กำลังแสดงผล 1 ถึง 8 จากทั้งหมด 8

หัวข้อ: เรื่องเล่า...ชอบกินหัวปลาทู

  1. #1

    เรื่องเล่า...ชอบกินหัวปลาทู


    เรื่องเล่า...ชอบกินหัวปลาทู


    เรื่องเล่า...ชอบกินหัวปลาทู


    เรื่องเล่า...ชอบกินหัวปลาทู



    มีหญิงหม้ายผู้หนึ่ง หลังจากสามีตายจากนางต้องดูแลชายทั้งสีคนเพียงลำพัง มีอาชีพขายขนมที่ตลาด ชาวบ้านแถวนั้นต่างรู่กันดีว่าหญิงหม้ายผู้นี้มีความขยันเพียงใด โดยลูกของนางแต่ละคนนั้นเป็นเด็กที่ว่านอนสอนง่ายและไม่ซนไม่ดื้อส่วนนางนั้นจะตื่นตี 4 ของทุกวันเพื่อไปขายของที่ตลาดมีลูกชายคนโตที่อายุเพียง 13 ปี เป็นคนช่วยแม่ขนของไปขายที่ตลาดส่วนลูกคนที่สองอายุ 11 ปี จะมีหน้าที่ดูแลน้องทั้งสองคนที่อายุ 8 ปี และ 6 ปี ตามลำดับ เด็กทั้งสี่คนจะรู้หน้าที่หลักของตัวเองนั่นคือ การที่จะต้องไปโรงเรียนทุกวัน และวันหยุดช่วยแม่ขายของ


    นอกจากนางจะขายของแล้วนางยังรับจ้างเย็บผ้าที่บ้านเพื่อที่จะเก็บเงินให้ลูก ๆ ของนางได้เรียนหนังสือให้สูง ๆ นางมักจะสอนลูก ๆ ของนางได้เรียนหนังสือให้สูง ๆ นางมักจะสอนลูก ๆ ทุกคนว่าการเรียนนั้นสำคัญแค่ไหนและคนเราย่อมต้องรู้หน้าที่ของตัวเองนั่นคืออะไร และนางก็จะพูดอยู่ทุกวันตอนนี้ลูก ๆ ควรตั้งใจเรียนหนังสือเพราะแม่ไม่มีสมบัติอะไรจะให้ลูก ที่จะให้ได้ก็คือการศึกษา ดังนั้นลูก ๆ จงเอาการศึกษาที่แม่ให้นี้เป็นวิชาหาเลี้ยงชีพตัวเองต่อไปในอนาคต แล้วก็เป็นที่น่ายกย่องสรรเสริญเพราะไม่เพียงแต่นางจะทุ่มเทส่งเสียลูก ๆ ทั้งสีให้ได้เรียนจบในขั้นสูงแล้วลูก ๆ ทั้งสี่ก็ยังมีหน้าที่การงานที่ดีในสังคมอีกด้วย

    โดยลูกคนที่หนึ่งนั้นมีอาชีพเป็นตำรวจ ลูกคนที่สองมีอาชีพครูสอนที่โรงเรียนรัฐบาล ลูกคนที่สามมีอาชีพทหารเรือ ลูกคนที่สี่มีอาชีพวิศวกร และแยกย้ายมีครอบครัวกันหมด ส่วนผู้เป็นแม่นั้นไม่ยอมที่จะย้ายไปอยู่กับลูก ๆ เพราะไม่ต้องการให้ทางครัวของลูกแต่ละคนมาลำบากกับการดูตัวเองจึงอยู่ที่บ้านเก่าเหมือนเดิมโดยลูก ๆ ทุกคนจะมีหน้าที่สับเปลี่ยนหมุนเวียนมาเยี่ยมผู้เป็นแม่อยู่เสมอไม่เคยขาด


    อยู่มาวันหนึ่งแม่ผู้เหน็ดเหนื่อยตรากตรำตลอดชีวิตได้ล้มป่วยลง ลูก ๆ ทั้งสี่ต่างคอยดูแลปรนนิบัติแม่ด้วยจิตกตัญญูอีกทั้งอาหารทั้งสามมื้อก็ได้ตกลงกันว่าลูกทั้งสีจะเป็นคนจัดหาและลงมือปรุงเองนั่นก็คือ หัวปลา เป็นสิ่งที่แม่ชอบทานที่สุดหลังจากทานอาหารที่ประกอบด้วยหัวปลาไปหลายมื้อ นางจึงเอ่ยถามลูก ๆ ว่า

    “ทำไมทุกมื้อมีแต่หัวปลาล่ะลูก”

    “แม่คับ! นี่เป็นอาหารที่แม่ชอบทานที่สุดไม่ใช่หรือคับ”

    ถึงตอนนี้ นางไม่อาจที่จะกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้อีก จึงได้เอ่ยความลับที่เก็บไว้มานานหลายปี “โธ่ เจ้าลูกโง่! มิน่าล่ะเจ้าทั้งหลายจึงปรุงอาหารที่ประกอบไปด้วยหัวปลาให้แม่ทุกมื้อ แต่เมื่อมาถึงวันนี้แล้วแม่ไม่จำเป็นที่จะต้องปิดบังพวกเจ้าอีกต่อไปแม่ทนกินหัวปลามาหลายสิบปี ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยชอบกินมันเลย แต่ก่อนครอบครัวเรายากจนเจ้าทั้งสี่ต่างก็ชอบกินเนื้อปลากันทั้งนั้นหากแม่กิน....พวกเจ้าก็ได้กินน้อยลง แต่หากแม่ไม่กิน ก็กลัวเจ้าจะไม่สบายใจ ก็เลยแสร้งบอกเจ้าทั้งหลาย ว่าแม่ชอบกินหัวปลา ใช่ว่าแม่จะไม่ชอบกินเนื้อปลา แท้จริงแล้วไม่กล้าแย่งพวกเจ้ากินต่างหาก!”
    เมื่อได้ไงแม่พูดจบ ลูกทั้งสีจึงพากันรีบคุกเข่าขอโทษ แท้จริงแล้ว แม่เป็นผู้ยิ่งใหญ่กว่าที่พวกเขาคิดไวมากเหลือเกิน (น้ำตาคนพิมพ์เริ่มเออและไหลจ้า...ซาบซึ้งในความรักของแม่จ้า)

    บทเพลงกตัญญูในโลกนี้มากมายล้วนสรรเสริญความรักของแม่ที่มีต่อลูกผู้ซึ่งเปี่ยมไปด้วยความนุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยความเข้มแข็ง ท่านไม่เคยท้อถอยในยาที่ต้องเผชิญกับความทุกข์ยาก แต่ยิ่งลำเค็ญกลับยิ่งเข้มแข็ง ท่านไม่เคยหยุดที่จะมอบสิ่งดีที่สุดให้กับบุตรหลาน ความรักของแม่ คือธารน้ำไหลทีไม่เคยขาดหายไปในครอบครัว และภายใต้ความรักอาทรของแม่ในที่สุดก็ได้บ่มเพาะเสริมสร้างให้บุตรให้เจริญเติบโต.............. (น้ำค้างแข็ง)[/LIST]



    จาก...สังฆทานนิวส์...ฉบับประจำวันที่ 5 เมษายน - 18 เมษายน 2551 ปีที่ 1 ฉบับที่ 26 หน้า 11... วัดสังฆทาน อ.เมือง จ. นนทบุรีhttp://www.SanghathanDhamma.com

  2. #2
    บาวศักดิ์
    Guest
    ซึ้งคับเอื้อย คือสิเป็นเรื่องจริงน้อเอื้อยน้อ :)

  3. #3

    แม่ที่รักที่ประเสริฐที่สุดในโลกจ้า



    ไปเดินธุดงค์ครั้งที่ 10 ระหว่างวันที่ 25 พ.ย - 2 ธ.ค. 2548


    แม่ที่รักที่ประเสริฐที่สุดในโลกจ้า


    แม่ที่รักที่ประเสริฐที่สุดในโลกจ้า


    แม่ที่รักที่ประเสริฐที่สุดในโลกจ้า


    แม่ที่รักที่ประเสริฐที่สุดในโลกจ้า


    แม่ที่รักที่ประเสริฐที่สุดในโลกจ้า

  4. #4
    ศิลปิน นักร้อง นักแสดง สัญลักษณ์ของ ไอ้เก่ง คนเลย
    วันที่สมัคร
    Feb 2008
    กระทู้
    186

    สุดซึ้ง

    ยอดของความประเสริฐ

  5. #5
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ lukhin_inter
    วันที่สมัคร
    Sep 2007
    ที่อยู่
    อิสานใต้ ประเทศไทย
    กระทู้
    2,090

    เสี่ยวที่รัก

    เสี่ยวที่รัก เสี่ยวที่รัก เสี่ยวที่รัก
    .
    .

    ว่าไปแล้ว ลูกหิน บ่ น่าสิเข้ามาในกระทู้นี้ดอก บ่แม่นหยัง แต่คงเป็นเพราะว่า วันที่ 9 มิถุนายน เมื่อหลายปีมาแล้ว เป็นวันที่แม่ของลูกหินเสียชีวิต ดีนะที่เข้ามาในกระทู้เสี่ยวเมื่อล่วงเข้า วันที่ 10 มิถุนายน แล้ว ขนาดนั้นยังร้องไห้เลย เพลงเสี่ยวใส่ไว้กะซึ้งหลาย

    ลูกหิน ว่าหลายคนโชคดีที่มี คุณพ่อกับคุณแม่อยู่ครบเวลาลูกหินไปเจอ ครอบครัวที่มีทั้ง คุณยาย คุณแม่ คุณลูก มาพร้อม ๆ กัน ลูกหินจะชอบนั่งมอง นั่งมอง เสี่ยวที่รัก เสี่ยวที่รัก

    สำหรับลูกหินยังดีใจอยู่อย่างที่ตลอดระยะเวลาที่ลูกหิน มีคุณแม่อยู่ลูกหินไม่ได้ทำให้แม่ผิดหวัง เป็นลูกที่ดี...เป็นแจ๋ว สำหรับแม่ทุกอย่าง แม่ดุ แม่ว่า ก็ไม่หนี ถ้าพี่สาวของลูกหินโดนดุกะปึง ปึง ไปแล้ว แต่ลูกหินนะ มึน มึน แม่ดุก็วนเวียนไม่หนีหละ ทำงานให้คุณแม่เอาใจคุณแม่สารพัด เดี๋ยวกะใจดีเองหละ...ถือซะว่าคนอื่นบอกว่ารักเรายัง บ่ เท่า แม่ดุ แม่ว่าเราเลย ความรักแม่ยิ่งใหญ่จริง จริง นึกแล่ว เศร้าด้..เสี่ยวที่รัก

    คิดถึงแม่ แล้วหละ ขอบคุณเด้อเสี่ยวที่หาเรื่องดีดี มาให้อ่านเสมอ


    รักเสี่ยว
    ลูกหิน..คนไกลๆ

  6. #6
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ หนุ่มนาจาน
    วันที่สมัคร
    Aug 2007
    กระทู้
    217
    ซึ้งมากครับ พระคุณของพ่อแม่ ไม่อาจหาสิ่งไดมาเทียบได้เลยครับ

  7. #7
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ นิลมณีหยก
    วันที่สมัคร
    Aug 2007
    กระทู้
    763
    อ่านแล้วเฮ็ดให้ฮักแม่หลายกว่าเก่าอีกเนาะเด็กน้อยนี่หละความรักที่ยิ่งใหญ่ของแม่

  8. #8
    devas
    Guest
    ลูกทั้ง4 คนน่าจะลาออกจากราชการ ไปไถนา น่าจะเวิคกว่านะ :g:g

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •