แด่พระจันทร์ค่ำคืนนี้...ด้วยกวีจากใจฉัน
โดยหมาน้อย
ค่ำคืนนี้ แสงจันทร์งามสวยสด
ไร้บังบดเมฆาฟ้าแสนสวย
นิศากรเบิกฟ้าอำภานวย
อิงอรด้วยแสงนวลงาม....แห่งแสงจันทร์

งามกระจ่างสว่างนวลไสว
งามวิไลสาดส่องแท้แล..ซินั่น
อำพลใจสุดแสน.....คำจำนรร
งามเฉิดฉันท์วิไลแย้ม...สุขใจจริง

อิงเอาแสงแห่งจันทร์สาดไออุ่น
อิ่มละมุนอุ่นใจสุขเหนือสุขยิ่ง
มองจันทราอย่าเปรียบเอา.....ใจเช่นลิง
หากเปรียบสิ่งอิงจันทราแทนวจี

สุขใจแนบแอบจันทราเวลาเหงา
เปรียบใจเราหาเพื่อนเตือนย้ำชี้
สมมุติจันทร์ปลอบใจด้วยไมตรี
ปลอบชีวีปลอบชีวันขวัญจงมา

นั่งเหม่อมองท้องฟ้าดาวกระพริบ
ดูกระดิบจันทร์เคลื่อนบนฟากฟ้า
เหมาะเสียจังนั่งดูแสงยามราตรี
ค่ำคืนนี้ขอเอาจันทร์ปลอบขวัญใจ

ระดาษดื่นระยับปลายลานฟ้า
ส่องแสงมาอุ่นอบซบทรวงให้
ปรับปลอบบ้างบางเวลาต้องการใคร
เอาแสงใสแห่งจันทร์มั่นใจปอง

หนาวแสนหนาวค่ำคืนสะอื้นสันต์
แห่งเหมันต์ใจสะอื้นและร่ำร้อง
ร่ำมามากจากน้ำตาไหลเจิ่งนอง
จำเป็นต้อง..หาคน....ปลอบอุรา

จันทร์ดาวจ๋าโปรดมารับรู้บ้าง
ยามอ้างว้างเดียวดายใจโหยหา
สักหนึ่งคืนสักหนึ่งครั้งหลั่งน้ำตา
รับรู้ว่า...มีใครคอยมองจันทร์
โอ้จันทร์จ๋าราตีนี้ฉันมืดมน
น้ำตาหล่นจะล้นกะไรนั้น
ความสงสารขอเถิดค่ำคืนวัน
ขอให้ฉันได้โปรดสงสารใจ

ค่ำคืนนี้แสงจันทร์แสนสุดสวย
ฟ้าอำนวยลานฟ้าสุขสดใส
ดาวระยิบกระพริบแสงแห่งอุ่นไอ
จะบอกให้..จากใจว่าขอบคุณ