กำลังแสดงผล 1 ถึง 4 จากทั้งหมด 4

หัวข้อ: ตะวันส่องแสง

  1. #1
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    ตะวันส่องแสง


    ตะวันส่องแสง



    ตะวันส่องแสง


    ตะวันฝากแสงส่องมาแต่งฟ้า
    ก่อนจะลอยลับลาให้ฟ้าหม่น
    หมอกม่านแผ่คล่ำคลาฟ้ามืดมน
    รอแดดพันจากลาฟากฟ้าไป


    ยามจะจากก็ให้ยากจำใจจาก
    จำใจพรากจากไกลแล้วใช่ไหม
    จะจากลายังเหลือกับเยื่อใย
    ถึงตัวไกลใจใกล้อยู่เคียงกัน


    สายน้ำหลากยามค่ำดูมืดมัว
    อกระรัวเร่งร้าวให้ใจสั่น
    แม้แต่ฟ้ายังอาลัยดวงตะวัน
    สายน้ำนั้นเอื่อยล้าอย่างโรยแรง


    แล้วใครเลยจะลืมกันได้เล่า
    กับทุกเช้าสดสวยด้วยลำแสง
    ให้เปล่าเปล่าไม่แปรไม่เปลี่ยนแปลง
    ซึมซับเจ้งซึ้งใจไม่เคยจาง



    ตะวันส่องแสง

  2. #2
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ ลูกน้ำชี
    วันที่สมัคร
    Jun 2008
    กระทู้
    161
    โอ้สุดยอด......กลอนบทนี้....ที่พี่เปรียบ
    พี่ได้เทียบ.....เรียบเคียง....เรียงอักษร
    อ่านแล้วซึ้ง....ถึงดวงจิต....คิดอาวร
    ถึงคราตอน....อกหัก....รักมลายฯ

    จริงอย่างว่า....ฟ้าหม่น....คราพ้นแสง
    สุรีย์แจ้ง.....แสงลับ.....ดับสลาย
    เหมือนดั่งครา...ที่หวัง.....พังทลาย
    จากรักที่.....มอดหาย......ตายแล้วนาฯ.....

    ...ปล.กลอนพาไป...อิอิ::)::)

  3. #3
    ศิลปิน นักเขียน สัญลักษณ์ของ maanoy
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    กระทู้
    2,270
    หากตะวันพลันผันเปลี่ยน....บูรพา
    ลืมแหวกฟ้าทางทิศลิขิตเกิด
    สาดส่องแสงอุษาอรุณเลิศ
    งามพริ้งเพริด...ใจตะวันนั้นค่าควร
    แหล่งกำหนดกฎเกิดที่บ่งบอก
    ตะวันออกบูรพามิมาหวน
    พิไรร่ำพลบค่ำถึงรัญจวน
    เช้าเจ้าด่วน...เปล่งแสงรัศมี
    ตราบตะวันหันขึ้นตะวันออก
    เหมือนบ่งบอกกำลังหวังใจคงที่
    หากตราบใดอาทิตย์เคลื่อนไม่เลือนหนี
    ใจพอมี...ความหลังพลังใจ
    จะถือเอาบูรพาเป็นที่ตั้ง
    เป็นที่หวังแห่งแสงตะวันให้
    ตะวันออกอาทิตย์ขึ้นเสมอไป
    แรงผลักใส..ความหวังยังพอมี....

  4. #4
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ พิณอิสระ
    วันที่สมัคร
    Sep 2008
    ที่อยู่
    ขอนแก่น อุดรธานี และสุรินทร์
    กระทู้
    541

    ก่อนตะวันพลันสิ้นแสง



    ตะวันฝากแสงส่องมาต้องฟ้า
    ก่อนจะลาลับไปในคืนหม่น
    หมอกม่านแผ่ผืนฟ้าพามืดมน
    เหมือนดั่งคนจากลาไม่อาลัย
    ยามจะจากก็ยากลำบากแสน
    ปล่อยทิ้งแดนเคยอยู่รู้บ้างไหม
    มีคนคอยชะเง้อหาพาห่วงใย
    จากไปไกลใจยังอยู่คู่เคียงกัน
    สายน้ำหลากยามค่ำดูด่ำดื่ม
    ใจเหงาซึมซาบทรวงในห้วงฝัน
    มองดูฟ้าทอดอาลัยดวงตะวัน
    เหมือนตัวฉันเหนื่อยล้าสุดอาลัย
    คิดจะลืมลืมง่ายที่ใดเล่า
    ทุกค่ำเช้าสุรีย์สวยด้วยลำแสง
    จะยังคงรักษ์ใจไว้ไม่เปลี่ยนแปลง
    ซึมซับแจ้งความซึ้งใจมิให้จาง

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •