หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 10 หน้า 123 ... หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 91

หัวข้อ: คิดถึง จัง

  1. #1
    noomwa
    Guest

    คิดถึง จัง


    ความคิดถึงเกิดจากจิตเมื่อคิดถึง
    ความคนึงเกิดจากใจเมื่อใฝ่หา
    ความรำพึงเกิดจากครั้งเมื่อสั่งลา
    ความเว่ว้า เกิดจากตอนจรจากกัน

  2. #2

    Re: คดถึง จัง

    Re: คดถึง  จัง กระทู้ต้นฉบับโดยคุณ ``เฒ่าพล``
    ความคิดถึงเกิดจากจิตเมื่อคิดถึง
    ความคนึงเกิดจากใจเมื่อใฝ่หา
    ความรำพึงเกิดจากครั้งเมื่อสั่งลา
    ความเว่ว้า เกิดจากตอนจรจากกัน
    คิดถึงใครน้อ

  3. #3
    noomwa
    Guest

    Re: คดถึง จัง

    คิดถึงผู้ลังคนครับ อิอิ

  4. #4

    Re: คดถึง จัง

    Re: คดถึง  จัง กระทู้ต้นฉบับโดยคุณ ``เฒ่าพล``
    คิดถึงผู้ลังคนครับ อิอิ
    หรือค่ะ ใครน้อที่จะเป็นผู้โชคดีคนนั้น อิอิอิ

  5. #5
    noomwa
    Guest

    Re: คิดถึง จัง

    จ๊ากสิโชคดีหรือโชค้ร้ายกะบ่ฮู้เนาะครับ

    แต่ที่ฮู้ ๆ ห่ะ "คึดฮอดแต่กอดบ่ใด๋"

  6. #6

    Re: คิดถึง จัง

    Re: คิดถึง  จัง กระทู้ต้นฉบับโดยคุณ ``เฒ่าพล``
    จ๊ากสิโชคดีหรือโชค้ร้ายกะบ่ฮู้เนาะครับ

    แต่ที่ฮู้ ๆ ห่ะ "คึดฮอดแต่กอดบ่ใด๋"
    อันนี้ก็ไม่รู้ด้วยนะค่ะ

  7. #7

    Re: คิดถึง จัง

    โพดเนาะ เฒ่าพล นิ

    คึดฮอดกัน(ต์) เบาะน้อ


  8. #8
    noomwa
    Guest

    Re: คิดถึง จัง

    คือยิงเข้าประตูโตเองแท๊ะ อ๋าว

    หมู่ทุกคนกะคิดฮอดคือเก่าฮันล่ะ

    อากาศเริ่มหนาวแล้ว รักษาสุภาพแหน่เด้อครับ

    ปารีส เด๋ บ่แม้น บ้านโคก อิอิอิ



  9. #9
    ศิลปิน นักเขียน สัญลักษณ์ของ maanoy
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    กระทู้
    2,270

    Re: คิดถึง จัง

    น้ำใจ




    หวนคำนึงถึงเพื่อนที่เลือนลับ ร่างไหลหลับดับลงตรงใจฉัน
    เคยร่วมทุกข์เสพสุขทุกวี่วัน ร่วมร้อยฝันบรรเจิดเพลิดพริ้งพราย
    มาวันนี้มีเพียงเสียงสะท้อน กับกาพย์กลอนวอนไปให้สหาย
    โปรดรับรู้เราซึ้ง คิดถึงนาย จวบวางวายไร้ร่างอย่างวารวัน
    เราจะเริ่มเสริมแต่งแห่งจุดหมาย ตามที่นายหมายมาดวาดใฝ่ฝัน
    จะล้มลุกทุกข์เข็ญเป็นไงกัน สร้างสุขสันต์ กันโลกโศก วันเวลา
    มาทวงเพื่อนอย่าด่วนเลือนแรมร้าง ที่เคยอ้างต่างให้ใจโหยหา
    แสนดีใจเห็นยิ้มพริ้มอุรา ในแววตาสัญญาใจไม่ขอลืม

  10. #10
    noomwa
    Guest

    Re: คิดถึง จัง

    ไม่ได้เห็นหน้ายิ่งพาคิดถึง
    ครั้งหนึ่งเราเคยพบกัน
    รำพึงรำพันถึงเขาอยู่ได้
    แปลกใจไม่เบานี่ตัวเราเป็นอะไร
    ร้อนลุ่มกลุ้มใจ จะบอกกับใครเขาอย่างไรเร้า
    เมื่อได้เห็นหน้าแล้วลาจากลับ
    เหมือนกับจิตใจหล่นหาย
    กระวนกระวายแสนจะเศร้า
    เฝ้าเหมือมองหาไม่พบสบตาพาเงียบเหงา
    รู้แล้วตกเป็นทาสเขาให้เราคอยหา
    โอ้แปลกแท้ใจแอบรักแอบคิดถึงเขาอยู่ได้
    ปรักจิตใจอยากพบเห็นหน้า
    ร้อนรนทรวงในจะทำเช่นไร ให้เขารู้ว่า
    รักคิดถึงหนักหนา ใครกันละ ก็น่าจะรู้
    ไม่ได้เห็นหน้ายิ่งพากลุ้มนัก เขาจากไปหนแห่งใด๋
    โปรดทราบว่าใครเขาคิดถึงอยู่
    ได้ฟังเพลงเตือน อย่าเลือนลับเลยทำไม่รู้
    เสียงเพลงแว้วได้ยินก้องหู
    รู้ไหมใครเขา "คิดถึง"

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •