กำลังแสดงผล 1 ถึง 4 จากทั้งหมด 4

....เหงา...

  1. #1
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ lungyai1123
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    กระทู้
    382
    บล็อก
    63

    ....เหงา...


    ....เหงา...



    ....เหงา...

    ....เหงา...


    เหงา

    ความเหงาเป็นอย่างไร

    คงไม่ต้องบอกกระมัง ทุกท่านคงรู้ดีแล้ว เด็กหนุ่มสาวก็เหงา คนชราก็เหงา
    บางครั้งเหงาจนตาย สุนัขเหงาจนตายไม่ยอมกินข้าว เพราะเจ้าของจากไป
    ความเหงาจึงฆ่าคนได้อย่างไม่น่าสงสัย
    ฆ่าอย่างเลือดเย็นที่สุด เพราะค่อย ๆ ฆ่าใจของคนไปวันละเล็กละน้อย
    เหมือนต้นไม้ขาดน้ำค่อย ๆ เฉาแล้วก็ตายไป บางครั้งก็ทรมานเสียสิ้นดี

    เมื่อเหงาแล้วความเบื่อ ความกลุ้ม เซ็งก็ตามมามีความรู้สึกซึมเศร้า ท้อแท้ สิ้นหวัง
    เมื่อใจเสียรูปกายก็เสียตามไปด้วย
    โรคทางกายสารพัดโรค โรคประสาท โรคจิตประสาทก็จะตามมาอย่างแน่นอน
    ต้องพาตัวเองไปหาจิตแพทย์แล้วก็ได้ยามา
    หมอก็บอกว่าให้ปรับเปลี่ยนอารมณ์เสียบ้าง เปลี่ยนงาน เปลี่ยนอารมณ์
    เมื่อยาหมดก็ไปรับยามากินใหม่ บางครั้งโรคก็เพิ่มขึ้น อาการของโรคก็เพิ่มขึ้น
    มีอาการซึมเศร้าอาจมีอาการคลุ้มคลั่งสลับฉากกันไป
    และกลับเป็นคนที่น่าสะพรึงกลัวกลายเป็นโรคจิตที่ถาวรมากขึ้น

    พ้นภาวะวิสัยที่คลินิกของแพทย์จะทำการรักษาได้ต้องเข้าไปอยู่ รพ.โรคจิต
    การรักษาก็ยุ่งยากซับซ้อนมากขึ้นต้องดูแลและเพิ่มภาระระมัดระวังรักษามากขึ้นไปอีก


    คนเดียวต้องเป็นภาระเพิ่มทุกข์ให้แก่คนอื่นอีกหลายคน
    เพราะขาดการดูแลรักษาต้นเหตุตั้งแต่แรกว่า
    เหตุเพราะความหลงความรู้จักตัวเอง
    เป็นเหตุให้เกิดความต้องการความปรารถนาสูงขึ้นในจิตใจ
    ต้องการให้ผู้อื่นมาต้องการตัวเรามากขึ้น
    มารักเรานั่นเองสรุปก็คือต้องการความรักจากบุคคลที่ตัวเองต้องการให้มารัก
    เมื่อต้องสูญเสียความรัก ความรู้ ความสามารถที่ตัวเคยมีอยู่นั้นหมดไป
    และไม่มีสิ่งใหม่ ๆ มาทดแทน

    การสูญเสียแห่งความรักทั้งหลายดังกล่าวนั่นเองจึงเป็นโรคขาดรัก
    กลุ่มอาการของความเหงา เบื่อ กลุ้ม ท้อแท้ ซึมเศร้าจึงตามมา
    เพราะความต้องการให้เขามารักตัวเป็นเหตุที่ซ่อนเร้นอยู่ในจิตใจ
    แต่ตัวเองไม่รู้เพราะความหลง (โมหะ)
    ปิดบังจิตใจอยู่จึงเป็นเหตุให้ความต้องการ
    ความปรารถนาอย่างนี้เกิดขึ้น จึงขาดรักและมีอาการต่าง ๆ ดังกล่าวเกิดขึ้น

    ....เหงา...

    ถ้าเราไม่ต้องการให้คนอื่น มารักเราแล้ว เราคงไม่ขาดรักเป็นแน่
    ดังนั้นการที่เราต้องการให้ผู้อื่นมารักเรา เอาใจเรา ตามใจเรา
    จึงเป็นเหตุที่สำคัญ คือตัวตัณหานั่นเอง
    ซึ่งรู้ได้ยากเพราะถูกปกคลุมปิดบังไว้ด้วยโมหะคือ ความหลง
    ถ้าไม่ได้คำสอนขององค์พระบรมศาสดาแล้วก็ไม่มีใครที่จะรู้ได้
    และละทำลายให้เบาบางลงและหมดไปได้ในที่สุด
    ดังนั้นความต้องการให้เขามารักจึงเป็นต้น
    เหตุให้เกิดความเหงา เบื่อ กลุ้ม ซึมเศร้า หงอยเหงา
    คนเราจึงต้องแสวงหาอารมณ์ใหม่ ๆ มาทดแทนอารมณ์เก่าอยู่เสมอ
    จึงควรทำความเข้าใจและความรู้สึกด้วยการถามใจตัวของเราเองอยู่เสมอว่า
    เราต้องการให้ผู้อื่นมารักเรามาสนใจเราใช่ไหม
    หัดถามตัวเองบ่อย ๆ เข้า สติปัญญาจะเกิดขึ้น
    ความต้องการความพอใจจะลดลง
    ความหงุดหงิด ความวิตกกังวลตลอดจนความเหงาก็จะลดน้อยลงและหมดไปได้ในที่สุด

    ....เหงา...

    ในทางโลก แก้ความเหงา ความซึมเศร้าด้วยการออกกำลังให้พอควร เหมาะสมกับอายุ
    เช่น เดินเร็ว ๆ วันละ ๒๐ – ๓๐ นาทีหรืออ่านหนังสือที่ชอบ
    และให้เป็นประโยชน์ในด้านการศึกษาเพื่อชีวิตฟัง ดนตรีและการขับร้อง เป็นต้น
    ให้พอเหมาะพอดีแต่ไม่ต้องยึดติดกับเสียงเพลงนั้น ๆ
    พอใจก็ให้รู้ว่าพอใจ ถ้าอยากจะฟังต่อไปเรื่อย ๆ
    ก็ให้รู้ว่ากำลังอยากกำลังต้องการมากขึ้นคือมีสติคอยกำกับอยู่เสมอ
    ก็จะเป็นการช่วยผ่อนคลายความเครียด ความฟุ้งซ่าน วิตกกังวล ความเหงา
    เบื่อให้น้อยลงไปได้อย่างแน่นอน

    ....เหงา...


    ....เหงา...

    ในทางธรรม ต้องพยายามขวนขวายหาอารมณ์ให้กุศลจิตเกิดขึ้น
    ด้วยการนึกถึงบุญกุศลที่ได้ทำไปแล้ว
    นึกถึงความดีที่ได้เคยทำและควรจะต้องทำต่อไปให้ดียิ่งขึ้นอีก
    ความไม่ดีที่เคยทำมาก็จะลดน้อยลงไปเอง
    พยายามหาอารมณ์ของบุญยกิริยาวัตถุ (ทาน ศีล ภาวนา) มาเป็นอารมณ์
    คือ นึกคิดและทำลงไปเพื่อให้จิตเป็นกุศลและมีกำลังอานุภาพยิ่งขึ้น
    แล้วจิตใจที่มีคุณลักษณะที่ดีมีพลังก็จะเกิดขึ้นสม่ำเสมอ
    ด้วยการนึกคิดและกระทำแต่ความดี (กุศลกรรม)

    เป็นการยกจิตและปรุงแต่งจิตของเราเองด้วยสติปัญญาจะทำให้จิตมีคุณภาพสูงขึ้น
    มีสติปัญญาแหลมคมขึ้นเรื่อย ๆ
    เราจะรู้ได้เองว่า เดี๋ยวนี้เราไม่เหมือนแต่ก่อนแล้ว
    เคยเปราะบางเหลือเกินเมื่อรับกระทบแม้เพียงเสียง
    บางครั้งอาจทนไม่ได้แต่เดี๋ยวนี้สบายมากเพราะมีความแข็งแกร่งขึ้น
    และแกล้วกล้าในการทำความดี ความกลัว
    ความโกรธ เกลียดก็น้อยลงจนเห็นได้ชัดเจน

    ....เหงา...

    เราเคยเพ่งโทษติเตียนผู้อื่นอยู่เสมอก็น้อยลง
    จะเพ่งเล็งแต่ประโยชน์ มิใช่ประโยชน์ควรมิควรในเรื่องราวต่าง ๆ
    ตลอดจนบุคคลที่เกี่ยวข้องอยู่ด้วยมีสติสัมปชัญญะอันควรแก่งานและสติปัญญานี้
    จะเกิดขึ้นในจิต คอยดูแลจิตไม่ให้ตกไปอยู่ในความเร่าร้อนหม่นไหม้
    หรือความเหงา ความฟุ้งซ่าน วิตกกังวลได้

    ความทุกข์ก็จะคลายออก ความเบากายสบายใจจะปรากฏขึ้น
    มีชีวิตชีวาแจ่มใส นี่คือคุณค่าของชีวิตที่ยากจะพบ
    แล้วความเหงาจะมาฆ่าเราได้อย่างไร คงไม่ได้แน่นอน


    ฝึกจิตปรับความคิดเสียตั้งแต่เดี๋ยวนี้ ทำเดี๋ยวนี้อย่าปล่อยเวลาให้เสียไป
    แล้วก็ให้มันแล้วไปไม่ต้องคิดถึงอดีตที่ไม่ดี ลืมเสียเถิดอภัยให้กับเขาเสียเถิด
    และทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านไปไม่ต้องอาลัยอาวรณ์
    เขาไม่ทิ้งเรา ๆ ก็ต้องทิ้งเขาไปวันยังค่ำ
    ทิ้งร่างที่ไร้วิญญาณไว้ให้แก่กันต้องช่วยเผาร่าให้เสียอีก
    เขาไม่เผาเรา ๆ ก็ต้องเผาร่างของเขาเพราะเป็นหน้าที่
    และความอาลัยอาวรณ์ที่เราจะต้องรับก็ยอมรับเสีย
    เข้าใจเสียให้ดีตั้งแต่บัดนี้ แล้วชีวิตจะเป็นสุขขึ้น แจ่มใส สบายกายสบายใจขึ้



    ชีวิตเราจะยืนยาวต่อไปอีกเพียงไม่กี่วันหรอก
    ที่เราจะได้เห็นโลกที่สดใสสวยงาม เพราะพรุ่งนี้ก็ไม่แน่ว่าเราจะมีชีวิตอยู่หรือไม่
    ดังนั้นความสำคัญของชีวิตจึงมิได้อยู่ที่เวลาของชีวิตที่ยืนยาวออกไป
    แต่อยู่ตรงที่ว่าเราควรจะทำอย่างไรกับชีวิตที่ยืนยาวออกไปนั้น
    ให้มีชีวิตชีวาต่างหาก นี่คือคุณค่าของชีวิตที่แท้จริง





    ที่มา...ชมรมอนุรักษ์ธรรม/เวปธรรมจักร.เน็ต
    โดย ศาสตราจารย์นายแพทย์เชวง เดชะไกศยะ
    บ้านมหา.คอม


  2. #2
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ commo
    วันที่สมัคร
    Aug 2007
    ที่อยู่
    สระแก้ว
    กระทู้
    447
    ว่าต่ะแม่นลุงใหญ่เหงา ถ่าขนาดลุงใหญ่ยังเหงา ขะน้อยกะคือสิผูกคอตายไปด๋นแล้ว อิอิอิ....

  3. #3
    ท่องเวบ สัญลักษณ์ของ pui.lab
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    ที่อยู่
    โสดไม่มีใครเอา หรือว่าเราไม่เอาใคร
    กระทู้
    10,045
    บล็อก
    8
    น้องโม้ กะด๋ายยยยยย คือว่าลุงใหญ่ เหอๆ ฮ่าๆ


    ฉันเกิดมาโชคดีอย่างคะลุงใหญ่ อาการครบ 32 อาจจะเกินด้วยซ้ำมั๊ง
    ก็ยังบ่มีปัญหาเรื่องเหงา เศร้า ซึมเศร้า อนาคตก็บ่แน่เด้เนาะคนเฮานิ


    โรคที่ยังรักษาบ่หายก็ ปากฮ้าย ใจฮ้อน ขี้น้อยใจ พาไปโรงบาลใด๋ก็บ่หาย

  4. #4
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ wundee2513
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    ที่อยู่
    ตามภารกิจ
    กระทู้
    1,167
    บล็อก
    11
    เก็บเหงาเอาแช่ทะเลน้ำ
    ติดตรึงตามด้วยก้อนหิน
    ให้เหงาจมลึกตะกอนดิน
    ให้หมดสิ้นอย่ากวนใจ...


Tags for this Thread