หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 2 หน้า 12 หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 16

หัวข้อ: เมื่อยใจอิหลี

  1. #1
    นักการภารโรง สัญลักษณ์ของ บ่าวคนเดิม
    วันที่สมัคร
    Jan 2006
    ที่อยู่
    Amphoe Det Udom
    กระทู้
    3,760

    เศร้าซึม เมื่อยใจอิหลี


    ความจริงปรากฎ ชัดแจ้ง ไม่ต้องแถลงไข
    แต่ทำไม ภูมิวิภาค ช่างมืดมน ไม่วิเคราะห์
    ดีเด่น เห็นควร คงพอรู้ รูปธรรม ฟ้อง
    แต่นี้ ไม่มีเลย หลับตา ปิดหู เฉยเมย

    หรึปิดทองหลังพระ ควรค่าเก็บไว้ เป็นนามธรรม
    ความจริงแท้น่าจะ มองเห็น ตามรูปฟ้อง มิใช่หรือ ท่านเอย..
    ขอบพระคุณสมาชิกและทีมงานที่เคารพรักทุกท่าน

  2. #2
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ สาวภูไทกาฬสินธุ์
    วันที่สมัคร
    Jun 2008
    กระทู้
    34

    ...

    เป็นอิหยังจ้า บ่าวคนเดิม ... <<.[/IMG]

  3. #3
    นักปราชญ์เมืองอีสาน
    ศิลปินนักแต่ง ผญา
    สัญลักษณ์ของ ศรีสะท้าน
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    กระทู้
    4,311
    หลงมัวเมาเขลาโง่โมโหจิต
    เกินความคิดแยะแยกแตกเป็นสอง
    มิครวญใคร่วิจัยหรือไตร่ตรอง
    ว่าถูกต้องควรค่าประชาชี

  4. #4
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา
    มิสบ้านมหา 2012
    สัญลักษณ์ของ ติ๊กต็อค
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    กระทู้
    2,197
    บล็อก
    3
    เอ๋า ๆๆ พากันเป็นหย๋าง ละ ท่านผุ๊เฒ่า นิ
    .
    .
    สองมือสร้างความดีให้มั่นยืน
    ที่หยิบยื่นความสุขให้พี่น้อง
    เก็บรักษาประเพณีตามครรลอง
    โลกยกย่อง...ความดีที่สร้างทำ

  5. #5
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23
    ....ในโลกแห่งความฝัน และวันที่เป็นจริง
    เรื่องราวทุกสิ่งต่างกันมากมาย...
    เธอจงเสาะหา..พกพานำไป..
    เพียงรักเต็มหัวใจ..กำลังใจเต็มทรวง
    ถ้าเธอเหนื่อยนัก..หยุดพักเสียก่อน..
    ล้มตัวลงนอน..แนบตักฉันนี่.จะหนาวจะร้อน
    จะคอยพัดวี..หลับฝันถึงสิ่งดีหลีกหนีสิ่งเลว...
    ...........................................


    [MUSIC]http://sompoi55.googlepages.com/tofriend.mp3[/MUSIC]
    อภินันทนาการเพลงโดย..บ่าวเม้า..จ้า..



    ..ในครั้งหนึ่งที่ฉันเคยท้อที่สุด..จนต้องมีนําตาไหลออกมาให้พี่ชายเห็น..ทั้งๆที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันพยายามอดทนเก็บเงียบงันได้เพียงลำพังมาเสมอ..
    ในครั้งนั้น..พี่ชายฉันเดินเข้ามาอยู่ใกล้ๆ ..เหมือนสังเกตุการณ์
    แต่ไร้ซึ่งคำกล่าวหรือ..สัมผัสปลอบโยนใดๆ...แต่อากัปกิริยาที่พี่ชายเป็นอยู่
    รวมทั้งสักครู่..ที่พี่ชายเดินออกไปจากห้องของฉัน..พลันฉันก็ได้ยินบทเพลงๆนี้
    ..สำหรับฉัน..ฟังแล้วมันมีผลต่อความรู้สึกฉันมาก..จนฉันจดจำเหตุการณ์ช่วงนั้นได้..
    ..แร่ะวันนี้ฉันก็อยากให้เธอฟังมันบ้าง..เพื่อนเอ๋ยย..


    ..บางทีเธออาจจะต้องการอาบน้ามให้สบายกาย.. และหลับตาพักผ่อนให้ใจผ่อนคราย..บ้าง..

  6. #6
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ หนุ่มลำซี
    วันที่สมัคร
    Jun 2008
    ที่อยู่
    เมืองปลาเค็ม
    กระทู้
    628
    เป็นหยังน้ออ้าย..
    เป็นกำลังไจไห่เด้อครับ
    พักบ้างก็ได้...ไปเที่ยวไกลๆจักอาทิตย์กะดีนะผมวา 8)

  7. #7
    เมื่อยใจติอ้าย...เมื่อยใจนำบ่มีคนฮัก วมต นั่นตี้ หึ๋ยยยย....555++งึดหลาย

    คั่นเมื่อยใจนำการนำงานกะพักผ่อนหลายๆจ้าอ้าย...ดูแลสุขภาพเจ้าของดีๆ....
    งานกะคืองาน บ่ต้องหอบเอามาคิดที่บ้านดอกอ้าย...ถิ่มไว้หม่องเฮ็ดงานนั่นหละ...มื้ออื่นค่อยกลับไปทำใหม่...ห่วงใยเสมอจ้าอ้าย....

  8. #8
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ แหลวแดง
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    กระทู้
    2,194
    อ่านแล้วผมกะเมื่อยใจคือกันคับ บ่เข้าใจแหมอ้าย แต่ฮู้อยู่ว่าเจ้าเมื่อใจหลาย เป็นกำลังใจให้คับ
    เป็นผู้นำมันกะยากจั่งซี้หละคับ พลังอันยิ่งใหญ่มาพร้อมกับความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่งเนาะอ้าย

  9. #9
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197
    ขอเป็นกำลังใจให้สู้ต่อไปนะคะ

  10. #10
    Super Moderator
    Guide & Photographer
    สัญลักษณ์ของ เจ้าซายน้อย
    วันที่สมัคร
    Sep 2007
    ที่อยู่
    อยู่ในใจเสมอ
    กระทู้
    1,550

    เสียงอุทาน

    รอมชอมคือทางแก้ ความบาดหมางสร้างกรรมก่อ
    อย่าได้เฮ็ดม่อต้อ อัตตาตั้งเข้าข้างตน
    เฮาคงหนีบ่พ้น รบราฆ่าหยาดแหย่ง
    กะคงตายแอ้งแม่ง สามัคคีม้างหมุ่นทะลาย
    พบแต่สิ่งเลวร้าย ทางฉิบหายแล่นเข้าหย่อง
    รอมชอมกันเด้อพี่น้อง อย่าได้ขัดข้องขุ่นมัว
    อย่าถือเอาแพ้ชนะได้ ความสะใจในทางหย่าง
    นั่นคือความบาดหมาง ฮักจืดจางแล่นเข้าเฮาท่านสิแตกเพ
    แพ้ชนะบ่แม่นของเท่ อย่าหลงเซเข้าใส่
    ให้สามัคคีกันไว้ เมืองไทยนี่สิพัฒนา
    อนาคตข้างหน้า ชาวพาราสิสุขยิ่ง
    เอาแพ้ชนะกันสิจมมิ่ง ดิ่งลงพื้นนรกเมือง พุ้นแล้ว
    เพิ่นหาทางออกให้กำลังสิพ้น ให้หาคนมาขับเคลื่อน
    อย่าเห็นแก่พวกพ้องเพื่อน ความสงบสิเลื่อนแล่นหนี
    ฟ้ากำลังสิแจ้งจั่งซี่ อย่าให้มีเมฆามาบังต่อ
    มรสุมปั่นขึ้นมาอีกหละก็ เฮาคงสิพ้อแต่ทางตัน
    ทางตันคือหาทางออกบ่พ้อ คือไม้ในท่อมันขวางทาง
    เทิงขี้เฮอะไหลมาขวาง ส่องหาทางบ่เห็นได้
    ต้องหาแนวมาซุให้ ขอนขวางทางไหลลงถ่างไปก่อน
    น้ำจั่งสิไหลหม่อน เห็นทางไปค่องน่อง บ่มีหม่องบ่อนสิตัน
    ไผฮู้โตเป็นขอนไม้ ให้เพิ่นไหลหนีไปก่อน
    น้ำจั่งสิไหลหม่อน บ่มีแนวคาข้องไหลค่องน่องล่องไว
    ประเทศไทยเฮาสิได้ เห็นทางไปแจ้งจ่างป่าง
    เปรียบคือจั่งฟ้าสาง แสงตาเวนส่องฟ้า สีทองเจิดจ้า สง่างาม



    ศาลผู้ทรงไว้ซึ่งความยุติธรรมคือทางออกที่ดีในการแก้ปัญหา
    จากท่านเซียงน้อย หนองข้อง

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •