View RSS Feed

๛หนุ่มบ้านไกล๛


ความห่างเหิน กลายเป็นความเหินห่าง...

Rate this Entry
ความห่างเหิน กลายเป็นความเหินห่าง...

จะ 4 ปีแล้วนะ ที่บนเส้นทางเดินสายเก่า ไม่มีคำว่า"เรา" อยู่เป็นกำลังใจให้กันและกัน วันนี้ ณ วันนั้นก็ยังจำได้ไม่เคยลืม แตกต่างกัน ณ วันนี้ไม่มีแม้แต่ใครสักคนที่อยู่เคียงข้าง แต่ละคนย่อมเสาะแสวงหาจุดหมายปลายทางชีวิตที่มั่นคง เราก้าวมาด้วยกัน เดินมาด้วยกัน พอมาถึงทางแยกก็จำเป็นที่จะต้องเลือกเส้นทางใดทางหนึ่ง ที่ตัวเองคิดว่ามันใช่สำหรับเรา เหงานะ... คิดถึงนะ...คิดถึงมาก... แต่จะให้กลับไปเป็นเหมือนเดิมคงเป็นไปได้ยาก วันเกิดทุก ๆ ปีเคยได้รับของขวัญ คำอวยพร จะ 4 ปีแล้วนะที่สิ่งเหล่านั้นไม่มีเข้ามาในชีวิต

"ความห่างเหิน กลายเป็นความเหินห่าง" ไม่รู้สาเหตุด้วยซ้ำ ว่าเพราะอะไร ทำไม เราถึงห่างเหินกันไปในที่สุด คำถามนั้นยังคงค้างคาใจจนทุกวันนี้

มิตรภาพ น้ำใจไมตรีที่มีต่อกัน กว่ามันจะเกิดขึ้นได้มันต้องใช้เวลาพอสมควร ครั้นจะลืมก็ทำไม่ได้สักที

จะเก็บสิ่งดี ๆ เอาไว้ในก้นบึ้งของหัวใจ

โชคดีน่ะ...
แท็ก: ไม่มี แก้ไข Tags คำค้นหา
Categories
Uncategorized

Comments

  1. สัญลักษณ์ของ สาวบ้านแต้
    ความห่างเหิน.......

    "โชคดีน่ะ... "
    เป็นคำพูดสุดท้ายที่บอกใช่ไหมคะ

    แต่น้องได้รับแค่คำว่า "ลาก่อน" เป็นคำลงท้ายอีเมลล์ฉบับสุดท้ายที่ผู้ชายที่น้องรักมากส่งมา เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ที่ผ่านมา
    อยากถามเหลือเกิน ว่า "อี๊ททำผิดอะไร ทำไมไม่บอกอี๊ทสักคำ"
    "ลาก่อน" ที่เหรอคะ คือรางวัลที่มอบให้
    ตอไปเราจะต้องเดินคนเดียวให้ได้ แม้ไม่มีเธอ
  2. สัญลักษณ์ของ ไก่น้อย
    การเดินทางของคนสองคนทีบางช่วงเวลา เราอาจจะคิดว่ามันใช่ แต่พอมาถึงช่วงเวลาใด เวลานึง ที่ใครสักคนอาจจะเป็นเรา หรืออาจจะเป็นเขา รู้สีกว่ามันไม่ใช่แล้ว เหตุผลร้อยแปดจะผุดขึ้นมาในสมอง แต่สุดท้ายท้ายสุด คือแยกกันเดิน ให้อิสระกับตัวเอง และให้อิสระในความคิดกับเขาคนนั้น อย่าโทษตัวเอง หรืออย่าโทษเขา เก็บไว้แต่สิ่งดีๆที่ให้เราคิดถึงกันนะค่ะ
  3. สัญลักษณ์ของ สะใภ้อิสาน
    ถึงเธอจะทำห่างเหิน หรือเหินห่าง
    เพื่อทางเดินชีวิตที่ดีและฺฉันก็เข้าใจดี
    แต่ใจฉันจะไม่ห่าวเหินและเหินห่างเธอ