หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 2 หน้า 12 หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 11

หัวข้อ: บทหนึ่งของชีวิต

  1. #1
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ คมคาย ครบุรี
    วันที่สมัคร
    Apr 2009
    กระทู้
    568

    เกาทัณฑ์ บทหนึ่งของชีวิต


    สายลมโปรยโชยอ่อนแสงแดดในยามเช้าสาดส่องกระทบกระแทกความนุ่มนวลอ่อนโยน
    ของหมู่ดอกไม้แรกแย้ม ยิ้มรับอรุณยามเช้า
    ดุจดั่งความไร้เดียงสาที่ผ่านเข้ามาปรากฎกายให้ชายชื่นชม
    หลงไหลคั่งใค้ลอาลัยหา แล้วจากลาไปโดยไม่เหลียวมาแสดงความปราณีได ๆ

    นางน้อยในคราบนางฟ้าย่างกายผ่านพริ้วลม ผมปลิวไสวดุจสายใยแห่งความหวัง
    ยื่นมือเข้ามาโอบไหล่ปลอบประโลมยามสิ้นหวัง.
    รอยยิ้มที่มีความหมายถูกส่งผ่านสายลมและแสงแดดตรงเป้าเข้าหัวใจ
    หากลาจากไกลคงต้องโหยหาเป็นอาจิณ........
    จิตใจฟุ้งซ่านปานภูเขาไฟไก้ลระเบิดลาวาทะลักจุกหนักที่อก......
    เฮ้อ.....ใครหนอช่างรังสรรค์ปั้นแต่ง ?..

    หากได้หมายปองน้องนางมาข้างกายแม้นชีวาวายก็มิหายอาลัยหา ( นั้น..ดูมันเพ้อ )
    คุณคะ ! .เสียงของเธอดังข้างหู กระซิบเรียกดุจดั่งมนต์สะกดจิตใจอ่อนใหว
    ดุจยอดหญ้าต้องลมพริ้วตามกระแสสั่ง.

    .คุณคะ!.ขอนั่งด้วยคนได้ไหมคะ
    .หากไม่ว่าอะไรเข้ามานั้งในหัวใจเลยก็ได้นะ
    เธอเขิน ยิ้ม อาย สองมือกุมแน่นที่หน้าอกบิดไปมานิดหน่อยพลันนั่งลงที่ม้านั้งข้างๆ
    ให้ตายซิ! อบอุ่นเหมือนดั่งได้นั่งหน้าเตาผิงยามเมื่อถึงฤดูกาลของคุณซานต้าครอส
    แจกปลากระป๋องตอน เที่ยงคืน...
    ทั้งๆที่ป้ายรถประจำทางแห่งนี้ครึกครึ้นไปด้วย ผู้คนในเมืองหลวงยามชั่วโมงเร่งด่วน.

    .จะไปไหนหรือครับคุณ?
    .เป็นคำถามแรกที่ชายชาติทหารผ่านศึกอย่างเราใช้เป็นคำทักทาย
    .เธอชายตามองมาที่เราพร้อมแทรกมาด้วยเครื่องหมายคำถามต่าง ๆนา ๆ
    ( จะรู้ไปทำพระแสงของ้าวอะไร )
    .ที่ๆไหนใจอยากจะไป ก็จะไปตามใจฝัน...... ปั่นป่วนรันจวรใจยิ่งนักนี่หรือคือคำตอบ.
    .จะขอเป็นเพื่อนใจไปทุกแห่งแม้ตำแหน่งยังไม่ใช่ในใจนาง.
    .จะขออยู่คู่เธอทุกเส้นทางจะไม่ห่างขอตายไกล้ตัวเธอ.
    (ให้ตายเถอะท่านนายกประเทศไทยของผม....ไอ้หมอนี่มันคิดได้ไง.. สุโค่ย)

    .บนเส้นทางชีวิตของแต่ละคนไม่มีทางที่จะเหมือนกันแน่นอน คุณว่าใหม
    บางคนเป็นเส้นตรง บางคนเป็นเส้นโค้ง บางคนเป็นเส้นมาม่า บ้างก็.. ไม่รู้ซิ .
    .แต่ดูเธอซิ ที่ไหนใจอยากจะไปก็จะไปตามใจฝัน !แต่เส้นทางมันแสนยาวไกลนะคุณ?

    ..อึ้ง..เธอทำสีหน้าครุ่นคิดเชิดหน้ามองฟ้านิดหน่อย.( ไม่ไช่หมามองเครื่องบินนะ )
    พลันเธอก้มหน้าลงพร้อมถอนหายใจเฮือกใหญ่..
    พลันเงยหน้าขึ้นมา....เฮ้อ ไม่รู้ซิ....ก็เดินมาตั้งไกลแล้วนี่หากถอยกลับไป
    มันก็คงไม่มีความหมายกับย่างก้าวที่เดินผ่านมา
    .เธอก้มหน้าลงมองที่พื้นพลันหันมาสบตาสีหน้าเป็นกังวล.ยิ้มนิดๆ....! ก็คงต้องเดินต่อไป !
    ให้เราช่วยสะพายเป้ให้นะ! ดูมันทำ ไปกะเขาซะง้าน

    (ร้องเพลง) พรหมลิขิตบัลดาลชักพา ดลให้มาพบกันทันใด
    ก่อนนื้อยู่กันแสนไกลพรหมลิขิตดลจิตใจ ฉันจึงได้มาคู่กับเธอ...กรู๊วววววว

    .การโดยสารไปกับวันเวลา มันช่างแสนทรหด อดทน อดกลั้น อดกิน อดนอน
    พอแล้วครับ อดมากๆ เดี๋ยวผอมตาย..เฮ้อ ชีวิตต้องดำเนินต่อไป..

    ขอเป็นพระเอกในหัวใจเธอ ได้ใหมเล่าเออ หากเธอหัวใจยังว่าง
    จะคอยปัดถูห้องใจไม่ให้ดำด่างหนักเบาฉันเอาทุกอย่งแล้วแต่เธอสั่งมา.
    พอก่อน

    !สายน้ำไม่เคยไหลย้อนกลับฉันใดชีวิตก็ยังคงต้องเดินหน้าต่อไป ณ.ฉันนั้น!
    ความรักความศรัทธา ที่มีให้กันและมันก็อยู่ในใจ มิมีวันเปลี่ยนแปลงดอก.
    .ทุ่งกว้างใหญ่หญ่าเขียวขจีทอดยาวไปไกลสุดตาสิ่งประดิษย์ที่ทันสมัยที่สุด
    เมื่อสองพันปีที่แล้วยังคงเรียงรายอยู่ทั่วทุกสารทิศ ยากจะหาสิ่งใดมาทดแทนได้...
    หากเปรียบดั่งจิตใจของมนุษย์เฉกเช่นปัจจุบัน..สิ่งๆนั้นคงแตกสลายไปเมื่อหลายพันปีแล้วละมัง.


    .ต้นสนยืนต้นตระหง่านทัดทานแรงลมอย่างไม่แยแสไดๆราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
    กิ่งก้านใบพริ้วปลิวไสวยามเมื่อลมพัดต้องโอนเอนตามกระแสลมที่พัดผ่าน
    แต่ยังคงยืนหยัดทัดทาน อยู่ได้ไม่หวั่นเกรง..........


    ดื่มน้ำก่อนเถอะ เดี๋ยวหายเหนื่อยแล้วค่อยเดินต่อ
    ด้วยสัมภาระที่หนักอึ้งที่สุดนอกจากเป้แล้ว คือความหวัง.
    จุดมุ่งหมายของชีวิตคงจะไม่ไกลเกินไปที่จะเดินถึงภายในเร็ววัน เรา เดินมาด้วยกัน
    หกล้มมาด้วยกัน ยามสุขเราสุข ยามทุกข์เราทุกข์ น้ำดื่มต่อให้ล้นกระติกที่พกพามาคงทำให้หายคลายเหนื่อยไปได้ไม่เท่าไหร่หรอก.

    .สัมภาระที่ปลดออกจากบ่าชั่วคราวมันทำให้รู้สึกตัวเบาสบายคล้ายจะเป็นลม.(เฮ้ยไม่ใช่)
    เหนื่อยไหม? คำถามที่จะดูว่าจะเชยสุดแต่สำหรับคนสองคนแล้วมันดูดีนะ

    .สายลมที่หอบเอาสิ่งต่าง ๆถาโถม เข้าใส่อย่างไม่ปราณีหวังเพียงให้เกิดการขุ่นเคืองหัวใจและนัยน์ตา
    .ชีวิตความเป็นอยู่ในป่าซีเมนมันช่างยากเย็นแสนเข็นยิ่งนัก หากแต่ไม่ระวังรังแต่จะทำให้เสียใจ
    เพราะความไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมลมลวงของสิ่งทันสมัยที่ยั่วยวนชวนให้ลุ่มหลงอีกทั้งมุษย์บ้าอำนาจ ไหนจะอีกนานา มนุษย์ที่อาศัยอยู่ในโลกของการหลอกลวง ใส่หน้ากาก
    ( เอาเข้าไป ยังกะตัวเองเป็นเทวดา ) พอแล้วเบื่อ! มีใหมน้ำใจงาม ๆ
    ยิ้มงาม ๆ ตอนเห็นหน้ากัน ให้อภัยกันบ้างยามผิดใจกัน
    จะมองหาใครได้บ้างในยามหม่นหมองขุ่นข้องใจในยามที่เดียวดายไร้ที่พึ่ง
    .....ไปซ๊ะ! ไปที่ไหนก็ได้ตามที่ใจอยากจะไป .....
    ...................................................................................................................................
    ความหวังที่ยัดใส่กล่องหอบมาจากบ้านนอก
    ตีตั๋วเที่ยวเดียวเข้าสู่เมืองหลวงเพียงเพื่อความอยู่รอดของตัว
    และการรอคอยของคนอยู่หลัง..
    ขวากหนามที่วางขวางอยู่ข้างหน้านั้น มันฝากรอยข่วนระยับทั่วร่างกายไปหมด
    ( บางรอยมันคงนึกขำกระมัง มันขีดเครื่องหมาย ถูก มาให้ด้วยนะ )

    ร่องรอยบาดแผลที่ฝังลึกในใจเป็นสิ่งคอยบ่งบอกและย้ำเตือนอยู่เสมอว่า
    จิ้งจอก เหลือบไร แลน มันไม่เคยมีความซื่อสัตย์ไม่จริงใจ ไส่ไค้ล ซ้ำเติม
    ความรักความศรัทธาความปราณี ที่ท่านครูอาจารย์ท่านพร่ำสอนมันหดหายไปจากสมองแล้วหรือ
    รันทดหดหู่ อดสูใจยิ่งนัก

    อาชาหนุ่มผู้ไม่เคยละพยศต่อสิ่งรอบข้าง เดินเดียวดายในสายลมและแสงแดด
    ภายในใจครุ่นคิดอยู่ตลอดเวลา หนทางข้างหน้าอาจต้องเจอผาชัน
    สายน้ำที่เชี่ยวกราด หากจะกระโจนข้ามไปโดยขาดสติยั้งคิด การสูญเสียอาจตามมา
    เพียงแต่หวังว่าโชคชะตาจะหันมาเข้าข้างบ้างซั๊กครั้ง.

    .ค่ำคืนที่หนาวเหน็บเจ็บเข้าถึงข้างใน ยากที่จะข่มตาลง
    นึกสมน้ำหน้าตัวเองไม่น่าคิดเช่นนี้เลย อ้อมกอดที่อบอุ่น วงแขนแห่งความรัก
    มันอาจไม่ได้สร้างความแข็งแกร่งทางจิตใจมากนัก.
    ไม่ได้ตีจากเพียงเณรคุณไออุ่นที่เคยได้ เพียงจากไปเพื่อการกลับมาที่ดี
    กัดฟันอดทนกับคืนที่โหดร้าย แล้วสุดท้ายมันก็ผ่านไป

    .แสงตะวันเพิ่งจะโผล่พ้นขอบฟ้า มีเวลาให้คนเราอีกมากมาย
    พาชีวิตก้าวไปสู่ยังจุดหมาย ถึงเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายก็น่ารอง(ขอยืมท่อนหนึ่งนะครับพี่แอ๊ด)
    . ลุกขึ้นเถอะ คนดี เราต้องเดินต่ออีกไกล

    .ความเมื่อยล้าจางหายไป สัมภาระที่ถูกวางไว้ชั่วคราวกลับขึ้นมาอยู่บนบ่าอีกครั้ง
    ยื่นมือมาเถอะฉันจะประคองเธอเอง.

    สายลมไม่คอยท่า นาฬิกาไม่เคยคอยใคร
    ( ถ้ามันไม่หมดลานหรือหมดถ่านเสียก่อน )
    สายลมโชยโบยโบกพัดผ่านซากของความหม่นหมองที่พึ่งปล่อย
    ให้มันจ่อมจมอยู่กับความระทมตรมเศร้าของตัวมันเอง
    ( หากเรามิได้หยิบติดมือเรามด้วย.).
    การเดินทางมิเพียงแต่จะใช้ขาแต่อย่างได
    หากแต่เพียงมีใจหนทางคงจะไม่ไกลเกินหวัง



    คมคายครบุรี : เขียน
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย คมคาย ครบุรี; 28-11-2011 at 22:00.

  2. #2
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23

    re: บทหนึ่งของชีวิต

    ..เกิดมาได้แล้ว..กะลองเบิ่งให้สุดๆสักตั้งเนาะจ้า.หัวใจ. สมอง. สองเท้า..สำคัญที่สุดในการดำรงชีวิต..เพิ่นว่าหว๋า..

  3. #3
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ แจ่มใสยิ้มสวย
    วันที่สมัคร
    Mar 2009
    ที่อยู่
    USA
    กระทู้
    1,014
    บล็อก
    18

    re: บทหนึ่งของชีวิต

    .ต้นสนยืนต้นตระหง่านทัดทานแรงลมอย่างไม่แยแสได ๆ.ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น กิ่งก้านใบพริ้วปลิวไสวยามเมื่อลมพัดต้อง โอนเอนตามกระแสลมที่พัดผ่าน แต่ยังคงยืนหยัดทัดทาน อยู่ได้ไม่หวั่นเกรง..........โอวพระเจ้าช้วย ? ( ไม่ได้ลอกของใครมนะครับ )


    ทั้งหมดถ้าไม่ลอกมาจริงๆ เก่งเอาการ มุกพราวเชียวค่ะ:g:g

  4. #4
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ คมคาย ครบุรี
    วันที่สมัคร
    Apr 2009
    กระทู้
    568

    Re: บทหนึ่งของชีวิต

    Re: บทหนึ่งของชีวิตครับ....ขอสารภาพจากใจจริงเลยนะครับ...ว่า..ว่า.....มันออกมาจากสมองของผมเองครับRe: บทหนึ่งของชีวิตRe: บทหนึ่งของชีวิตRe: บทหนึ่งของชีวิตRe: บทหนึ่งของชีวิตRe: บทหนึ่งของชีวิตRe: บทหนึ่งของชีวิตRe: บทหนึ่งของชีวิต

  5. #5
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    Re: บทหนึ่งของชีวิต

    แวะมาให้กำลังใจ นักสร้างฝันคนใหม่ค่ะ

  6. #6
    Membership renewed สัญลักษณ์ของ บ่าวจ้ำ
    วันที่สมัคร
    Jan 2009
    ที่อยู่
    ขัวข้วมของหนองคาย
    กระทู้
    579
    บล็อก
    2
    สำนวนสุดยอดครับ

    คารมจีบสาวคงเจ๋ง

    ขอฝากตัวเปนศิษย์ด้ายบ่

  7. #7
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ ญา ทิวาราช
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    กระทู้
    838
    บล็อก
    17
    อ่านแล้วได้ข้อคิดดีจริงๆ คับ

  8. #8
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ คมคาย ครบุรี
    วันที่สมัคร
    Apr 2009
    กระทู้
    568
    ขอขอบคุณทุกท่านที่มาอ่านและให้กำลังใจครับ ยังมีอีกหลายเรื่องนะครับ หากว่าลงได้อีกจะเอามาลงให้อ่านอีก

  9. #9
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ security182
    วันที่สมัคร
    Jun 2009
    ที่อยู่
    ประเทศไทย
    กระทู้
    172
    ยามยังอ่านบ่ทันจบครับ มื้อนี้งานเข้าต้องไปแล้วครับ

  10. #10
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ แจ่มใสยิ้มสวย
    วันที่สมัคร
    Mar 2009
    ที่อยู่
    USA
    กระทู้
    1,014
    บล็อก
    18
    รอผลงานชิ้นต่อไป อยู่จ้า

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •