View RSS Feed

พวงพยอม


แด่ลูก....ด้วยดวงใจ

Rating: 2 votes, 4.50 average.
เส้นทางชีวิตของน้องพิม ลูกสาวใหญ่ของพวงพะยอมที่อาจมีใครหลายคนคิดว่าเรียนได้ที่1แบบไม่ต้องลำบากเลยนั้น มือนี้ขอเล่าความจริงเพื่อเป็นข้อคิดแก่เยาวชนที่กำลังศึกษาเล่าเรียนในปัจจุบันได้บ้างไม่มากก็น้อยเด้อจ้า
ผลสำเร็จในชีวิตของเด็กสาวคนหนึ่งซึ่งมีความกตัญญูต่อพ่อแม่นั้น ไม่มีอะไรที่ได้มาโดยง่ายเลยจ้า จากอายุ 13 ปีที่จากบ้านไปต่างแดนกับแม่เพียงสองคนก่อน เพราะพ่อกับน้องยังไม่ได้วีซ่า แม่พาไปเช่าห้องใต้ดินอยู่ในบ้านคนไทย ไม่ได้ไปอยู่กับลุงเพราะอยู่ไกลกันคนละเมือง ลุุงป้าก็มีลูกชายในวัยเรียนสองคน แม่ไม่อยากเป็นภาระให้ลุงเพิ่มขึ้น เพราะลุงรับรองด้านการเงินในการทำวีซ่าให้พ่อที่เมืองไทยด้วย
แม่ได้งานแถวบ้านคือร้านซักผ้าหยอดเหรียญ รายได้ชั่วโมงละ 7 เหรียญ ทำงานตั้งแต่ 7โมงเช้าถึงสี่ทุ่ม น้องพิมเลิกเรียนบ่ายสามโมง
จะไปช่วยแม่ เพราะหน้าที่ี่ในร้านแม่อยู่คนเดียวต้องเอาผ้าที่ลูกค้าจ้างซักอบและพับในแต่ละวันนำไปเข้าตู้ครั้งละหลายคน มีตู้แยกต่างหากไม่ปนกับลูกค้าที่ไปหยอดเหรียญซักเองในร้าน เสื้อผ้าแต่ละคนที่ใส่ถุงส่งมาซักแม้จะไม่ต้องซักด้วยมือเพราะใช้เครื่อง แต่กลิ่นนั้นไม่ต้องถามถึง การยืนทำงานทั้งวันหลายชั่วโมง จากซักเอาเข้าตู้อบและเอาไปพับต้องเขียนชื่อและจำให้ดีไม่ใส่ถุงผิดเวลาส่งคืนลูกค้า เนื่องจากต้องทำพร้อมกันหลายถุง และยังคอยดูแลลูกค้าคอยรับเงินทอนเงินจากลูกค้าในร้านและที่มาจ้างซัก
ยิ่งซักได้หลายถุงในแต่ละวันนั้นคือเราจะได้ทิปมากขึ้นเพราะทางร้านยกทิปให้เรา เขาได้เงินจากค่าบริการที่คิดตามน้ำหนักของถุงผ้า
น้องพิมจะช่วยแม่ทุกอย่างจนปิดร้าน เราต้องถูพื้นและทำความสะอาดห้องน้ำ ตู้ซักและตู้อบทุกตู้ต้องสะอาดก่อนกลับบ้าน นอกจากช่วยแม่ทุกขั้นตอน น้องพิมจะไม่ยอมให้แม่ถูพื้นเพราะกลัวแม่ลื่นล้ม จะล้างห้องน้ำให้แม่ กลับบ้านก็มีการบ้านและอ่านหนังสือสอบ
จนเวลาผ่านไปหนึ่งปีครึ่งพ่อกับน้องถึงได้ตามมา น้องฝนมาเข้าเกรด2 อายุ 6ปี พ่อกับแม่ทำงานร้านซักผ้าคนละร้าน
บางวันพ่อทำงานล้างจาน บางวันแม่จะไปดูแลคนป่วยคนชราตามบ้าน ใน7วัน พ่อแม่มีงานทำกันคนละสามแห่ง เพราะเราย้ายมาอยู่อพาร์ทเม้นต์ 2ห้องนอน น้องพิมช่วยพ่อแม่เลี่้ยงน้อง สอนการบ้าน
หาข้าวปลาให้กิน เพราะพ่อแม่พากันออกจากบ้านแต่เช้ามืด
กว่าจะเข้าบ้านก็ดึก วันหยุดเสาร์อาทิตย์พ่อแม่ได้งานที่ร้านเดียวกัน
น้องพิมจะไปช่วยเป็นแคชเชียร์และพับผ้าให้ตอนกลางวัน
น้องฝนนั่งเล่นหน้าร้านใปตามประสาเด็ก
ช่วงปิดเทอมsummerเกือบ3เดือน น้องฝนตามพ่อแม่ไปที่ร้านซักผ้า น้องพิมได้งานทำที่ร้านขายรองเท้า จนเรียนจบเกรด 12 สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ ไปอยู่หอพักห่างจากบ้านคนละเมือง
นั่งรถไฟไปเกือบ10 ชั่วโมง
น้องพิมทำงานไปด้วยที่ร้านกาแฟStarbucksในมหาลัย
ตอนเย็นวันละสี่ห้าชั่วโมง เรียนเต็มเวลาเหมือนนักศึกษาทั่วไป บางวันทำงานในห้องสมุด พอได้ค่าใช้จ่ายส่วนตัว ส่วนค่าเทอม ค่าหอพัก ค่าหนังสือและอื่นๆ พ่อแม่จ่ายให้ปีละสองหมื่นกว่าเหรียญ
พอขึ้นปีสามน้องพิมได้งานวิจัยในห้องlab ช่วยอาจารย์จนจบปริญญาตรีภายในสี่ปี ได้เกียรตินิยม
สอบเรียนต่อได้ทุนการศึกษาปริญญาโท ต้องทำงานใช้ทุนระหว่างเรียนด้วยการสอนวิชาlab ให้นักศึกษาปริญญาตรี และยังทำงานวิจัยให้อาจารย์ผู้หญิงคนเดิมในlabอีกห้องหนึ่ง มีรายได้เดือนละ 1200เหรียญ พ่อแม่ไม่ต้องออกให้แล้ว จนจบโทตามกำหนดสองปี
ชีวิตของน้องพิมทั้งทำงานด้วยเรียนด้วย เลี้ยงน้องด้วย
แต่น้องพิมไม่เคยปริปากบ่นเลย มีแต่ให้กำลังใจพ่อแม่ ตนเองและน้อง
ไม่เคยทำให้พ่อแม่ต้องทุกข์ใจในความประพฤติ ทำดีย่อมได้ดีเสมอน้องพิมเชื่อเช่นนั้นตามที่พ่อแม่สอนและทำเป็นตัวอย่าง
ดวงใจของแม่เปี่ยมด้วยความรักที่มีต่อลูก แม่ขอบใจที่ลูกเป็นเด็กดีมาตลอด ขอพระคุ้มครองลูกให้รอดปลอดภัย ให้เป็นคนดีของพ่อแม่และสังคม ให้ลูกเรียนต่อจนสำเร็จการศึกษานำความรู้กลับไปพัฒนาบ้านเมืองช่วยกันนะลูกรัก....น้องพิม

Updated 11-03-2013 at 07:12 by พวงพยอม (แก้คำผิดจ้า)

แท็ก: ไม่มี แก้ไข Tags คำค้นหา
Categories
Uncategorized

Comments

  1. สัญลักษณ์ของ บ่าวฮำแหล่
    น้องพิมสุดยอด...
    อภิชาตบุตรมาเกิดค้าบเอื้่อย..
  2. สัญลักษณ์ของ เซียงเหมี่ยงเมืองสุรินทร์
    ชีวิต ต่างบ้านต่างเมืองบ่ได้ง่ายเลยเนาะครับเอื้อย...
    น้องพิม เป็นคนที่น่ายกเป็นตัวอย่างของคนที่ได้รับผลจากความกตัญญู ความเป็นคนดี...
    เห็นแบบอย่างดี ๆ และผลของความดี แบบนี้แล้ว เซียงเหมี่ยงฯ มีกำลังใจดำรงชีวิตในแบบดี ๆ คือกัน...
    บางทีการทำดีมันยากลำบาก แต่ว่าผลที่ได้รับคุ้มค่าเนาะครับ...
  3. สัญลักษณ์ของ sompoi
    มาอ่านตรงนี้กะอดปลื้มใจและยินดีนำกับครอบครัวพี่บ่ได่ค่ะ
    ผลสำเร็จของความมุ่งมั่นของทั้งครอบครัวกำลังจะสัมฤทธิ์ผลเนาะค่ะ
    ขอให้ครอบครัวพี่ประสบผลสำเร็จไวๆนะคะ .. บ้านเฮากะจะได้มีประชากรที่มีคุณภาพมาส่อยกันดูแลสังคมเฮาให้เจริญก้าวหน้าไปอีกคนค่ะ.
  4. สัญลักษณ์ของ ร้อยหมื่นพันไมล์ไกลบ้าน
    อ่านแล้วก็ชื่นชมและปลื้มใจกับพี่และครอบครัวค่ะ
    หาไม่ง่ายเลยที่จะเจออภิชาติบุตรแบบน้องพิม
    ทำให้น้องแอบหวังว่าอยากจะให้ลูกเป็นลูกที่ดีแบบน้องพิมบ้างคือกันค่ะ
    หรือแค่ครึ่งนึงก็พอแล้วเนาะค่ะ อิอิอิ
  5. สัญลักษณ์ของ ลุนนี ศรีเกษ
    ยอดมากจ้า น้องพิมอ่านแล้วหรือยังคะว่าแม่เขียนเรื่องของเขา...เป็นอย่างไรบ้าง
  6. สัญลักษณ์ของ พวงพยอม
    สวัสดีจ้า

    น้องฮำแหล่ :)
    น้องเซียงเหมี่ยยง:)
    น้องส้มป่อย :)
    น้องหน่อย :)
    พี่แดง :)

    ขอขอบพระคุณทุกความเห็นที่เป็นกำลังใจให้น้องพิมและครอบครัวของพวงพะยอมเด้อจ้า ขอให้มีความสุข ความเจริญกันทุกคนน้อจ้า