ถึงรุมร้อนเผาร่างกลางเดือนห้า
ร้อนสุริยาเมฆาลอยคอยเป็นฝน
ร้อนพลางกลางเมษาฝนหลั่งยล
ร้อนกลางกมลถึงฝนห่าบ่น่าดู

โอ้อกเอ๋ยเราคุ้นเคยเย็นชุ่มฉ่ำ
กลับมาช้ำที่ใจในสงกรานต์บ่มีคู่
ช่างร้อนปานไฟกลางหัวใจในฤดู
เห็นมวลหมู่เขาสาดน้ำงามลูกตา

ปานนี้คนดีของอ้ายไปไหนหนอ
อ้ายมารอสงกรานต์เดือนเมษา
เตรียมดอกไม้มาลัยดอกมันปลา
ยามพ้อหน้าดอกมันปลามอบให้นาง

ปล่อยอ้ายคอยรถผ้าป่าคนสุดท้าย
หัวใจจะวายเมื่อพบความอ้างว้าง
หาทั่วรถแล้วอ้ายบ่เห็นตัวน้องนาง
พ้อแต่กระเป๋าฮ้างยกทรงขาดอยู่สามตัว...




:b-b