กำลังแสดงผล 1 ถึง 6 จากทั้งหมด 6

หัวข้อ: อิดอ่อนล้า

  1. #1
    นักปราชญ์เมืองอีสาน
    ศิลปินนักแต่ง ผญา
    สัญลักษณ์ของ ศรีสะท้าน
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    กระทู้
    4,311

    อิดอ่อนล้า

    อิดอ่อนล้า กายาหนักเหนื่อย
    หัวใจเมื่อยก่อกลุ้ม สุมฮ้อนอ่อนระอา
    พักก่อนเด้อน้องหล่า เอาเวลาหาเทียวท่อง
    พักสมองมืดตื้อ พอเติมหมื่อตื่มแฮง
    ออกไปเปิดฟ้าแจ้ง แสงส่องละอองสี
    เป็นยาชูชีวี ได้ต่อสานงานเจ้า
    อย่ามัวอึดอัดเศร่า จมความเหงาเอ้าหงำอยู่
    หนีจากมืดอูดอู้ หาทางสู้ที่ส่องใส


  2. #2
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ โป้ยก่าย
    วันที่สมัคร
    Jun 2007
    กระทู้
    1,619
    อิดอ่อนล้า กายาบ่คือเก่านับแต่มื่อสิเฒ่าแฮงค้อยอ่อนลง
    ปลงแล้วเด้อคราวนี้ชีวีนับมื่อม่อนับแต่มื่อสิพ้อทางส่วยอวยปลาย
    ยามสิยกย่างย้ายตายลายบ่เห็นฮุ้งหูเทิงสองนับมื่ออึ้งทางแข้วหย่ำบ่ไหว


    ม่อ แปลว่า ไกล้

  3. #3
    นักการภารโรง สัญลักษณ์ของ บ่าวคนเดิม
    วันที่สมัคร
    Jan 2006
    ที่อยู่
    Amphoe Det Udom
    กระทู้
    3,760
    สามสิบปลาย ย่างไปหัวนา บ่เซาห่ม สี่สิบต้นก้มลกกล้า หว่าปวดแอว
    สี่สิบปลาย ตากะลาย แอวกะหล้า บาดหว่าห้้าสิบย่าง นางน้องซิบ่ห่าง บ่น้อ...อ้ายเอ้ย

  4. #4
    นักปราชญ์เมืองอีสาน
    ศิลปินนักแต่ง ผญา
    สัญลักษณ์ของ ศรีสะท้าน
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    กระทู้
    4,311
    อิดอ่อนล้ากายาลำบาก
    ทั้งเล่าจากหม่อมน้องหมองไหม่เมื่อยมะโน
    คึดอ่าวโอ้แสนแสบ กระสันจิต
    ความหมายในชีวิต บ่อาจวางเวรไว้
    ใจหมายหมั่น สำคัญตั้งต่อ
    อยากสิเห็นพบพ้อ ถามส่อข่าวคราว

  5. #5
    นักปราชญ์เมืองอีสาน
    ศิลปินนักแต่ง ผญา
    สัญลักษณ์ของ ศรีสะท้าน
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    กระทู้
    4,311
    อ้างถึง : สามสิบปลาย ย่างไปหัวนา บ่เซาห่ม สี่สิบต้นก้มลกกล้า หว่าปวดแอว
    สี่สิบปลาย ตากะลาย แอวกะหล้า บาดหว่าห้้าสิบย่าง นางน้องซิบ่ห่าง บ่น้อ...อ้ายเอ้ย

    โอ๊ยเนาะ..เหมิดความสิเว้า พ่อผู้ใหญ่บ้านแมะ มาว่าคักแท้ เหอ ๆๆ ๆ

  6. #6
    ฝ่ายเทคนิคและโปรแกรม สัญลักษณ์ของ บ่าวโจ่โล่
    วันที่สมัคร
    Dec 2006
    กระทู้
    1,961

    มื้อเหมิดแฮงออ่นล้า ทางกายาคือหล้าหล่อย

    นั่งใจลอยเหมื่อยกลุ้ม มันสุมข้างหว่างปัญหา

    แฮงศัทธากะหดหู่ ดูทางได๋กะมืดมิด แท้น้อ

    คิดไปไสกะบ่ม้ม คือถมแน่นระหว่างทรวง

    หลับตานอนเบิ่งสักช่วง สิ่งทั้งปวง หากพ้นผ่าน แน่บ่น้อ

    เก็บสังขารที่เหมื่อยล้า ปั้นแฮงฝ่ามื้อต่อไป

    ..... อนิจัง สังขารเป็นของไม่แน่นอน มีแล้วดับไป มีแล้วหายไป สำคัญนั้นไสร้ ให้หมั่นตรวจดูอารมณ์ .เว้าปานพระวัดป่าเนาะ........
    ::) ::) ::)

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •