มีบ้างไหมในโลกนี้พื้นที่ว่าง
พอได้วางคิดถึงไว้เจ้าสักหน่อย
โลกหมุนเวียนสักกี่ครั้งตั้งตาคอย
ใจดวงน้อยคอยกับหวังที่ยังรอ

โลกหมุนไปเข้าใจไม่หมุนกลับ
ตะวันที่ลับเจ้ายังกลับตามคำขอ
แต่ที่ว่างทางใจมีไหมพอให้รอ
จะไม่ท้อแม้นให้รอสักนานวัน

ที่รำพันความนั้นไปคงไม่ท้อ
ก็เพียงพอไม่คิดต่อจะสร้างสรรค์
สร้างกำแพงมากักขังร้อยรำพัน
ขอแค่นั้นพื้นที่ว่างไว้วางคิดถึงเธอ


ความคิดถึงนี้มีมากมาย...จริงๆ