901730601&adslot=165&service=1&autostart=0[/FLASH]

  2. #2
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ lungyai1123
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    กระทู้
    382
    บล็อก
    63
    ควมแมนหนิกะบ่ได้ฟังคามคมหอกอ้ายบ่าวโจ่โล่เลาดนแล้วหละ
    แสดงว่าเพิ่นคือสิมีอิหยังพิเศษแน่นอนกับว่างพอเพิ่นจั๊งออกผญ๋า
    เวอร์ชั่นใหม่มาเฮาอ่านม่วนๆครับ.บ่ยากให้ห่างเว่นดนโพดย่านลืม
    กันทิ่มไว้หม่องนี้ซั่นดอกครับ

  3. #3
    ฝ่ายเทคนิคและโปรแกรม สัญลักษณ์ของ บ่าวโจ่โล่
    วันที่สมัคร
    Dec 2006
    กระทู้
    1,961

    ขอบคุณครับลุงใหญ่ที่มีคอมเมนท์ พอเว้าพอจานำครับผม ขอบคุณกำลังใจที่มอบให้สุคนเด้อครับ รู้สึกว่าเป็นเกียรติหลาย ๆ จากำลังใจที่มอบให้ครับ


  4. #4
    ฝ่ายเทคนิคและโปรแกรม สัญลักษณ์ของ บ่าวโจ่โล่
    วันที่สมัคร
    Dec 2006
    กระทู้
    1,961

    กลอนบทนี้ ผมบ่ได้แน่ใจว่า แต่ละคนมีประสพการณ์ ขอคำว่า "แม่" เป็นแบบได๋เด้อครับ

    แต่สมัยผมเป็นเด็กน้อย ผมเห็นแม่ผมคลอดน้อง หรือแม่ป้าออกลูก พี่น้องผมคือตอนนั้น

    เผิ่นคลอดลูกแล้ว กะแม่นอยู่กรรม หรืออยู่ไฟ แต่ว่าตอนอยู่ไฟแม่ใหญ่(หมอตำแย) เพิ่นสิ

    ตำแจ่วห๊อมมมหอม ได้กลิ่นซื่อ ๆ ดอกครับ(ตอนเป็นเด็กน้อย) แล้วกะเห็นเผิ่นนอนเฝ้ากองไฟ

    ธรรมดาแม่นประมาณอาทิตย์หนึ่ง ลางคนกะได้นอนย่างเทิงกองไฟ อันนี้คือประสพการณ์ของผม

    ที่ได้เห็นคำว่าแม่ ลำบากลำบนตอนเฮาเกิด แล้วกะตอนเฮาบ่มีซำบาย(บ่มีแฮง) กะแม่นได้ยา

    คาโอลิน กับ ยาตราหัวสิงห์ หนิหล่ะได้กิน ซองสีชมพูครับ



    เขียนกลอนบทนี้ขึ้นมาเนื่องจากวันแม่ และระลึกถึงพระคุณแม่ครับ


Tags for this Thread