กำลังแสดงผล 1 ถึง 2 จากทั้งหมด 2

ยิ่งรักยิ่งเจ็บ

  1. #1
    สาวชุมแพ
    Guest

    ยิ่งรักยิ่งเจ็บ


    ยิ่งรักเธอมากเท่าไหร่ใจยิ่งเจ็บ
    ต้องทนเก็บความรู้สึกนั้นเอาไว้
    เพราะรู้ดีว่าเธอนั้นมีใครๆ
    แต่ก็ยังทุ่มเทใจไปรักเธอ
    รู้ว่าเธอนั้นมีใครใจยังรัก
    มันยากนักหักห้ามใจไม่ให้เผลอ
    ดันทุรังปล่อยใจให้รักเธอ
    แม้ต้องเจอความเจ็บช้ำก็ยอมทน

    ยิ่งรักยิ่งเจ็บ


  2. #2
    Super Moderator สัญลักษณ์ของ หมูน้อย
    วันที่สมัคร
    Jul 2007
    ที่อยู่
    เหนือสุดในสยาม
    กระทู้
    2,046
    บล็อก
    17
    พี่จำพรากจากไปแสนไกลห่าง
    จึงอ้างว้างอาลัยใจโศกศัลย์
    นับวันรอวันพี่กลับรับสัมพันธ์
    สองเรานั้นเคยสัญญาก่อนลาไกล
    ***********************
    ให้ความหวังบอกกับน้องหวังครองคู่
    พร้อมต่อสู้มุ่งมั่นมิหวั่นไหว
    จะสัตย์ซื่อถือสัญญาและจริงใจ
    รักห่วงใยพันผูกทุกคืนวัน
    **********************
    เข้าคิมหันต์วสันต์ล่วงน้องห่วงหา
    รอพี่ยาปลอบปรับมารับขวัญ
    ใยเงียบหายไร้ข่าวคราวจึงร้าวราน
    ลืมคำมั่นแล้วหรือไรร้ายเหลือดี
    *********************
    นี่แหละหนาใจชายยามไกลห่าง
    ให้ความหวังกลับทำลายคิดหน่ายหนี
    ลืมหมดสิ้นรักเก่าเราเคยมี
    สุดเหลือที่กลืนกล้ำพร่ำรำพัน
    *********************
    ค่ำคืนนี้เปลี่ยวเหงาเศร้าดวงจิต
    ด้วยมิ่งมิตรอยู่ห่างไกลเกินใฝ่ฝัน
    เอื้อมมือคว้าไม่ถึงจึงจาบัลย์
    สิ่งคาดฝันพลันมลายไม่เป็นจริง
    **********************
    ใจเอ๋ยใจใยหนาวเหน็บเจ็บเกินกลั้น
    ให้สะท้านหวั่นไหวไปทุกสิ่ง
    หลอกตัวเองไม่ยอมรับกับความจริง
    ยิ่งคิดยิ่งปวดร้าวเศร้าทรวงใน
    ***********************
    พูดไม่ออกบอกไม่ได้ใจอึดอัด
    ดั่งถูกฟาดกระหน่ำซ้ำรอยหวาย
    แผลยับเยินกินเยียวยา"สาแก่ใจ"
    รักสลายเพราะหัวใจไม่รักดี
    ************************
    กอดตัวเองอยู่ในห้องร้องร่ำไห้
    กำลังใจหมดสิ้นรักบินหนี
    อุตส่าห์เฝ้าหมั่นถนอมชีพยอมพลี
    ต่อแต่นี้จะอยู่ไปเพื่อใครกัน
    ************************
    อยากจะกู่ก้องฟ้าด้วยล้าจิต
    ฟ้าลิขิตเคราะห์กรรมซัดประหัดประหาร
    ชีวิตหนอใยทุกข์ท้อทรมาน
    ไม่สงสารกันบ้างหรืออย่างไร
    *************************
    เจ็บเพราะรักมากี่หนจนหม่นหมอง
    หัวใจต้องแบกรับกับฝันร้าย
    ไม่เคยเข็ดยังถลำจึงช้ำใจ
    ฟ้าทำไมไร้เมตตาสิ้นปราณี..