กำลังแสดงผล 1 ถึง 4 จากทั้งหมด 4

หัวข้อ: เราไม่ได้ไม่รักกันซะหน่อย

  1. #1
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ auddy228
    วันที่สมัคร
    Jun 2007
    ที่อยู่
    THAILAND
    กระทู้
    1,197
    บล็อก
    1

    ดูวีดีโอ YouTube ออนไลน์ เราไม่ได้ไม่รักกันซะหน่อย


    บนเตียงเล็กๆ.. ในบ้านอบอุ่น..หลังหนึ่ง แดดยามเย็น..ทอบางบาง..ผ่านหน้าต่าง

    หญิงชรา..อายุราวๆ 70 ปีนอนซม..อยู่บนเตียง

    เธอรู้ว่า...นี่เป็นช่วงเวลาสุดท้าย..ในชีวิตของเธอแล้ว
    ..แต่จะเป็นอะไรไปล่ะ
    ..เธอพอใจกับชีวิตทั้งหมด..ที่เธอได้ผ่านมา
    เธอ..ได้แต่งงาน ..มีครอบครัว..ที่อบอุ่น
    แม้จะไม่มีลูก..ก็ตาม

    มีเพื่อนที่ดี ..ผ่านชีวิตการงานที่ดี
    ถึงแม้วันนี้..สามีของเธอจะตายไป..ร่วม 10 ปี

    แต่..ในวันสุดท้าย..ของชีวิต เพื่อน-ที่เธอรักที่สุด..
    ก็มานั่งเคียงข้างเธอ..อยู่ตรงนี้
    มาส่งเธอ..เหมือนทุกครั้ง..ทุกคราว

    'หมอบอกว่า..ฉันคงอยู่ได้ไม่เกินพรุ่งนี้เช้าหรอก'
    เธอ..เอ่ยบอกกับเขา ...

    เพื่อนชรา..ที่รู้จักกับเธอมา..แต่ครั้งยังเด็ก
    'ฉันรู้' ชายชรา..พยักหน้ารับ

    'เธอมาส่งฉัน..เหมือนทุกทีสินะ' หญิงชรา..มองหน้าชายชรา
    'ใช่..ก็ฉันส่งเธอ..มาตลอดทั้งชีวิตนี่นา ..ขาดไปอย่าง..คงไม่ครบ'
    ชายชราตอบ..ด้วยรอยยิ้มบางๆ

    'ตอนเด็กๆ..บ้านเรา..อยู่ทางเดียวกัน..เรากลับบ้านด้วยกันทุกเย็น.. บ้านฉัน..อยู่เลยบ้านเธอไปมาก..' เธอ..รำลึกความหลัง
    'แต่ฉัน..ก็ไปส่งเธอทุกวัน' ชายชราบอก
    'ใช่..เธอทำอยู่อย่างนั้น..ตลอดชั้นประถม..
    และมัธยม..ที่เราเรียนด้วยกัน
    ..จนเพื่อนๆล้อว่า..เราเป็นแฟนกัน' หญิงชราพูดขึ้น
    'สุดท้าย..ก็ต้องเลิกล้อกันไป' เพื่อนชราของเธอ..ต่อคำ
    'ตั้งแต่..เธอคบกับแฟนคนแรกของเธอ..นั่นแหละ' เธอเย้ายิ้มๆ
    'แต่ฉันก็ไปส่งเธอทุกวัน..อยู่อย่างเดิม...
    จนต้องเลิกกับแฟน..ไม่ใช่รึ' ชายชรา..ทวนความหลัง

    เธอจำได้ว่า..เธอบอกเขาอยู่บ่อยๆว่า..ไม่ต้องเดินมาส่งเธอแล้ว
    ..เดี๋ยวแฟนเขาจะโกรธเอา.. แต่เขาก็ยังดึงดัน..ที่จะมาส่งเธอ
    'โกรธก็โกรธไป ..ฉันรู้จักเธอ-มาก่อนตั้งนาน
    ..ยังไงเธอ..ก็ต้องมาก่อน'

    นั่น..เป็นคำพูดที่เธอจำได้-ไม่ลืม
    ..แม้ว่า..มันจะผ่านมาเกือบ 60 ปีแล้ว..ก็ตาม..
    เธอยังจำ..วันที่เขาต้องขึ้นรถไฟ..เพื่อไปเรียนต่อในมหาวิทยาลัยได้
    วันนั้น..เธอไปส่งเขาที่สถานี ..ร้องไห้จะเป็นจะตาย
    ..เขาวุ่นกับการปลอบเธอ..จนไม่เป็นอันได้ร่ำลาพ่อแม่
    พอเธอสงบลง..และขอตัวเข้าไปล้างหน้าล้างตา..ในห้องน้ำ
    .. พ่อแม่ของเขา..ไปเช็คเที่ยวรถไฟ ...
    พอเธอกลับมา..ก็พบเขานั่งร้องไห้คนเดียว..กับกองกระเป๋า
    ...เงยหน้าขึ้นบอกกับเธอ..ทั้งน้ำตา
    'กลับบ้านเอง..เดินดีๆ นะ'
    …และนั่น..ทำให้เธอต้องเสียน้ำตา..อีกรอบ

    เธอจำได้ว่า..วันที่เขาปิดภาคเรียน..และกลับมาบ้าน
    ..เธอแนะนำเขา..ให้รู้จักกับแฟนหนุ่มของเธอ
    ตอนแรก..ทั้งสอง..เหมือนจะเข้ากันได้ดี ..แต่หลังจากนั้น 2-3 วัน
    ..มีคนมาบอกว่า..แฟนเธอกับเพื่อนเธอ..ต่อยกัน
    'มัน..นอกใจเธอ' เขาบอกเรียบๆ.. แต่..เธอไม่เชื่อ
    วันนั้น..เธอเชื่อแฟนมากกว่า..ว่าเขาอิจฉาแฟนเธอ..
    จึงหาเรื่องชกต่อย ..เธอว่าเขา..ไปหลายคำ
    อาทิตย์นึงให้หลัง..เธอจึงรู้ว่า..เขาเป็นคนถูก ..
    เมื่อเธอไปหาเขาที่บ้าน..ก็เจอแต่..พ่อของเขา
    'มันกลับไป..แต่อาทิตย์ก่อนแล้ว ..เห็นว่ามีธุระด่วน ..ไม่รู้อะไร'

    เธอส่งจดหมายไปขอโทษ ..เขาบอกไม่เป็นไร..
    เขาไม่เคยโกรธเธอ..แค่น้อยใจเล็กๆ
    ..ในจดหมายลงท้าย..ด้วยคำ-คำเก่า
    'กลับบ้านเอง..เดินดีๆนะ'
    เธอรู้ว่า..ในคำที่เหมือนสั้นๆนั้น
    ..เขาพูดอะไรออกมา..มากมายขนาดไหน..

    เธอจำได้..ถึงวันที่เธอ..บอกเขาว่า..เธอจะแต่งงาน..
    เขา..มองหน้าเธอ..เธออ่านไม่ออกว่า..มันเป็นความรู้สึกอะไร ..ดีใจ? ..เสียใจ?
    และเมื่อเธอถามเขาตรงๆ ..เขาก็ตอบว่า..'..เราใจหาย..'

    แต่ก่อนหน้านั้น.. ก็เขานี่แหละ..ที่เป็นคนช่วยเธอเลือก..
    ช่วยเธอดูว่า..ผู้ชายคนนี้นิสัยดี ..และรักเธอจริง
    'เรา-ผู้ชายด้วยกัน..เราดูออก'
    ซี่งเขา..ก็ดูไม่ผิด ..สามีของเธอดี..เหมือนอย่างที่เขาบอก ..
    วันแต่งงาน..เธอบอกเขาว่า..
    'ความเป็นเพื่อนของเรา..ยังเหมือนเดิมนะ ..ไม่ต้องห่วง'
    เขามองเธอนิ่งๆ..พยักหน้าน้อยๆ.. ไม่ตอบคำ
    ถึงเวลารดน้ำสังข์ ..เขาอวยพรเธอมากมาย
    ..แต่พูดกับสามีเธอ..เพียงสั้นๆ ว่า..'ฝากด้วยนะ..'


    เขาแต่งงาน..มีครอบครัวของเขา
    เธอ..ก็มีครอบครัว..ของเธอ
    มีบางช่วงของชีวิต..ที่ห่างกันไป แต่ก็ไม่เคย..ลืมกัน
    เธอ..ส่งการ์ดอวยพรวันเกิดให้เขา..ทุกๆปี
    ตอนนี้..เขาน่าจะเก็บมันไว้ได้ 59 ใบแล้วล่ะ
    เพราะเธอนับของเธอแล้ว..มันได้ 58 ใบ น้อยกว่า..อยู่ใบนึง..
    เพราะเธอ..เกิดทีหลังเขา 5 เดือน..

    บางที ..เธอรู้สึกสนิทกับเขา..มากกว่า..คนรักของเธอเสียอีก
    หลายเรื่อง..ที่เขารับรู้..แต่คนรักของเธอ..ไม่แม้แต่ระแคะระคาย..
    และก็เช่นกัน..หลายความลับ..ที่เขาระบาย ..
    ที่เขาฝากไว้ที่เธอ..เธอก็รับ..และเก็บงำมันไว้..ด้วยความเต็มใจ..

    'คิดอะไรอยู่?' เขาเอ่ยขึ้นมา..ทำลายความเงียบ
    'เรา..กำลังนึกแปลกใจ' เธอเอ่ย..ด้วยท่าทีครุ่นคิด
    'ทำไม..เราถึงไม่ได้เป็น..คนรักกัน?'
    เขานิ่งไป..เหมือนกำลังคิดเช่นกัน
    'เราสนิทกันมาก..มั้ง' เขาว่า
    'นั่น..ไม่น่าใช่เหตุผลนี่' เธอว่า
    'เธอ..ถามยากไปนะ'

    เขาตอบ..หลังจากนิ่งคิดอีก..อยู่ครู่ใหญ่
    'ไม่ยากหรอก ..ลองคิดเล่นๆ สิว่า..ทำไมเราถึงไม่รักกันนะ?'
    แววตาเธอ..มีแววขี้เล่นซุกซน ..เหมือนเด็กหญิง..ครั้งกระโน้น
    'อืมม..อันนี้..ค่อยง่ายขึ้นมาหน่อย' เขาพูดขึ้น
    เธอมองหน้าเขา.. แปลกใจเธอว่า..เธอไม่ได้เปลี่ยนคำถาม..นี่นะ..
    'ฉันไม่รู้หรอกว่า..ทำไม-เราถึงไม่ได้เป็น..คนรักกัน'
    เขามองหน้าเธอ..ด้วยสายตาอ่อนโยน
    'แต่..ถ้าเธอถามว่า..ทำไม-เราถึงไม่รักกันน่ะ'
    เขาเว้นช่วง
    'ฉันก็จะตอบว่า -- ฉันว่า..เราไม่ได้-ไม่รักกัน..ซะหน่อย'
    เธอหลับตาลง.. คำถามที่ถูกซ่อนไว้..หลายสิบปี
    ..กลับตอบออกมาง่ายๆ..อย่างนี้เอง
    'นั่นสินะ ..เราไม่ได้-ไม่รักกัน..ซะหน่อย' เธอตอบ..ทั้งๆที่หลับตาลง
    ตอนนี้..เธอพร้อมที่จะจากโลกใบนี้ไป..อย่างมีความสุขแล้ว
    ในความรู้สึก..ที่เริ่มพร่าและเลือน..
    .เธอสัมผัสได้ถึงมือของเขา..ที่เอื้อมมากุมมือเธอไว้

    'กลับบ้านเอง..เดินดีๆนะ..'

    และนั่น..คือ..คำสุดท้าย..ที่เธอได้ยิน…

  2. #2
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ สายธารแห่งกาลเวลา
    วันที่สมัคร
    May 2007
    กระทู้
    579
    'ฉันก็จะตอบว่า -- ฉันว่า..เราไม่ได้-ไม่รักกัน..ซะหน่อย'

    ********************


    'นั่นสินะ ..เราไม่ได้-ไม่รักกัน..ซะหน่อย'

    *******************************

  3. #3
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23
    ฉันเคยได้ยินคำพูดนี้มาบ่อยๆว่า ..รักไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าของ รักแบบไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกัน รักโดยไม่ต้องการครอบครอง ..ฉันเพิ่งจะเริ่มมาเข้าใจความหมายของมัน..และบางครั้งก็ยังไม่แน่ใจว่า ..ตัวเองเข้าใจจริงหรือเปล่า..ฤาศาตร์แห่งความรักก็คล้ายกับศาสนาๆหนึ่ง ที่เรายังเข้าไม่ถึงและต้องเรียนรู้ด้วยตัวของเราเองให้ถ่องแท้

  4. #4
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ โชติ
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    ที่อยู่
    bbk
    กระทู้
    786
    ใจหายเนาะ
    เราไม่ได้ ไม่รักกัน ซะหน่อย

    เรามักจะค้นพบสิ่งดีดี หรือเรื่องดีดี ก็ต่อเมื่อมันสายไปแล้วเสมอ

    หรือถ้ายังไม่สายเกินไป เราก็มักจะเก็บสุขไว้ได้สนระยะเวลาสั้นๆ เท่านั้น

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •