กำลังแสดงผล 1 ถึง 5 จากทั้งหมด 5

หัวข้อ: อยากลืมกลับจำ อยากจำกลับลืม

  1. #1
    Super Moderator สัญลักษณ์ของ หมูน้อย
    วันที่สมัคร
    Jul 2007
    ที่อยู่
    เหนือสุดในสยาม
    กระทู้
    2,046
    บล็อก
    17

    ดูวีดีโอ YouTube ออนไลน์ อยากลืมกลับจำ อยากจำกลับลืม


    .....สาวโรงงานเข้าไปอ่านเจอข้อความนี้เลยขออนุญาตยกมาให้พี่น้องอ่านจ้า

    มีเรื่องราวเข้ามาในชีวิต บางเรื่องอยากจำแต่ดันลืม เรื่องที่อยากลืมก็ดันจำขึ้นใจ
    หลายๆครั้งก็รู้สึกสับสนกับข้อมูลที่มีมากเกินไป ทั้งเรื่องงาน
    เรื่องคนมันปนกันไปหมด ไม่รู้ว่าอะไรมาก่อนมาหลัง อะไรสำคัญ สงสัยต้องมานั่งลำดับใหม่แล้วว่าอะไรบ้าง
    ที่น่าเก็บไว้ในหัว อะไรที่ไร้สาระเกินกว่าจะใส่ใจ


    ..นึกถึงนิทานเรื่องดินสอกับยางลบ คงเคยอ่านกันแล้ว ชอบนะเรื่องนี้ ได้คิดอะไรดี
    เอามาให้อ่านอีกครั้งสำหรับคนยังไม่เคยอ่านค่ะ
    มีดินสอที่เขียนอย่างไรก็ไม่มีวันหมดอยู่แท่งหนึ่ง
    มียางลบที่ลบอย่างไรก็ไม่มีวันหมดอยู่ก้อนหนึ่ง
    ดินสอแท่งนั้นเป็นเพื่อนกับยางลบก้อนนั้น ทั้งคู่ไปไหนมาไหนด้วยกันทำอะไรด้วยกัน
    หน้าที่ของดินสอก็คือเขียน มันจึงเขียนทุกที่ทุกอย่างเสมอตลอดเวลาที่อยู่กับยางลบ
    หน้าที่ของยางลบก็คือลบ มันจึงลบทุกอย่างที่ดินสอเขียนทุกที่ทุกเวลา
    เวลาผ่านไปนานหลายสิบปี ทุกอย่างก็ยังดำเนินเหมือนเดิมเรื่อยมา
    จนกระทั่ง ดินสอเอ่ยกับยางลบว่า

    "เรากับนายคงอยู่ด้วยกันไม่ได้แล้ว"
    ยางลบจึงถามว่า "ทำไมล่ะ"
    ดินสอจึงตอบกลับไปว่า "ก็เราเขียนนายลบแล้วมันก็ไม่เหลืออะไรเลย"
    ยางลบจึงเถียงว่า "เราทำตามหน้าที่ของเราเราไม่ผิด"

    ....ทั้งคู่จึงแยกทางกัน
    ดินสอพอแยกทางกับยางลบมันก็ดีใจที่สามารถเขียนอะไรได้ตามใจมัน
    แต่พอเวลาผ่านไปมันเริ่มเขียนผิด
    ข้อความที่สวยๆที่มันเคยเขียนได้ก็สกปรก มีแต่รอยขีดทิ้งเต็มไปหมด

    ....มันคิดถึงยางลบจับใจ
    ฝ่ายยางลบพอแยกทางกับดินสอมันก็ดีใจที่ตัวมันไม่ต้องเปื้อนอีกต่อไป
    พอเวลาผ่านไปมันกลับใช้ชีวิตอย่างไร้ค่า
    เพราะไม่มีอะไรให้ลบ มันคิดถึงดินสอจับใจ
    ทั้งคู่จึงกลับมาอยู่ด้วยกันใหม่
    คราวนี้ดินสอเขียนน้อยลงเขียนแต่สิ่งทีดี
    ส่วนยางลบก็ลบเฉพาะที่ดินสอเขียนผิดเท่านั้น
    ถ้าเปรียบการเขียนเป็นการจำ

    ดินสอในตอนแรกก็จำทุกเรื่องทั้งดีและไม่ดี
    แต่พอเวลาเปลี่ยนไปมันก็หัดเลือกจำแต่ สิ่งดีๆเท่านั้น
    ส่วนการลบเปรียบเหมือนการลืม
    ยางลบในตอนแรกก็ลืมทุกอย่าง ทั้งดีและไม่ดี
    แต่ทุกครั้งที่ลืมตัวมันก็จะสกปรก
    แต่ตอนหลังมันเลือกลืมแต่เรื่องไม่ดี หรือคือการให้อภัยนั่นเอง
    ฉะนั้นการเปรียบการเดินทางของทั้งคู่ดุจมิตรภาพ

    คือ การจำแต่สิ่งดีๆและลืมในสิ่งที่อาจผิดพลาดบ้าง

  2. #2
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23
    ..หากเราทุกคนยังมีโอกาสเสมอ สำหรับพอที่เราจะได้เขียนเรื่องราวขึ้นมาใหม่ แล้วมียางลบที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างกับเราเสมอ นั่นคงเป็นเรื่องที่ดีมากทีเดียว แต่เพราะชีวิตเราไม่ใช่แบบนั้น ..ไม่มีใครที่โชคดี และสามารถมีความสุขได้มากขนาดนั้น เราจึงต้องพึงระวังทุกย่างก้าวของจังหวะโอกาสชีวิตของเราเอง..การตัดสินใจพลาดแล้ว ซําอีก..เบิ่งบอกให้เรารู้จักการให้โอกาสตัวเอง และผู้อื่นให้มากขึ้น เพราะเราทุกคน ต่างก็มีพลาดกันทั้งนั้น..

  3. #3
    Super Moderator สัญลักษณ์ของ หมูน้อย
    วันที่สมัคร
    Jul 2007
    ที่อยู่
    เหนือสุดในสยาม
    กระทู้
    2,046
    บล็อก
    17
    วันนี้ทำไมมันเกิดขึ้นความรู้สึกขึ้นกับสาวโรงงานน๊า...ทำไมอยากลืมเราลืมไม่ได้
    ทำไมเราถึงทำในสิ่งที่เราอยากทำไม่ได้น๊า...เหนื่อยจังเลย..กับการที่จะลืมอะไรสักอย่าง
    กับใครสักคนเมื่อเรื่องราวเข้ามาในชีวิต บางเรื่องอยากจำแต่ดันลืม เรื่องที่อยากลืมก็ดันจำขึ้นใจ
    หลายๆครั้งก็รู้สึกสับสนกับข้อมูลที่มีมากเกินไป ทั้งเรื่องงาน
    เรื่องคนมันปนกันไปหมด ไม่รู้ว่าอะไรมาก่อนมาหลัง อะไรสำคัญ สงสัยต้องมานั่ง
    ลำดับใหม่แล้วว่าอะไรบ้างที่น่าเก็บไว้ในหัว อะไรที่ไร้สาระเกินกว่าจะใส่ใจ

  4. #4
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ ใต้ร่มประดู่
    วันที่สมัคร
    Jul 2007
    ที่อยู่
    BKK Metropolis
    กระทู้
    346
    เราใช้สิ่งที่อยู่กับเรา ให้เกิดประโยชย์สูงสุดหรือยัง.....

  5. #5
    สาวเมืองชล
    Guest
    การลืมก็เป็นอย่างหนึ่งที่เราทำได้หากว่าลืมแล้วเราสบายใจก็ควรจะทำ8)

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •