กำลังแสดงผล 1 ถึง 2 จากทั้งหมด 2

หัวข้อ: ถ้วยกาแฟ

  1. #1
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ ฝนหลวง
    วันที่สมัคร
    Feb 2008
    กระทู้
    1,444

    รอบยิ้มพิมใจ ถ้วยกาแฟ


    ที่มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง บรรดาศิษย์เก่าที่จบจากสถาบันนี้

    แยกย้ายกันไปประกอบอาชีพมีชื่อเสียงในวงสังคมตามวงการต่างๆ มากมาย

    มีทั้งที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี และที่กระท่อนกระแท่นยังดิ้นรนอยู่ใน

    หน้าที่การงานก็เยอะ

    เนื่องในวาระที่อาจารย์พ่อซึ่งเป็นที่เคารพของศิษย์เก่าทุกคนเกษียณอายุ

    บรรดาศิษย์เก่าจึงถือเป็นโอกาสดีที่จะกลับไปเยี่ยมสถาบันเพื่อเลี้ยงสังสรรค์และรำลึกถึงอาจารย์พ่อ

    หลังจากกินเลี้ยงกันมาได้พักใหญ่

    วงสนทนาก็เริ่มเปลี่ยนไปเป็นการบ่นพร่ำเกี่ยวกับความเครียดในการทำงานและปัญหาชีวิตแต่ละคน

    มีปัญหาแตกต่างกันออกไปมากบ้างน้อยบ้าง

    อาจารย์พ่อฟังปัญหาของลูกศิษย์ทุกคนอย่างตั้งใจ รับฟังโดยไม่มีคำวิจารณ์หรือนำเสนอความเห็นของอาจารย์เลยแม้แต่น้อย

    เมื่อฟังปัญหาของลูกศิษย์จบทุกคน

    อาจารย์พ่อเสนอเลี้ยงกาแฟกลุ่มลูกศิษย์เก่า ท่านเดินเข้าไปในครัว

    และออกมาพร้อมกับกาแฟเหยือกโตและถ้วยกาแฟ แบบต่างๆ บ้างเป็น

    ถ้วยกระเบื้องบ้าง เป็นถ้วยพลาสติก และบ้างทำด้วยแก้ว มีถ้วยกาแฟหลายใบ

    ที่เป็นแบบพื้นๆ ธรรมดา บางใบ สวยวิจิตรสูงค่า

    อาจารย์ชงกาแฟใส่เหยือกมาให้แล้ว พวกเธอจัดการรินใส่แก้วดื่มกันเองนะ

    บรรดาลูกศิษย์มองถ้วยกาแฟหลากหลายด้วยความสนใจ แล้วพากันเลือกถ้วยกาแฟ

    พร้อมๆ กับรินกาแฟออกมาจากเหยือกใส่ถ้วยต่างกันออกไปเอาไว้ในมือ

    เมื่อลูกศิษย์ทุกคนต่างมีถ้วยกาแฟในมือกันทุกคนแล้วอาจารย์พ่อกล่าวว่า

    " ลองดูถ้วยกาแฟในมือของพวกเธอกับถ้วยกาแฟที่เหลืออยู่ในถาดซึ่งไม่มีคนเลือกสิ

    สังเกตุกันรึเปล่า ... ถ้วยสวยๆ แพงๆ ถูกเลือกไปหมด เหลือไว้แต่ถ้วยแบบธรรมดาราคาถูก

    เป็นเรื่องปกติ ... ที่พวกเรามักจะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดโดยลืมคิดถึงความต้องการที่แท้จริงของเราและนี่คือที่มาของความเครียดและปัญหาทั้งหลายในชีวิต "

    ความจริงวันนี้สิ่งที่พวกเราต้องการแท้จริง คือ กาแฟ ไม่ใช่ถ้วยกาแฟ

    แต่จิตสำนึกกลับนำพาเราไปเลือกที่ถ้วย มิหนำซ้ำยังคอยชำเลืองมองถ้วยของคน

    อื่นๆ อีกด้วย

    หากชีวิต คือ กาแฟ หน้าที่การงานตำแหน่งต่างๆ ในสังคมก็คือ ถ้วยกาแฟ

    มันเป็นเพียงเครื่องมืออุปกรณ์ช่วยหยิบจับหรือประคองชีวิตของเรา

    มันไม่ได้ทำให้เนื้อหาจริงๆ ของชีวิตเปลี่ยนไป

    บางครั้ง ... การมัวเพ่งที่ถ้วยใส่กาแฟมันก็จะทำให้เราลืมใส่ใจกับรสชาติของตัว

    กาแฟ

    ถ้ารู้จักชีวิตที่แท้จริง ... ของหรือตำแหน่งหน้าที่มันก็แค่ส่วนเคลือบ

    ไม่ใช่เนื้อหาหรือแก่นแท้ที่สำคัญของชีวิต ...


    ผู้รู้จักพอจะเป็นผู้มีความสบายใจ

    ส่วนผู้ไม่รู้จักพอจะเป็นผู้เร้าร้อน

    แสวงหาไม่หยุดยั้ง

    " ความพอ " เป็นเรื่องของใจที่ไม่เกี่ยวข้องกับฐานะภายนอก ...

    ... ตำแหน่งหน้าที่ มันก็แค่ส่วนเคลือบ

    ไม่ใช่เนื้อหาหรือแก่นแท้ที่สำคัญของชีวิต ...


    หลวงปู่คำบ่อ ...

  2. #2
    ถือเป็นข้อคิดที่ดีมาก จงพอใจในสิ่งที่ตนมีเนาะ

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •