แค่มอง

อยากรู้จักทักทาย
แตเอียงอายใจไม่กล้า
อยากใกล้เข้าไปหา
แต่ใจล้าอ่อนไหวจัง

ฉันมันบ้าคนเดียว
เหลียวมองเธอแล้วเหม่อหวัง
ไม่เจียมตัวเองมั่ง
คิดหวังเพ้อละเมอไป

ได้แต่จ้องมองผ่าน
ไม่หาญกล้าสู้หน้าได้
กลัวกังวลในใจ
เธอจะไม่แคร์ใยดี

ฉันควรทำอย่างไร
อึดอัดใจในอกนี่
อยากไปใกล้คนดี
แต่ใจสิไม่กล้าพอ

เลยเก็บงำทำใจ
คิดไปแล้วได้แต่ท้อ
คงหม่นคนบ้าบอ
ไม่พอใจคนเช่นเรา

ถึงอย่าไรใจนี้
รอคนดีอยู่เหมือนเก่า
ยังไงก็ขอเฝ้า
เพียงเงาร่างเธอคนเดียว