กำลังแสดงผล 1 ถึง 2 จากทั้งหมด 2

หัวข้อ: อย่าหวังพึ่งผู้อื่น

  1. #1

    สว่างใจ อย่าหวังพึ่งผู้อื่น


    อย่าหวังพึ่งผู้อื่น

    อย่าหวังพึ่งผู้อื่น

    พระพุทะเจ้าตรัสไว้ เมื่อ 2,500 ปีเศษมาแล้วว่า "อัตตาหิ อัตตโน นาโถ" ตนนั่นแลเป็นที่พึ่งแห่งตน"โก หิ นาโถ ปโร สิยา" คนอื่นใครเล่าจะมาเป็นที่พึ่งได้ นับว่าเป็นความจริงที่สุดคนอื่นสิ่งอื่นใครเล่าจะมาเป็นที่พึ่งเราได้ เพราะคนอื่นก็มีปัญหาของเขาเหมือนกัน

    แม้แต่เทพเจ้าในสวรรค์ที่เชื่อกันว่าทรงพลานุภาพล้นฟ้าสามารถทำได้ทุกชนิด ก็ไม่สามารถจะเป็นที่พึงได้ ในบรรดาคนร้อยคนพันคนที่วิงวอนขอความช่วยเหลือ ก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั่นที่ประสพผลสำเร็จ และผลสำเร็จนั่นก็พิสูจน์ไม่ได้ว่าเป็นการช่วยเหลือ ของเทพเจ้า

    สิ่งที่สิ่งศักดิ์สิทธิ์จะให้ได้ ที่พอมองเห็นได้ในชีวิตประจำวันก็คือขวัญหรือกำลังใจที่เกิดจากความเชื่อของตนเองเท่านั้น


    มีชายหนุ่มคนหนึ่ง แต่งงานเสร็จใหม่ ๆ แต่ไม่มีบ้านอยู่อยากมีทาวน์เฮาส์อยู่สักหลัง เขาได้ปรึกษากับแม่และแม่ก็แนะนำให้เขาไปขอความช่วยเหลือจากนักบวชพเนจรรูปหนึ่ง

    ชายหนุ่มรายงานแก่นักบวชว่า "ผมอยากได้ทาวน์เฮาส์สัก 1 หลัง มีสัก 3 ห้องก็พอ มีครัวและห้องน้ำด้วยถ้ามีเฉลียงและโทรศัพท์ด้วยก็ยิ่งดี

    "เอาละ ฉันจะช่วย" นักบวชกล่าว พลางหยิบตะเกียงเก่า ๆ ใบหนึ่งส่งให้เขาแล้วสั่งว่า "เอาตะเกียงใบนี้กลับบ้านจุดธูปเทียนบูชาแล้วเอามือถูข้าง ๆ ตะเกียงนี้ ยักษ์ตนหนึ่งจะปรากฏตัวออกมาจากตะเกียง อยากได้อะไรก็ขอเอาจากยักษ์นั้นก็แล้วกัน"

    ชายหนุ่มคนนั้นรีบนำตะเกียงเก่าใบนั่นกลับบ้านด้วยความดีใจ เขาได้กระทำตามคำสั่งของนักบวชทุกอย่าง มีกลุ่มควันสีขาวพุ่งออกมาจากตะเกียง แล้วรวมตัวกันเข้าเป็นยักษ์ใหญ่


    "นายเรียกผมทำไมครับ ผมพร้อมที่รับใช้นาย" ยักษ์ใหญ่กล่าวอย่างนอบน้อม

    "ฉันอยากได้บ้านสักหลัง มีสัก 3 ห้องนอน มีห้องรับแขกห้องครัว ห้องน้ำเสร็จ ถ้ามีเฉลียงและโทรศัพท์ด้วยยิ่งดี..."ชายหนุ่ม รีบบรรยายสิ่งที่ต้องการ

    "มีเท่านั่นหรือนาย" ยักษ์ถาม
    "เท่านั่นแหละ" ชายหนุ่มตอบ

    ยักษ์ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วกล่าวว่า "ไอ้โง่เอ๊ย! ถ้าฉันสามารถมีบ้านสวย ๆ อย่างนั้นได้ ฉันคงไม่อมคุดคู้อยู่ในตะเกียงบ้า ๆ นี้หรอก สวัสดี" ว่าแล้วก็หายวับเข้าไปในตะเรียงตามเดิม

    แม้แต่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็มีปัญหาของเรา


    จาก หนังสือธรรมหรรษา ชุมนมเรื่องสนุกที่แฝงไว้ด้วยธรรมะ โดย ธรรมโฆษ

  2. #2
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ โชติ
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    ที่อยู่
    bbk
    กระทู้
    786
    เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ พี่เด็กน้อย คนเราถ้ามัวแต่หวังพึ่งคนอื่นชีวิตคงน่าหดหู่พิลึก แม้บางครั้งเขาอาจจะช่วยเราได้แต่ไม่มีใครสามารถให้เราพึ่งได้ตลอด ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน สาธุ ::)

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •