กำลังแสดงผล 1 ถึง 8 จากทั้งหมด 8

ยอมเพ้อแม้ไม่เจอตลอดกาล...

  1. #1
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ wundee2513
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    ที่อยู่
    ตามภารกิจ
    กระทู้
    1,167
    บล็อก
    11

    ยอมเพ้อแม้ไม่เจอตลอดกาล...


    ยอมเพ้อแม้ไม่เจอตลอดกาล...

    อยากพูดคุยปรึกษาสนทนารัก
    ที่มันปักเต็มทรวงในให้ชุ่มฉ่ำ
    อยากจะเอ่ยว่ารักรักสักร้อยคำ
    ให้ประจำตรงที่ว่างหัวใจเธอ

    มาอ้อนด้วยกลอนตรงที่เวทีเก่า
    เพียงนำเอาคำพูดเก่ามาพร่ำเพ้อ
    หวังมิตรกลอนรุ่นใหม่ได้เจอะเจอ
    แล้วมาเพ้อสร้างสรรค์ปันผลงาน

    โอ้อกเอ๋ยไม่ห่างเลยโอ้ละเห่
    ใจเพเพใจพังพังไม่ห้าวหาญ
    อ่อนไหวไม่เข้มแข็งเช่นวันวาน
    กลับทรมานคิดอ่านไม่เข้าใจ

    นี่บ้าใบ้เกินใครไปหรือเปล่า
    ทุกค่ำเช้าขอมีเจ้ามาอยู่ใกล้
    ความรักเอ๋ยมาให้รักแล้วจรไป
    แล้วเมื่อไหร่เล่ารักเจ้าจะจรมา

    อยากได้ยินคำเอ่ยที่เคยหวาน
    ไม่อยากทรมานกั้นคะนึงหา
    ด้วยความคิดถึงอยู่ทุกเวลา
    คงเป็นบ้าหากแม้นว่าไม่มีเธอ

    เหตุผลรักเธอเป็นคำตอบ
    เพราะว่าชอบคือรักจนต้องเพ้อ
    ขอโทษเพราะรักรักรัก แต่เธอ
    ยอมพร่ำเพ้อแม้ไม่เจอตลอดกาล...


    ยอมเพ้อแม้ไม่เจอตลอดกาล...


  2. #2
    มิสบ้านมหา 2008 - 2009 สัญลักษณ์ของ หมูหวาน
    วันที่สมัคร
    Sep 2007
    กระทู้
    1,478
    บล็อก
    5
    พี่เอ่ย อย่าพร่ำเพ้อถึงเลยเมื่อวันเก่า
    รักคนเราไม่มีสมดังใจหมาย
    เมื่อรักใหม่เข้ามาในใจกาย
    สุดบรรยายความรักเก่าไม่ลื่นรมณ์

    :l-:l-:l-:l-:l-:l-

  3. #3

    ยอมเพ้อแม้ไม่เจอตลอดกาล...

    ความคิดถึง ส่งไปซึ้ง ถึงคนห่าง

    แม้หนทาง ห่างไกล ใจห่วงหา

    ห่วงรำพัน ฝันเพ้อ ทุกคืนมา

    ไม่สร่างซา ใจว้าว่น ครุ่นคิดครวญ....

  4. #4
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ lungyai1123
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    กระทู้
    382
    บล็อก
    63
    นานผู้กองสมาเทื่อนึงกะมาแบบสุดยอกเต็มความคิดถึงและการรอคอยอย่างหนักหน่วงครับ

  5. #5
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ wundee2513
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    ที่อยู่
    ตามภารกิจ
    กระทู้
    1,167
    บล็อก
    11

    กาลเวลาคงเข้าใจ ...

    ถูกประหารหัวใจตอนใกล้รุ่ง
    ไม่อาจพยุงร่างกายลุกขึ้นไหว
    ไม่คิดไม่ฝันในเรื่องของหัวใจ
    ร้องบอกใครไหนเล่าเขาจะชม

    ซมซานกาลเวลาคงช่วยปลอบ
    จงมาหอบความช้ำใจที่ขื่นขม
    ไปเสียที่ไม่อยากมีที่ตรอมตรม
    อยากนอนซมจมการที่ผ่านมา

    ให้สาใจไม่โทษใครในความพ่าย
    ไม่ได้อายยอมจำนนต่อดินฟ้า
    ให้สาใจให้มันไหลเถอะน้ำตา
    ใครว่าบ้ากาลเวลาคงเข้าใจ ...


    :b-b :b-b :b-b

  6. #6



    ฉงนนัก...รักอย่างไร...ไม่เห็นหน้า
    หรือแค่คำ...พูดจา...พาให้หลง
    พอปักใจ...ในคำหวาน...แล้วต้องงง
    หลงคารม...ลวงใจ...ไร้ความจริง...



  7. #7
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ หนุ่มลาวสาวขะแมร์
    วันที่สมัคร
    Aug 2012
    ที่อยู่
    รังสิต
    กระทู้
    436

    ขืนยอมเพ้อจะไม่เจอเธอตลอดกาล

    ต้องทนทุกข์ข่มใจไม่ให้เพ้อ
    แม้นคิดถึงอยากพบเจอใจโหยหา
    ความเก็บกดทับถมใจตลอดมา
    แทบเป็นบ้าเสียคนเพราะจนใจ

    หลับตาลงทุกค่ำคืนไม่สุขสันต์
    หลับตาฝันไม่เต็มที่กลัวหลับไหล
    นอนละเมอเพ้อไม่ได้กระแอมไอ
    เพ้อเมื่อไรจะไม่เจอเธอตลอดกาล

  8. #8

    สู้ๆเด้อค่ะ


    สู้ๆเด้อค่ะ

    ถ้ารักจริง...ใจเท่านั้น...ให้ขัณฑ์สู้
    บุญอุ้มชู...คงพบกัน...ในวันหน้า
    ขอให้รัก...แน่นหนัก...ไม่โรยรา
    ฟ้าเมตตา...คงบัญชา...ให้พบเจอ...

    สู้ๆเด้อค่ะ


    :l-:l-:l-