วิธีการของผู้เป็นพ่อ


วิธีการของผู้เป็นพ่อ



มีพ่ออยู่คนหนึ่งได้ต้นมะม่วงพันธุ์ดีมา ก็เอามาปลูกไว้ที่บ้านและสั่งให้ทุกคนในบ้าน ช่วยกันดูแล ......เพื่อว่าเมื่อต้นมะม่วงโตขึ้นทุกคนจะได้กินผลที่อร่อยจากต้นมะม่วงพันธ์ดีนี้ และคุณพ่อเองก็เฝ้ารดน้ำ ใส่ปุ๋ยดูแลมันอย่างดี เป็นมะม่วงต้นโปรดของคุณพ่อทีเดียว อยู่มาวันหนึ่งขณะที่คุณพ่อออกไปทำงาน ....ลูกชายชื่อหมอกซึ่งได้ขวานเล็กๆ อันใหม่มา ด้วยความซนก็ฟันนู่นฟันนี่ แล้วก็ไปโดนต้นมะม่วงแสนรักของคุณพ่อเข้าต้นมะม่วงค่อยๆ เอนตัวแล้วก็ล้มลงกับพื้นเหลือแต่ตอที่อยู่เหนือพื้นดินมาไม่กี่นิ้วเมื่อคุณพ่อกลับมาถึงบ้านเห็นต้นมะม่วงแสนรักในสภาพอย่างนั้นก็ตกใจมาก เรียกทุกคนในบ้านมาถามก็ไม่มีใครทราบ .....จนคุณพ่อนึกถึงลูกชายคนนี้ก็ตะโกนเรียก ด้วยเสียงอันดังว่า"หมอก มา นี่ซิ " หมอกก็เดินออกมาหาคุณพ่อ คุณพ่อได้ถามหมอกว่า"หมอก ลูกรู้ไหมว่าทำไมต้นมะม่วงถึงเป็นแบบนี้"หมอกก้มหน้าแต่ในที่สุดก็เงยหน้าขึ้นตอบคุณพ่อว่า ....."ผมไม่กล้าโกหกคุณพ่อหรอกครับว่าผมเป็นคนเอาขวานฟันต้นมะม่วงนี้เอง"คุณพ่อบอกหมอกว่า "เข้าไปรอพ่อในบ้าน" ….หมอกเดินเข้าไปรอคุณพ่อในห้องของเค้าเวลาผ่านไปพักใหญ่ๆ คุณพ่อก็เข้ามาในห้อง และถามหมอกว่า...."ทำไมลูกถึงตัดต้นมะม่วง ที่อีกหน่อยทุกคนในบ้านจะได้กินผลจากมันล่ะ"หมอกตอบคุณพ่อว่า "ผมไม่ได้ตั้งใจครับ ผมทำไปด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของผมเอง"แล้วหมอกก็ก้มหน้าลง หน้าแดงด้วยความละอายแล้วก็ได้ยินเสียงคุณพ่อพูดว่า "หมอก ลูกดูหน้าพ่อซิ .....ถึงพ่อจะรู้สึกเสียใจที่ต้นมะม่วงที่พ่อรัก ถูกโค่นไป แต่พ่อก็ดีใจยิ่งกว่าที่ลูกของพ่อซื่อสัตย์และกล้าหาญที่ยอมรับในการกระทำของตัวเอง ถ้าไม่มีสิ่งนี้ ถึงแม้จะมีมะม่วงพันธุ์ดีเต็มสวนก็ไม่มีประโยชน์อะไร"หมอกจดจำเรื่องราวเหล่านี้และใช้ความกล้าหาญและซื่อสัตย์ตลอดมา....จนกระทั่งในการดำรงฐานะเป็นผู้จัดการบริษัทยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่งในเมืองไทย เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงของชายคนหนึ่งที่ประสบความสำเร็จในชีวิต เพราะนำเอาวิธีการอันแยบยลบนเหตุผลของคูณพ่อ มาปรับใช้ในการดำรงชีวิตงานของตนเอง ฟังแล้วรู้สึกประทับใจในวิธีการ สอนของคุณพ่อ .....แทนที่คุณพ่อจะทำโทษลูกด้วยวิธีอันรุนแรง เกรี้ยวกราดกับลูกหรือให้ความสำคัญกับสิ่งของ แต่คุณพ่อกลับพูดกับลูกอย่างอ่อนโยน....ด้วยถ้อยคำที่ทำให้ลูกต้องจดจำไปตลอดชีวิตถ้าคุณพ่อทำโทษแรง ๆ ก็อาจจะไม่มีชายคนนี้ในสังคมไทย บนโลกของเราก็ได้…..คุณว่าไหม ?

ในชีวิตมีสักครั้งไหม....ที่เราเกรี้ยวกราดกับสิ่งที่ไม่มีวันได้คืน.....แทนที่จะใส่ใจกับสิ่งที่ยังอยู่ มากกว่า ถ้าคุณยังไม่เคยได้นึกถึง รึว่า..อาจลืมไป...ยังไม่สายหรอก....มาเติมเต็มชีวิตกันเถอะ.....