หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 3 หน้า 123 หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 24

หัวข้อ: อุณหภูมิ...หัวใจ

  1. #1
    ศิลปิน นักเขียน สัญลักษณ์ของ maanoy
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    กระทู้
    2,270

    อุณหภูมิ...หัวใจ


    อุณหภูมิหัวใจ”
    ไร้สิ้นใย ?ไร้เยื่อ เผื่อแก่นสาร
    ไร้สิ้นการณ์ ? ตนแล...เกินแก้ไข
    ไร้สิ้นรัก ? ถักทอ....แล้วหรือไร
    ไร้สิ้นใคร ? หนอร้างห่าง...เกินจริง

    รุ่มร้อนแรง ยามรัก......มาทักหยอก
    รุ่มรอยหลอก ? เกินแท้...แน่กว่ายิ่ง
    รุ่มปานใด ? ใครหนอพอประวิง
    รุ่ม..ร้าวยิ่ง ? สิงลึก....ผนึกใจ

    บางครั้งคราว ? หนาวเหน็บ เกินเอ่ยอ้าง
    บางครั้งร้าง ? ไหวเอน กว่าสิ่งไหน
    ระทวยทม ? สุมลึก ยิ่งกว่าไฟ
    อนาถใจ ? ใคร่กระหน่ำ ถั่งโถมเรา

    ยามเงียบงำ ?ร่ำร่ายส่ายใจเลาะ
    เพ่งวิเคราะห์...ถามใจ....?.....ไฉนเหงา
    หรือยิ้มสู้...รู้ใจ..ใช้บรรเทา
    หรือให้เงา.....บังน้ำตา.. หานิยาม

    ใจเพิ่มร้อน..เยือนย้ำ..กระหน่ำทับ
    ยามใจหลับ...ยอมตื่น..ยื่นคำถาม.
    แม้นกายตน ทนเหนื่อยเมื่อยก็ตาม
    ขอนิยาม....ถามไถ่ ใจเป็นมา

    หาคำตอบ ไออุ่น ทุนเพิ่มสาน
    กะประมาณ มากใคร่ ใจเสาะหา
    สักครั้งหนึ่ง....มีไหม ใครศรัทธา
    มอบยื่นมา...อุณหภูมิ ทุนเสริม “ใจ”
    สวัสดี...เพื่อนกวีที่รัก....นี่ เป็นกวี บทหนึ่ง....ของคนเหงา....หากเพียงแต่ถ่ายทอดความรู้สึก..ออกมา เพื่อทดแทน เพิ่มเติม แซกซ้อน
    ความเหงา ความหว้าเหว่ เดียวดาย บางครั้งบางครา ความคิด สมองของคนคิดไกลเกิน เกินกว่าตัวเองจะยั้งคิดด้วยซ้ำไป............สื่อความหมาย..ถึงอุณหภูมิของหัวใจ.......ที่สูบฉีดโลหิต หล่อเลี้ยงทุกสัดส่วนสรรพราง
    ของร่างกาย แต่ทำไม ? ความอบอุ่น ความหนาวเหน็บ ความสุข ความทุกข์ แง้มกายมากระทบใจเรา...
    .เหงาหรือ ? เหงาใช่ไหม หรือว่าอยากได้ใครสักคน...พอที่เสก และ พอที่ดารดล มิตรภาพที่ดีมีไว้ตราบชั่วนิจนิรันดร์ หัวใจดวงนี้อยากได้ซะเหลือเกิน.....มีไหม

  2. #2
    นักปราชญ์เมืองอีสาน
    ศิลปินนักแต่ง ผญา
    สัญลักษณ์ของ ศรีสะท้าน
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    กระทู้
    4,311
    สุดยอดเลยคะรับท่านอาจารย์กวีกาพย์ สารภาพยกย่องในห้องแห่งมหา ซึ้งดีครับ มักหลาย

  3. #3
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ สายธารแห่งกาลเวลา
    วันที่สมัคร
    May 2007
    กระทู้
    579

    สวัสดี..หัวใจ

    สวัสดี...หัวใจ ใครเรียกร้อง
    เคยหมายปอง...ครองรัก มาห่างหาย
    สวัสดี...หัวใจ.....ที่สลาย
    ให้เบื่อหน่าย...นอนตรม ข่มน้ำตา

    อดีตรัก... พบพาน เฝ้าสานทอ
    รักที่ก่อ...เคยผูกพัน นั้นจากลา
    บางครั้งฝัน...ถึงวัน เธอกลับมา
    ซับน้ำตา..หยิบยื่น คืนรักให้

    ใจเอย....จริงแท้...แค่เพียงฝัน
    ใจหวั่น...เหนื่อยล้า ดังฟ้ากระหน่ำ
    ....มาเตือนย้ำ...ด้วยบทกวี...ผู้หนีช้ำ
    เขียนถ้อยคำ..ถามหาทุน.... อุ่นไอรัก

    ******

  4. #4
    ศิลปิน นักเขียน สัญลักษณ์ของ maanoy
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    กระทู้
    2,270
    กระทู้ต้นฉบับโดยคุณ สายธารแห่งกาลเวลา
    สวัสดี...หัวใจ ใครเรียกร้อง
    เคยหมายปอง...ครองรัก มาห่างหาย
    สวัสดี...หัวใจ.....ที่สลาย
    ให้เบื่อหน่าย...นอนตรม ข่มน้ำตา

    อดีตรัก... พบพาน เฝ้าสานทอ
    รักที่ก่อ...เคยผูกพัน นั้นจากลา
    บางครั้งฝัน...ถึงวัน เธอกลับมา
    ซับน้ำตา..หยิบยื่น คืนรักให้

    ใจเอย....จริงแท้...แค่เพียงฝัน
    ใจหวั่น...เหนื่อยล้า ดังฟ้ากระหน่ำ
    ....มาเตือนย้ำ...ด้วยบทกวี...ผู้หนีช้ำ
    เขียนถ้อยคำ..ถามหาทุน.... อุ่นไอรัก

    ******
    ขอบคุณนะสายธาร...แห่งกาลเวลา
    ที่แวะมา...มีมอบตอบ...ให้ฉัน
    ที่แล้วมาหายไปเนิ่นนานวัน
    เพราะการงานกรีดกันทับถมเติม


    มาวันนี้ยังมีใจให้คงมั่น
    ไม่ลืมกันยังมั่นสัมพันเสริม
    ใจดวงน้อยยังร้อย...กวีมีเหมือนเดิม
    เพียงอยากเพิ่มเติมสาน...ให้มั่นคง

  5. #5
    ศิลปิน นักเขียน สัญลักษณ์ของ maanoy
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    กระทู้
    2,270
    ขอบคุณที่เสียสละมาเอ่ยทัก
    ........ยินดีที่รู้จัก...เป็นหนักหนา
    .............ขอบคุณที่เสียสละเวลา
    ....................มอบมีมามิตรไมตรีอันดีงาม

    …………….....ด้วยแรงใจผลักใสให้ใจเคลื่อน
    ......................................ยากมีเพื่อนไว้ปรึกษาและคอยถาม
    ..............................................ไว้ปรับทุกข์สาระสุขปลอบทุกยาม
    ...................................................ฝากในนามหมาน้อย..ร้อยกวี

    ...................................................กลอนบทเศร้าเคล้าเกริ่นในบาทบท
    ........................................อ่านสลดรันทดใจในที่นี้
    ............................เขียนกลั่นออกบอกจากสิ่งที่ดี
    ..................บ้างล้วนมีในโลกแห่งความจริง

    ............ถวิลหา...บางอย่างที่ขาดหาย
    ......ใจมลายสลายบ้างร้างเสียยิ่ง
    จึงเรรวนครวญกราพย์กลอนวอนอ้างอิง
    หาที่พิงพักใจ....ให้คลายจาง

  6. #6
    น้ำตาล
    Guest
    ทุกครั้งที่ฉันเหงาเศร้าลึกลึก
    มันเหมือนความรูสึกที่ไม่อยากฝัน
    ให้ไกลเกินกว่าการทำให้เท่าทัน

    ...ความฝันนั้นหลุดลอยทุกครั้งไป...

    ทำไม ไม่มีใครเข้ามาให้กำลัง
    เป็นพลังสำคัญอันยิ่งใหญ่
    เมื่อก้าวเดินไปข้างหน้าอันแสนไกล

    ...เพียงเหลืออีกไม่ถึงครึ่งทางเท่านั้นเอง...

    ฉันทำไร ไม่อยากให้ ใครลำบาก
    ไม่อยากฝากความหวังไว้ให้ตรงเผง
    เพราะความที่ต้องเผชิญหน้าอย่างยำเกรง

    ...ตัวเราเอง เคยเป็นหญิงมั่นที่แข็งแรง...

    อยากเป็นคนเก่าเก่ากลับมาอย่างครั้งก่อน
    ใจอาทรไม่อยากให้สับสนทนแสลง
    พายุฝนฟ้าเมฆหมอกมาแรงแรง

    ...เมื่อสิ้นแสง รุ่งขึ้น ตะวันขึ้น ก้าวต่อไป...

    ทำใจอยู่อย่างนี้ทุกวันที่ตื่นลืมตานั้น
    ใจบอกพลันว่าอดทนก็ยังไหว
    ขอให้สู้ต่อวันและวันที่ผ่านไป

    ...ทำวันนี้ให้ดีที่สุดเท่านั้นพอ...

  7. #7
    ศิลปิน นักเขียน สัญลักษณ์ของ maanoy
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    กระทู้
    2,270
    จะกี่บ่นทนฟังฉันบ้างเถิด
    จะกี่เกิดล้านกวีมีให้เห็น
    จะกี่สักคำอ้างอย่างที่เป็น
    จะกี่เช่นใจเหงาเข้าครอบงำ

    มาวันนี้กวีทบของหมาน้อย
    เรียบเรียงร้อยกวีใจชอกช้ำ
    เป็นบทเกริ่นของหัว...ให้บทนำ
    เพียงเพื่อย้ำอถณหภูมิ ซูมหัวใจ

  8. #8
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ ตะวันนา
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    กระทู้
    1,612
    .........ป๊าดดดดดดด........

    อุณหภูมิหัวใจอ้ายเซียงเล็ก มาร้อนแรง แท้ล่ะหือ
    อย่าสุให้มันฮ้อนหลายเด้อ.... อากาศยิ่งฮ้อนๆ อยู่แหน่....ย้านเป็นว้อ ซั่นดอกหวา....คิคิ

  9. #9
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ สายธารแห่งกาลเวลา
    วันที่สมัคร
    May 2007
    กระทู้
    579
    บทกลอนดี...ศรีกวี....หมาน้อย
    ยังเรียงร้อย....อ่อนหวาน....ขานคำเศร้า
    ....แต่ละบท...ซ่อนความทุกข์ ซุกความเหงา
    เหมือนดังเงา....ห่างหาย....จากกายหนี

    แม้เนิ่นนาน...ผ่านวัน....ยังฝันหา
    มวลมิตรมา...ร้อยรส...บทกวี
    จงปล่อยสิ่งทุกข์......เรามอบสุขที่มี
    สร้างไมตรี.... ผูกพัน.... นิรันดร์ไป

    คำขอบคุณ..สายธาร... ขอขานรับ
    ท่านผู้ขับ....กลอนสด.....อันสดใส
    อาจมีบ้าง...บางครา...กลอนพาไป
    ด้วยเพราะใจ...ผ่านวัน...ฝันสลาย

    มาเถอะนะ..กวีศรี...หมาน้อย
    มาร่วมร้อย...อักษร... บทกลอนกาพย์
    มาร่วมสร้าง....ไมตรี....สู่มิตรภาพ
    สิ่งทุกข์ยาก...จงจางหาย..... ให้คลายเศร้า

  10. #10
    Moderators สัญลักษณ์ของ ต่าย
    วันที่สมัคร
    Nov 2007
    ที่อยู่
    เชียงใหม่
    กระทู้
    1,244
    บล็อก
    5
    ถึง...นักกวีผู้มีอารมณ์เหงา..

    เรียงร้อยคำ...พร่ำเพ้อ.....เมื่อเจอเหงา
    กวีเจ้า.........ร้อนฤทัย......ดั่งไฟสุม
    รินหัวใจ.......ที่ร่ายร้อน.....ดั่งไฟรุม
    อยากเอ่ยอุ้ม....เอื้ออาวรณ์.....ให้คลอนคลาย

    อุณหภูมิ......แห่งหัวใจ......ที่ไร้รัก
    ยากยิ่งนัก....จะดับร้อน.......ให้เหือดหาย
    ให้โหยหา....ห่วงฮอดนาง.........มิวางวาย
    ร้อนอันใด.....เท่าร้อนใจ...........นั้น..บ่มี

    ระทดระทวย....เพราะรวดร้าว......ก็เท่านั้น
    ระเริงฝัน.........ฤาต้องมนตรา.....ภาษาพี่
    วูบวาบไหว....อุณหภูมิหัวใจ.....ใยร้อน..ถึงเพียงนี้
    มนตรากวี.....ใยรุมเร้าใจ..........ให้ร้อน...ตาม
    8)8)8)8)

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •