บุญบาบนี้เป็นหมู่คือเงา เงานั้นไปตามโตซู่วันบ่มีเว้น
คันว่าเฮาพาเหล่นพามันเต้นแล่น พามันแอะแอ่นฟ้อนเงานั้นกะแอ่นตาม
ยามเฮานั่งย่องย่อเงากะนั่งลงตามยามเฮาเอนหลังนอนกะอ่อนลงนำพร้อม
ยามเฮาโตนลงห้วยภูเขาหลายหลั่นขึ้นต้นไม้ผาล้านด่านเขา
เงากะติดตามเกี้ยวเกาะเกี่ยวพันธนังบ่ได้มียามเหินห่างไกลกันได้
อันนี้สันใด๋แท้เทิงสองบุญบาปมันกะติดต่อก้นตามส้นผูทำ แท้แหล่ว
บุญมีได้เป็นนายใซ้เพิ่น คันว่าบุญบ่ให้เขาสิใซ้ตั้งแต่เฮา
บุญมีได้เป็นนายให้เข้าพิ่งคันแม่นบุญบ่พร้อมแสนสิดิ้นกะเปล่าดาย
คันสิคอยตั้งแต่บุญมาค้ำบ่ทำการกะบ่แม่นคอยแต่บุญส่งให้มันสิได้ฮ่อมใด๋
คือดั่งเฮามีข้าวเฮาบ่กินกะบ่อิ่มมีลาบงัวคันบ่เอาข้าวคุ้ยทางท้องบ่ฮ่อนเต็ม ได้แหล่ว