.........ออนซอนเด.... มาออนซอนเจ้าของฮ้าย.......มาเหลือใจตัวเองคักแท้น้อ
ไปหลงมักคนรูปหล่อ.....ไปหลงรูปองค์อินทร์ฟ้า....ผุ้หล่อล้ำกั่วผู้ได๋
เบิ่งเจ้าของมาผุ้ฮ้าย....... บ่สมชายผุ้รูปหล่อ.... ยิ้มกะหวานคักกะด้อ
เว่ากะม่วนอีกซ้ำ...... น้ำใจอ้ายกะแฮ่งหลาย..... โอ เด นอ ดวงชาตาบ่สมอ้าย
บ่มีแนวสิเทียมเพิ่น..... ทางความฮู้กะขาดเขิน..... หน้ากะดำซ้ำผู้ฮ้าย
บ่สมอ้ายผุ้อยู่สูง...... อยากจับมือจูงแขนเจ้า.... เพียงคิดกะผิดหวัง
บ่มีทางสิย่างควง...... เพราะว่าชายบ่แนมน้อง..... เถิงสิคองคอยถ่า
คงสิเปล่าเดียวดาย..... ย้อนใจชายมีไผ.... อยู่ในใจเจ้าแล้ว
ชาตินี้คงบ่แคล้ว....... ได้กินแห้วจากคนหล่อ.... สิขอฮักคนผุ้ฮ้าย
เอาใจนี้ยกให้เธอ......สาแล้ววววววววว.......



...........มีบ่น๊อ...คนผุ้ฮ้ายแถวนี้แหม.........~*~* อ ก หั ก ....ย้ อ น มั ก ค น ห ล่ อ ~*~*