กำลังแสดงผล 1 ถึง 2 จากทั้งหมด 2

หัวข้อ: กลอนธรรมะ อ.พุทธทาส อินฺทปัญโญ ตามคำขอของลุงแด็กส์ 4

  1. #1
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ บ่าวเม้า
    วันที่สมัคร
    Jun 2006
    กระทู้
    782

    กลอนธรรมะ อ.พุทธทาส อินฺทปัญโญ ตามคำขอของลุงแด็กส์ 4


    พระรัตนตรัย

    พระพุทธะ พระธรรมะ และพระสงฆ์
    ล้วนต่างองค์ เป็นสามพระ หรือไฉน
    หรือเป็นองค์ เดียวกัน ที่ชั้นใน
    ดูเท่าไร ก็ไม่เห็น เป็นสามองค์
    นั่นถูกแล้ว ถ้าดูกัน แต่ชั้นนอก
    คือดูออก มีพุทธะ จอมพระสงฆ์
    ได้ตรัสรู้ ซึ่งพระธรรม ทรงจำนง
    สอนพระสงฆ์ ทั้งหลาย ให้รู้ตาม
    แต่เมื่อดู ชั้นใน กลับได้พบ
    ว่าธรรมหนึ่ง ซึ่งอยู่ครบ ในพระสาม
    ทั้งพุทธ สงฆ์ หรือว่าองค์ พระธรรมงาม
    ล้วนมีความ สะอาด สว่าง สงบ บรรจบกัน ฯ

    อัตตา หิ อัตตโน นาโถ

    มิใยใคร จะพึ่ง ซึ่งพระเจ้า
    แต่พวกเรา ชาวพุทธ- ศาสนา
    ผู้เชื่อฟัง โอวาท พระศาสดา
    พึ่งธรรมา คือพึ่ง ซึ่งตัวเอง
    ประกอบกรรม นำมา ซึ่งโภคผล
    ตั้งแต่ต้น จนปลาย ได้เหมาะเหม็ง
    ทั้งทางโลก ทางธรรม ก็ยำเกรง
    ถือเลบง สร้างตัว อยู่ทั่วกัน
    อัตตา หิ อัตตโน นาโถ แปล
    ว่า "ตัวพึ่ง ตัว" แน่, ถ้าบิดผัน
    เป็นอื่นไป วนเวียน พาเหียรครัน
    พึ่งเขานั้น ไม่ "หนึ่ง" เหมือนพึ่งตัว ฯ

    การพึ่งผู้อื่น

    อันพึ่งท่าน พึ่งได้ แต่บางสิ่ง
    เช่นพึ่งพิง ผ่านเกล้า เจ้าอยู่หัว
    หรือพึ่งแรง คนใช้ จนควายวัว
    ใช่จะพ้น พึ่งตัว ไปเมื่อไร
    ต้องทำดี จึงเกิดมี ที่ให้พึ่ง
    ไม่มีดี นิดหนึ่ง พึ่งเขาไฉน?
    ทำดีไป พึ่งตัว ของตัวไป
    แล้วจะได้ ที่พึ่ง ซึ่งถาวร
    พึ่งผู้อื่น พึ่งได้ แต่ภายนอก
    ท่านเพียงแต่ กล่าวบอก หรือพร่ำสอน
    ต้องทำจริง เพียรจริง ทุกสิ่งตอน
    นี้, จึงถอน ตัวได้ ไม่ตกจม
    จะตกจน หรือว่าจะ ตกนรก
    ตนต้องยก ตนเอง ให้เหมาะสม
    ตนไม่ยก, .ให้เขายก นั้นพกลม:
    จะตกหล่ม ตายเปล่า ไม่เข้าการ ฯ

    ตามรอยพระพุทธองค์

    เมื่อทิ้งเกียรติ เกลียดศักดิ์ รักสงบ
    ก็จะพบ นิพพานได้ ดั่งไขขาน
    ตัวท่านแหละ รู้ชัด อุบัติการณ์
    ว่าตัวท่าน เองถึง ซึ่งวิมุตติ
    จงดำเนิน ตามรอย พระพุทธองค์
    บากบั่นมุ่ง รางวัล อันเอกอุตม์
    แน่ดั่งอา- ทิตย์อุทัย ไม่มีทรุด
    ท่านจะยุด วิมุตติได้ ไม่เปล่าเอย ฯ

    กัลยาณชน

    กัลยาณชน นั้นละได้ ในส่วนผิด
    มายึดติด มากมาย ฝ่ายกุศล
    หมายมั่นเห็น ว่าเป็น ตนของตน
    เท่ากันกับ ปุถุชน "ยึดตัวกู"
    แม้ความยึด จะเท่ากัน แต่มันแปลก
    มันเกิดแยก ทางกัน ดูขันอยู่
    ข้างหนึ่งยึด ความทราม กามเชิดชู
    ข้างหนึ่งยึด ความหรู กุศลงาม
    ปุถุชน เคยหนาทึบ ด้วยฝ้าตา
    ครั้นนานมา เริ่มเห็น รัตนะสาม
    คือพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ตาม
    ความเป็นจริง ใจเกิดงาม นามกัลยาณ์ ฯ

    อยู่กับธรรม

    เมื่อรบสู้ กับศัตรู สู้ด้วยธรรม
    จะปลุกปล้ำ กันเท่าใด ไม่เสียหาย
    ถ้าสู้กัน อย่างนี้ ไม่มีตาย
    ในสุดท้าย จะปรองดอง ต้องใจกัน
    เมื่อป้องกัน ศัตรู รู้ใช้ธรรม
    เป็นกำแพง เพชรล้ำ เลิศมหันต์
    ป้องกันได้ สารพัด น่าอัศจรรย์
    ป้อมค่ายมั่น กว่าสิ่งใด ในโลกคน
    เมื่อหลบซ่อน จากศัตรู อยู่กับธรรม
    ไม่ระกำ ทุกข์เห็น สักเส้นขน
    ช่วยปลุกปลอบ ชื่นชอบ ฉ่ำกมล
    ขอทุกคน จงมีธรรม ประจำกาย ฯ

    สนทนากับพระเจ้า

    บางเวลา สนทนา กับพระเจ้า
    ท่านคอยเฝ้า ดูโลก อันโยกไหว
    ด้วยขันติ เมตตา ปรานีไป
    เท่าไรเท่าไร สัตว์โลก ยังโยกโคลง
    เพราะเมาจัด ด้วยวัต- ถุนิยม
    เกิดระทม ทุกข์ร้าย กว่าตายโหง
    ตายทั้งเป็น เหมือนว่าเล่น ทุกชั่วโมง
    ยิ่งกว่าตาย ใส่โลง ซึ่งครั้งเดียว
    ทำอย่างไร ก็ยังไม่ มองเห็นทาง
    จะเลิกร้าง หมดสิ่ง น่าหวาดเสียว
    เมื่อศีลธรรม กลับผัน มาทันเทียว
    โลกจะเกี่ยว ก่อสุข ยุคศรีอาริย์ ฯ

    ปรมัตถธรรมกลับมา

    ปรมัตถธรรมกลับมา โลกาสว่างไสว
    ปรมัตถธรรมหมดไป จิตใจมืดมนท์
    มัวเป็นกันแต่คน มนุษย์ก็ไม่มี
    ศีลธรรมดีคนก็กลาย เป็นมนุษย์กันหมด
    ศีลธรรมถอยถด ต้องเพิ่มปรมัตถธรรม
    คนทำบาปกรรม เพราะโลกขาดสัมมาทิฏฐิ
    คนมีสติ ย่อมดำริโดยแนวแห่งปรมัตถ์

    ความรักของอวิชชา

    มีชายหนึ่ง ลิงหนึ่ง อยู่ด้วยกัน
    คนก็รัก ลิงนั้น เป็นหนักหนา
    ลิงก็รัก คนจัด เต็มอัตรา
    ทั้งสองรา รักกัน นั้นเกินดู
    มาวันหนึ่ง คนนั้น นอนหลับไป
    แมลงวัน มาไต่ ที่กกหู
    ลิงคิดว่า ไอ้นี่ยวน กวนเพื่อนกู
    จะต้องบู๊ ให้มันตาย อ้ายอัปรีย์
    ฉวยดุ้นไม้ มาเงื้อ ขึ้นสองมือ
    ฟาดลงไป เต็มตื้อ แมลงวันหนี
    ฝ่ายเพื่อนรัก ดิ้นชัก ไปหลายที
    ดูเถิดนี่ ความรัก ของอวิชชา ฯ

    เป็นมนุษย์ หรือ เป็นคน

    เป็นมนุษย์ เป็นได้ เพราะใจสูง
    เหมือนหนึ่งยูง มีดี ที่แววขน
    ถ้าใจต่ำ เป็นได้ แต่เพียงคน
    ย่อมเสียที ที่ตน ได้เกิดมา
    ใจสะอาด ใจสว่าง ใจสงบ
    ถ้ามีครบ ควรเรียก มนุสสา
    เพราะทำถูก พูดถูก ทุกเวลา
    เปรมปรีดา คืนวัน ศุขสันติ์จริง
    ใจสกปรก มืดมัว และร้อนเร่า
    ใครมีเข้า ควรเรียก ว่าผีสิง
    เพราะพูดผิด ทำผิด จิตประวิง
    แต่ในสิ่ง นำตัว กลั้วอบาย
    คิดดูเถิด ถ้าใคร ไม่อยากตก
    จงรีบยก ใจตน รีบขวนขวาย
    ให้ใจสูง เสียได้ ก่อนตัวตาย
    ก็สมหมาย ที่เกิดมา อย่าเชือน เอยฯ

    เราสร้างดวง อย่าให้ดวงสร้างเรา

    เราดี ดีกว่าดวงดี
    เพราะดีนั้นมีที่เรา, ดีกว่าที่ดวง
    ทำดีนั่นแหละเราหน่วง เอาดีทั้งปวง
    มาทำให้ดวง มันดี
    ดวงชั่วไม่ได้เลยนี่ ถ้าเราขยันมี
    ความดีทำไว้ เป็นคุณ
    อยู่ดี ตายดี เพราะบุญ ทำไว้เจือจุน
    ตลอดชีวิตติดมา
    ดวงดีมีอยู่อัตรา ก็เพราะเหตุว่า
    เราทำดีเป็น เห็นมั้ย?
    เหตุนั้น เราท่านใดใคร ทำดีเสมอไป
    ดวงดีจักมีสมบูรณ์ ฯ

  2. #2

    Re: กลอนธรรมะ อ.พุทธทาส อินฺทปัญโญ ตามคำขอของลุงแด็กส์ 4

    บ่าวเม้านี่ ธรรมะหลายอิหลีเนาะ เอาไปเลย 1 เม็ด

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •