กำลังแสดงผล 1 ถึง 2 จากทั้งหมด 2

หัวข้อ: น้ำท่วมฟ้า ปลากินดาว : ประเสริฐ จันดำ และวิสา คัญทัพ

  1. #1
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ อิ่มอัมพร
    วันที่สมัคร
    Mar 2009
    ที่อยู่
    ทุ่งครุ
    กระทู้
    267

    น้ำท่วมฟ้า ปลากินดาว : ประเสริฐ จันดำ และวิสา คัญทัพ

    กลับไปอ่าน “น้ำท่วมฟ้า ปลากินดาว”

    และงานคัดสรรของประเสริฐ จันดำ
    และวิสา คัญทัพ
    น้ำท่วมฟ้า ปลากินดาว : ประเสริฐ จันดำ และวิสา คัญทัพ


    ชื่อ : ประเสริฐ จันดำ วิสา คัญทัพ “น้ำท่วมฟ้า ปลากินดาว” และงานคัดสรร


    ผู้เขียน : ประเสริฐ จันดำ วิสา คัญทัพ


    สำนักพิมพ์ : มูลนิธิสถาบันวิชาการ 14 ตุลา


    ปีที่พิมพ์ : 2546


    ราคา : 140 บาท / 120 หน้า


    นับเป็นโอกาสดีที่ได้กลับไปอ่านงานวรรณกรรม บทกวี เรื่องสั้น และข้อคิดข้อเขียนในยุคก่อน 14 ตุลา โดยคณะกรรมการคัดสรรหนังสือชุด “ตุลาวรรณกรรม” มีวิทยากร เชียงกูล เป็นประธานคณะทำงาน มี วินัย อุกฤษณ์, วัฒน์ วรรลยางกูล, รัศมี เผ่าเหลืองทอง, เจษฎา ทองรุ่งโรจน์ และกัณหา แสงรายา เป็นคณะทำงาน ทั้งนี้โดยการสนับสนุนและผลักดันจาก “มูลนิธิสถาบันวิชาการ 14 ตุลา” เนื่องในวาระครบรอบ 30 ปี 14 ตุลา : 2516 – 2446 เพื่อร่วมวาระประวัติศาสตร์วัน 14 ตุลา ประชาธิปไตย หนึ่งในจำนวนนั้นมีหนังสือ “น้ำท่วมฟ้า ปลากินดาว และงานคัดสรร” ของสองกวีเพื่อประชาชนนามประเสริฐ จันดำ และวิสา คัญทัพ รวมอยู่ด้วย


    ทั้งประเสริฐ จันดำ และวิสา คัญทัพ ต่างเป็นนักคิดนักเขียน กวี ในยุคก่อนเหตุการณ์ 14 ตุลา ร่วมเคลื่อนไหวทั้งในเขตเมืองและในป่า แม้ว่าหลังจากที่ทั้งสองได้คืนเมืองก็ยังคงเคลื่อนไหวในแนวคิดและอุดมการณ์ที่ไม่เปลี่ยนแปลง ถึงแม้ว่าประเสริฐ จันดำ นั้นเหลือไว้เพียงตำนานนักสู้เพื่อประชาชน


    เมื่อพลิกอ่าน “น้ำท่วมฟ้า ปลากินดาว” และงานคัดสรร เล่มนี้ พบว่าเนื้อหาในหนังสือแบ่งออกเป็น 3 ภาค คือ ภาคแรกเป็นงานเขียนบทกวี และเรื่องสั้นของวิสา คัญทัพ ภาคสอง เป็นบทบทกวี และเรื่องสั้นของประเสริฐ จันดำ ที่เขียนร่วมกับสุรชัย จันทิมาธร จากงานเขียนชุด “จารึกบนหนังสือ” ส่วนภาคที่สามเป็นกวีนิพนธ์ชุด น้ำท่วมฟ้า ปลากินดาว โดยประเสริฐ จันดำ และวิสา คัญทัพ


    ภาคแรก : บทกวี และเรื่องสั้นของวิสา คัญทัพ

    ในภาคแรกของหนังสือเป็นบทกวีและเรื่องสั้นโดยวิสา คัญทัพ ประกอบด้วยบทกวีคัดสรร 5 บท และเรื่องสั้น 1 เรื่อง ด้านบทกวีคัดสรรเป็นบทกวีที่เขียนขึ้นก่อนเหตุการณ์และหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา ซึ่งฉายให้เห็นภาพเหตุการณ์ความสูญเสียซึ่งอิสรภาพและสูญเสียชีวิตของผู้คน รวมทั้งการรำลึกถึงความหลังเมื่อครั้งได้แรมรอนในเขตป่าในบทกวีชื่อ “ลมหนาวปีที่สี่กับพิราบเดือนตุลา” ซึ่งเป็นบทกวีที่วิสา คัญทัพ เขียนขึ้นภายหลังออกจากป่า ตีพิมพ์ครั้งแรกใน “โลกหนังสือ” ประจำเดือนกรกฎาคม 2524 ฉบับว่าด้วย “เรือลำใหม่กับเรือลำสุดท้าย”ว่าทัศนะความคิดของวิสา คัญทัพ และวัฒน์ วรรลยางกูร น่าจะเป็นกวีที่โดดเด่นในภาคนี้


    น้ำท่วมฟ้า ปลากินดาว : ประเสริฐ จันดำ และวิสา คัญทัพ


    ปก "โลกหนังสือ" ฉบับเดือนกรกฎาคม 2524

    ในภาคเรื่องสั้นว่าด้วยเรื่อง “เด็กหญิงคนนั้นกับการปฏิวัติ” เป็นเรื่องสั้นที่เขียนขึ้นภายหลังจากการออกจากเรือนจำชั่วคราวบางเขน เป็นเรื่องสั้นกึ่งจินตนาการในลักษณะบทบันทึกประจำวัน ระหว่างวันที่ 11 – 15 ตุลาคม 2516 ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์นองเลือด


    ทั้งบทกวีและเรื่องสั้นได้สะท้อนถึงการต่อสู้ทางการเมืองภาคประชาชน โดยเฉพาะบทกวีชื่อ “หยาดน้ำตาประชาไทย” ซึ่งเป็นบทกวีที่เขียนในโปสเอตร์ประท้วงรัฐบาลที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในระหว่างเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 ดังนี้

    หยาดน้ำตาประชาไทย
    หยาดน้ำตาประชาไทยในวันนี้

    ไหลเกือบท่วมปฐพีแล้วพี่เอ๋ย

    ถ้าความจริงสามารถอ้างเหมือนอย่างเคย

    ก็จะเอ่ยและจะอ้างอย่างไม่กลัว

    นี่มีปากก็ถูกปิดจนมิดเม้น

    มันแทะเล็มถุยรดและกดหัว

    ปัญหาที่เกิดนั้นก็พันพัว

    ไม่อยากโทษใครชั่วเพราะกลัวตาย

    ถ้าขอได้จะขอกันในวันนี้

    ขอให้สิทธิ์เสรีอย่าสูญหาย

    ถ้าเลือดไทยจะหลั่งโลมจนโซมกาย

    ก็ขอตายด้วยศักดิ์ศรีเสรีชน ..... หน้า 21

    ภาคสอง : จารึกบนหนังสือ : สุรชัย จันทิมาธร ประเสริฐ จันดำ


    ในภาคสองของหนังสือเป็นบทกวีและเรื่องสั้นโดยประเสริฐ จันดำ ซึ่งเป็นบทกวีคัดสรรในยุคแรกของผู้เขียนราวปี 2507 เมื่อครั้งที่ยังเรียนอยู่ที่สวนกุหลาบวิทยาลัยต่อเนื่องมาถึงยุคแสวงหา “กลุ่มหนุ่มเหน้าสาวสวย” เมื่อครั้งศึกษาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ส่วนหนึ่งเป็นการคัดสรรจากหนังสือ “จารึกบนหนังสือ”ที่เขียนร่วมกับสุรชัย จันทิมาธร พิมพ์โดยสำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์น เมื่อปี 2518 และหนังสือ “ขบวนการร้อยกรองซับแดง” ที่เขียนร่วมกับสมคิด สิงสง จัดพิมพ์โดยนักศึกษามหาวิทยาลัยขอนแก่น ซึ่งประกอบด้วยบทกวี จำนวน 32 บท และเรื่องสั้น จำนวน 3 เรื่อง

    น้ำท่วมฟ้า ปลากินดาว : ประเสริฐ จันดำ และวิสา คัญทัพ
    ประเสริฐ จันดำ ในวัยหนุ่ม

    เนื้อหาในบทกวีที่นำเสนอ กล่าวถึงวิถีชีวิตชาวชนบทอีสานที่อยู่กับความแห้งแล้งกันดาร ความทุกข์ยากลำบาก ธรรมชาติที่แสนจะโหดร้าย รวมทั้งเรื่องราวการปฏิวัติเพื่อปวงชน เพื่อสังคมที่ดีในสังคม “คนกินคน” และความรำลึกความหลังเมื่อครั้งอยู่ในเขตป่าของผู้เขียน ที่น่าสนใจมีบทกวี เช่น แห่นางแมว, ฉันปลูกข้าวเพื่อใคร, กลับไปสู่แผ่นดินสูง, แปนเอิดเติด (เป็นบทเพลงของวงคาราวานในยุดต่อมา) แก่นกระดูก, สะพานข้ามห้วย, เสียงขลุ่ยเมื่อค่ำคืน, คำสาบจาก ประเสริฐ จันดำ, วันคืนเมือง, พบกันใหม่

    มีบทกวีที่น่าสนใจคือ “พิมพยอม” ตำนานสาวบ้านป่าคนนั้น ขึ้นต้นได้อย่างน่าสนใจยิ่งนัก


    “นอนเถิดหนายาหยีพี่จะกล่อม

    งามละม่อมมิ่งขวัญอย่าหวั่นไหว

    คีรีรอบเคียงเหมือนเวียงชัย

    เอาร่มไม้เป็นปราสาทราชวังเคยสำเนียงเสียงนางสุรางค์เห่

    มาฟังเรไรแซ่ต่างแตรสังข์

    เคยมีวิสูตรรูดกั้นบนบัลลังก์

    มากำบังใบไม้ในไพรวัลย์” ....หน้า 113



    แท้จริงแล้วพิมพยอมเป็นใครกัน หญิงสาวบ้านป่าที่ยังรอคอยในบ้านป่า หรือพิมพยอมที่ปลุกเร้าอุดมการณ์ในใจของทุกคน เป็นคำถามที่ยังรอคำตอบ


    จำวันนั้นได้ไหม

    พยอมไพรฟุ้งจรุงกลิ่น

    กระแสน้ำไหลเอื่อยเรื่อยเรื่อยริน

    ใบไม้แห้งระดะดินเรียงราย

    แดดรอนรอนอ่อนโอ้อกระโหย

    ตะวันลาใช่ร่วงโรยให้ใจหาย

    เป็นขวัญของผองไทยไปตราบตาย

    เราท้าทายทุกท่าหาญฝ่าฟัน

    พรุ่งนี้แล้วแก้วตาเห็นฟ้าใหม่

    อันเรืองไรรูจีด้วยสีสัน

    เพื่อชีวิตที่ดีกว่าที่ว่านั่น

    มาเถิดร่วมมือกันเข้าชิงชัย .....หน้า 117-118

    ฉันนั่งลงตรงชายป่า

    รำลึกถึงมหานักรบประชาชน

    ผู้บรรลุแล้วซึ่งความวีระอาจหาญ

    ผู้ล่องลอยวิญญาณเนื่องจากการถูกลอบกัด

    ฉันรู้สึกวังเวง

    ในความอ้างว้างของรกชัฏ

    การปฏิวัติจะต้องมี ต้องมี ต้องมี

    กระซิบส่งภูตผีให้ตามล่าหมาขี้เรื้อน

    พวกมันไปซุกอยู่รูไหน

    จงติดตามมันไปเถิดเพื่อน

    นกผีร้องเป็นสัญญาณเตือน

    ศพเหล่าเจ้าพวกเถื่อนจักเกลื่อนดิน

    เหล่ามันผู้ทรยศประชาชน

    มุดหัวอยู่แหล่งใด

    กลางนาครรุ่งเรืองศิวิไลซ์

    หรือเห่าหอนมาถึงราวไพรให้ได้ยิน

    บดขยี้มันให้สิ้นนะเพื่อนกู

    น้ำค้างหยดต้องใบไม้สั่นเทา

    กับเงื้อมเงาแห่งเทือกภู

    เราจักอยู่ไยเยี่ยงคนขลาด

    ประชาชาติต้องการปลดแอก บัดเดี๋ยวนี้

    ก่อนกาลราตรีหลับใหล

    ฝันเห็นอาทิตย์ไขแสงรูจี

    ไม่นานหรอก พรุ่งนี้ต้องมีเสมอ

    เมื่อเงามืดวิ่งลับจากไป ลับจากไป

    จากความยากไร้ของมวลชนผู้ทุกข์ระทม

    ฉันกระซิบสั่งบอกทุ่งนา

    กังวานเริงร่า สั่งความถึงเทือกภู

    บอกรวงข้าวสุกเหลือง บอกมัดปดที่ชายป่า

    จงกวาดล้างพวกมัน จงกวาดล้างพวกมัน

    แจ่มแจ้งกระจ่างใจใช่ไหมขวัญ

    เร่งรุดเร็วพลันอย่างแน่วแน่

    ประชากรจักต้องไม่พ่ายแพ้

    ขอฝากพิมพยอมทุกทุกคน ......หน้า 122-123



    ในภาคเรื่องสั้น มีเรื่องสั้นคัดสรร จำนวน 3 เรื่อง คือ “ในนามของสายน้ำ” “เป็นเช่นนี้” และ “หวังว่าวันจะฟันโค่น” เป็นเรื่องสั้นที่ประเสริฐ จันดำ เขียนขึ้นภายหลังคืนเมือง เรื่องสั้น “ในนามของสายน้ำ” พูดถึงวิถีชีวิถีชีวิตของ “คำพัน” กับ “นง” ครอบครัวชาวนาที่ประสบภัยธรรมชาติในหน้าน้ำหลาก ทำให้ต้นข้าวจนอยู่ใต้น้ำ มิแตกต่างกับชะตากรรมของชาวนาไทยในปัจจุบัน


    เรื่องสั้น “เมื่อเป็นเช่นนี้” พูดถึงชะตากรรมของครอบครัวแม่ใหญ่มน ที่มีลูกเขย “จ่าก้าน” ปฏิบัติหน้าที่บ้านเมืองอย่างเคร่งครัด จนทำให้ “หม่น” และ “เหมือน” น้องเมียต้องประสพชะตากรรมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เพียงเพราะความเป็น “คนป่า” กับ “คนเมือง”


    ส่วนเรื่องสั้น “หวังว่าวันจะฟันโค่น” พูดถึงวิถีชีวิตชาวชนบทในสังคมการนับถือพระนับถือถือเจ้า ในขณะที่ผู้ที่ไม่สนใจใยดีกลับได้รับคำนินทาว่าเป็น “คนนอกคอก” โดยคำพิพากษาของสังคม ในขณะเดียวกันมีเรื่องของการใบ้หวยของผู้ทรงศีลที่ยังคงมีให้เห็นในปัจจุบัน และแก้ไม่หายไปจากสังคมไทย


    ภาคสาม : น้ำท่วมฟ้า ปลากินดาว กวีนิพนธ์ : ประเสริฐ จันดำ และวิสา คัญทัพ

    ในภาคสุดท้ายว่าด้วยกวีนิพนธ์คัดสรร “น้ำท่วมฟ้า ปลากินดาว” ของประเสริฐ จันดำ และวิสา คัญทัพ ซึ่งพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 2518 โดยในคำนำร่องของวิสา คัญทัพ ได้พูดถึงต้นคิดของกวีนิพนธ์เล่มนี้ว่าเป็นการต่อกลอนของตนกับประเสริฐ จันดำ ภายใต้ความพึงพอใจของทั้งสองฝ่ายในวาระและสถานการณ์ที่แตกต่าง ภายใต้ความเจ็บปวด เคียดแค้น ที่ประชาชนถูกคดโกง กดขี่ เอาเปรียบ และถูกเข่นฆ่า เหมือนดังส่วนหนึ่งของบทเพลงที่ “คาราวาน” นำมาขับขาน


    “น้ำท่วมฟ้าปลากินดาว

    ชวนหนุ่มสาวมาเดินทางไกล

    หนทางนั้นอาจยืดเยื้อ

    ยาวนานก็ไม่เป็นไร

    อนาคตอันแสนสดใส

    สุดท้ายชัยเราจึงได้มา” ...นำร่อง โดย วิสา คัญทัพ หน้า 161

    น้ำท่วมฟ้า ปลากินดาว : ประเสริฐ จันดำ และวิสา คัญทัพ
    วัฒน์ วรรลยางกูร และวิสา คัญทัพ ในวัยหนุ่ม

    จากบทกวี 12 บท ในภาคสาม มีบทกวีที่น่าสนใจคือ “พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน” “ประกายไฟจากท้องทุ่ง” “เจ็ดศพที่กกจำปา” “ท้าวคูลูกับดอกนางอั้ว” และ “ลิลิตพยากรณ์ น้ำท่วมฟ้า ปลากินดาว”

    “พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน” พูดถึงการต่อสู้ของวีรชนที่ทำกิจกรรมด้านการเมือง และเรียกร้องความเป็นธรรมที่ถูกฆาตกรรม อย่างไร้คำตอบมาจนถึงปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นการเสียชีวิตของ “แสง รุ่งนิรันดรกุล” “นิสิต จิรโสภณ” “สำราญ คำกลั่น” “อินถา ศรีบุญเรือง” และ “มานิตย์ อินทรสุริยะ”


    “ประกายไฟจากท้องทุ่ง” เป็นบทกวีที่น่าสนใจพูดถึงประกายไฟแห่งการต่อสู้ของพี่น้องชาวไร่ชาวนาผ่านกลอนสุภาพ กลอนหมอลำพัฒนา กาพย์ยานี กลอนอิสระ โคลงสี่สุภาพ ร้อยแก้ว ได้อย่างสอดคล้องและเหมาะสม ตัวอย่างเช่น

    ประกายไฟจากท้องทุ่ง

    (กลอนหมอลำพัฒนา)


    พอแต่เปิดผ้าม่านกั้ง ท้าวมานั่งเถียงนา

    อึดทั้งข้าวทั้งปลา เฮ็ดจั๋งไดนอนี่

    เฮ็ดจั๋งไดนอนี่

    ฟังเด้อพวกพี่น้อง ท้องถิ่นดินอีสาน

    ผู้แบกหนี้ภาษีอาน บ่แม่นแนวนอนั่น

    บุญโฮมคือชื่อข่อยอยู่บ้านป่าขาดอน ถึกมันราญรอนข่มเหงแลงเช้า

    มันข่มเหงแลงเช้า มีแต่หันเข้าสู้พวกหมู่แนวหมา

    ทาสรับใช้อเมริกา อย่าเอามันไว้ อย่าเอามันไว้ ...หน้า 184


    (กาพย์ยานี)

    ลูกทุ่งประเทศไทย ไม่ขายชาติแผ่นดิน

    หยัดสู้คู่ธรณินทร์ ในนามชนผู้เสรี

    มาเถิดเพื่อนจงมา ที่ทุ่งท่ามาคลุกคลี

    ท้าท้ายเหล่ากาลี กระทืบซ้ำด้วยตีนเรา

    เพื่อนนิสิตนักศึกษา ผู้ก้าวหน้าแต่วัยเยาว์

    ยอมแบกภาระเอา ไม่เคยคร้ามขานความตาย

    นักเรียนตัวจ้อยจ้อย อย่ารอคอยมันจะสาย

    มาช่วยกันทำลาย พังแอกทาสที่กดคอ

    กรรมกรและชาวนา จงเร่งมาอย่ารีรอ

    ประสานมือพร้อมพอ เข้าต่อสู้พวกเหล่าพาลชน..หน้า 184


    (กลอนอิสระ)

    รุ่งแจ้งแสงทอง บุญโฮมมองฟ้า เช้านี้ต้องไถ่นา มาไอ้ตู้ไปเถิดเราไถดะไว้ก่อน แดดร้อนมึงต้องอดทนหน่อย พ่อเอาก่องข้าวน้อย ส่งมาให้หน่อย ข้อยจะไปไถนา เที่ยงวันคงเสร็จ จะไปหาเห็ดในป่า เอามีดอีโต้ด้วยหนา จะได้ฟืนมาหุงข้าวกิน เรื่องเงินกู้สหกรณ์ มันเป็นพวกสหกิน พ่อฟังแล้วจงยิน อย่าไปยุ่งกับพวกมัน ขูดเลือดเราแน่แน่ เราแย่ลงทุกวัน เขาอิ่มหมีพลีมัน จำให้ดีนะพ่อนะ ....หน้า 184-185


    (โคลงสี่สุภาพ)


    เที่ยงวันได้ฤกษ์แล้ว เสร็จงาน

    ต้องเข้าป่าเป็นพราน สักมื้อ

    หาเห็ดแกงอร่อยหวาน อร่อย อร่อย

    ปลดไถแล้วเดินทื่อ ขึ้นภู ....หน้า 187


    (กลอนสุภาพ)


    แคนขับขานลาจากอย่างยากเย็น

    ยะเยียบเย็นลมหนาวจากราวป่า

    บุญโฮมหนุ่ม-ใจสาวผ่าวอุรา

    ประกายไฟจากทุ่งนาทับทวี

    แคนคืนนี้ขับร้องทำนองรัก

    พรุ่งนี้แคนอาจจักไม่มีพี่

    ได้ข่าวจากรัฐบาลเมื่อวานนี้

    ว่าเขาจะบดขยี้ชาวนาจน ....หน้า 191


    “เจ็ดศพที่กกจำปา” ความทรงจำของโศกนาฏกรรมของหนุ่มภูไทพ่อค้าเจ็ดคนจากเรณูนคร นำสินค้าพื้นบ้านไปขายที่ต่างถิ่น สุดท้ายจบชีวิตที่กกจำปา แดนนาแก นครพนม


    เจ็ดศพที่กกจำปา

    ชาวนาประเทศเป็นอย่างนี้

    ทำนาใช้หนี้ยากไร้

    รัฐบาลไม่เคยปราณีใคร

    ปกป้องรับใช้ศักดินา

    ปกป้องรับใช้นายทุนใหญ่

    เผด็จการขนานใหม่คอยเข่นฆ่า

    รับใช้จักรพรรดินิยมอเมริกา

    ทำลายปวงประชาประเทศไทย

    สิ้นนาชายทั้งเจ็ดจึงระเห็จระเห

    เป็นพ่อค้าร่อนเร่ขายกระหลั่ย

    เพื่อสะสมเงินตราเอามาไว้

    เก็บไว้ใช้ก่อนปีที่มีนา .......หน้า 177

    คืนทั้งคืนฟ้าทั้งฟ้ามืดสนิท

    หกคนดับชีวิตรอเกิดใหม่

    เหลือคนเดียวบุญเถิงอยู่กลางไพร

    เจ็บปวดแทบสิ้นใจเขาอดทน

    เขาตะเกียกตะกายน้ำตาหลั่ง

    ครั้งนี้กูสิ้นหวังไม่เห็นหน

    กลางป่าไม่มีผู้คน

    ใครจะช่วยความอับจนกูครั้งนี้

    จนตะวันเยือนโลกกระจ่างแสง

    เลือดแดงท่วมร่างไหลปรี่

    เพื่อนชาวดงผ่านมาพอดี

    รู้แจ้งเหตุกาลีด้วยน้ำตา ..... หน้า 198

    “ท้าวคูลูกับดอกนางอั้ว” บทกวีว่าด้วยท้าวคูลูและนางอั้วทิ้งยุคใหม่บ้านทุ่งท้องไร่ท้องนาไปใช้ชีวิตเป็นกรรมกรในเมืองหลวง เป็นชะตากรรมที่มิแตกต่างไปจากท้องทุ่ง ดังบทกวีที่กล่าวไว้


    ท้าวคูลูเป็นคูลูหนุ่ม

    เดินดุ่มทนสู้จากหมู่บ้าน

    ละท้องนาทิ้งไถไม่ทันนาน

    คูลูมาได้งานเป็นกรรมกร

    นางอั้วเก็บคมเคียวเลิกเกี่ยวข้าว

    เมื่อเจ็บปวดรวดร้าวก็เร่รอน

    ลาไอ้ทุยเขาทู่สู่นาคร

    มาเป็นกรรมกรในเมืองกรุง

    เป็นผู้ใช้แรงงานขนานใหม่

    อาบเหงื่อไคลไม่ผิดกับท้องทุ่ง

    แต่มิได้เม็ดข้าวมาใส่ยุ้ง

    เพราะมันกองในพุงของนายเงิน ....หน้า 203

    “ลิลิตพยากรณ์ น้ำท่วมฟ้า ปลากินดาว” แสดงให้เห็นถึงความละเมียดละไมในเชิงกวี ประกอบด้วย ร่าย อิทิสังข์ฉันท์ ๒๑ กลอน โคลงสอง กาพย์ยานี ภุชงค์ประยาตร์ ๑๒ โคลงสี่สุภาพ และโคลงห้าพัฒนา


    ลิลิตพยากรณ์ น้ำท่วมฟ้า ปลากินดาว

    (ร่าย)


    โอม เออำนาจมหาประชาราษฎร์ องอาจกล้าท้าอธรรม ที่มันย่ำมันหยัน ที่ฟาดฟันเหล่ากู ต้องลุกสู้อย่าถอย จารเป็นรอยประวัติศาสตร์ ว่าไทยชาตินักรบ ไม่สยบผู้รุกราน ต้องต้านทานเหล่าโจร ที่มันปล้นกินเมือง วางตัวเขื่องข่มขู่ เข่นฆ่าผู้ลงแรง เลือดสีแดงกระเซ็นสาด หยาดหยดพื้นธรณินทร์ให้มึงกินต่างข้าว กูปวดร้าวสยอน กูกินนอนบ่ได้ กูไร้สิ้นบ่มี แผ่นดินนี้ของใคร ฤาจักให้มันหยาม หรือจักคร้ามขัดเขิน มาเราเดินดุ่มผงาด กอบกู้เอกราช น้ำท่วมฟ้าฟองฟาด กราดเกรี้ยว กินเดือน ......หน้า 207


    (อิทิสังข์ฉันท์)

    มีน่ะหรือที่คนจะยอมคะมำ

    จะล้มคะเมนให้มึงขม้ำ เขมือบไทย

    เฮ้ย-วะกูจะกู้ประกาศชัย

    ถะโถมถลันทะลวงรุกไล่ กระสือเมือง ....หน้า 207


    (กลอน)

    มหาประชาชนร่ำร้องหา

    อิสรเสรีที่จะมา

    ด้วยเลือดและน้ำตาอิ่มอาดูร

    ผู้ปกครองทั้งหลาย

    คนเป็นคนใช่ควาย-ค่าคนศูนย์

    กองกระดูกที่มองเป็นกองกูณฑ์

    เพิ่มพูนนักสู้คนต่อไป .....หน้า 208


    (โคลงสอง)


    ต้องเตรียมการต่อสู้ หมั่นฝึกหมั่นเรียนรู้

    เล่ห์ร้ายทรชน

    ประชาชนถูกต้อง ยืนหยัดเรียกร้อง

    คัดค้านอธรรม นั่นแล ....หน้า 212


    (กาพย์ยานี)


    ทรยศและยุยง ให้แตกร้าวชาวไร่นา

    เขาขู่ปวงประชา เขาเข่นฆ่าอย่างมันมือ

    แลไปสะดุ้งไป ประเทศไทยอย่างนี้หรือ

    ขี้ข้านั่นก็คือ เหล่ามหาประชาชน

    ....หน้า 212


    (ภุชงค์ประยาตร์ ๒๑)


    เถอะน้ำฟ้าจะท่วมถึง และดาวดึงส์ก็ปลากิน


    กตัญญูประชาริน ละหยดเลือดกลีเมือง

    ก็ครองประหนึ่งทาส คณาราษฎร์ฤแค้นเคือง

    มอมเมาประชาเนือง และปิดเรื่องตลอดมา

    ....หน้า 213


    (โคลงสี่สุภาพ)


    เหตุเพราะน้ำท่วมฟ้า ท่วมทาว

    ปลาจึงแล่นกินดาว ดาดฟ้า

    พยากรณ์ว่าถึงคราว วิบัติ

    คนชั่วขึ้นครองหล้า โลกร้อนระอุไฟ ... หน้า 214


    (โคลงห้าพัฒนา)


    น้ำท่วมฟ้า พยากรณ์

    จุ่งสังวร วาดไว้

    สถาพร สัจจะ

    บ่รู้ไว้ หลบหาย เลือนหาย ...หน้า 217


    การได้กลับไปอ่าน “น้ำท่วมฟ้าปลากินดาว” และงานคัดสรรของประเสริฐ จันดำ และวิสา คัญทัพ เหมือนหนึ่งได้กลับไปอ่านประวัติศาสตร์ความเป็นมาของเหตุการณ์ 14 ตุลา ที่แลกมาด้วยเลือดเนื้อและชีวิต ในนามการต่อสู้ด้วยอุดมการณ์อันเด็ดเดี่ยว นับเป็นตำนานเล่าขานมาจนถึงปัจจุบัน ขอบคุณสำหรับคณะกรรมการคัดสรรหนังสือชุด “ตุลาวรรณกรรม” ที่ทำให้นักอ่านรุ่นใหม่ได้ซึมซับอุดมการณ์จากกวีนิพนธ์ของสองกวีของประชาชนนามประเสริฐ จันดำ และวิสา คัญทัพ
    [/CENTER]


  2. #2
    Banned

    วันที่สมัคร
    Jul 2008
    ที่อยู่
    Oil Field เพชรบูรณ์/กำแพงแสน
    กระทู้
    524
    ชอบมากครับ วรรณกรรม ของ ประเสริฐ จันดำ เขายังได้แต่งเพลงให้คาราวานร้องอีกหลายเพลง
    และคนอิสานที่เป็นกวี เก่ง อีกท่านคือ น้าหงา สุรชัย จันทิมาธร(คนสุรินทร์) ที่ได้รับรางวัล ศรีบูรพา
    กวี แนวต่อสู้และแนว ปรัชญาชีวิตท่านอื่นๆ ที่ชื่อชอบ ก้อ มีท่าน สมคิด ศรีสง เสกสรรค์ ประเสริฐกุล
    จีระนันท์ พิตรปรีชา นิธิ เหล่านี้เป็นต้น

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •