หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 3 หน้า 123 หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 30

หัวข้อ: เซียงเหมี่ยงฯ บันทึกการเดินทาง....

  1. #1
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ เซียงเหมี่ยงเมืองสุรินทร์
    วันที่สมัคร
    Dec 2008
    ที่อยู่
    สุรินทร์, ร้อยเอ็ด, และ สปป.ลาว
    กระทู้
    896

    บ้านมหาโพสต์ เซียงเหมี่ยงฯ บันทึกการเดินทาง....


    เซียงเหมี่ยงฯ ได้มีโอกาส พักช่วงวันหยุดงานกลับเมืองไทย ปกติเฮ็ดงาน หกสัปดาห์ พัก เมืองไทย สองสัปดาห์ เซียงเหมี่ยงฯ เพิ่งซิได้กลับเข้ามาทำงาน กะเลยเก็บบรรยากาศ ระหว่างทางที่ขับรถจากเวียงจันท์ เข้าหน่วยงานโครงการเหมืองทองภูคำ ตามมาครับ เดินทางไปกับเซียงเหมี่ยง คราวนี้ขับรถเอง ถ่ายภาพเองครับ ได้ความรู้สึกไปอีกอย่างครับ...

    เหมืองทองภูคำ เดินทางโดยเส้นทาง 13 ใต้ มุ่งหน้าทางหลักที่เดินทางสู่ ปากซัน ปากเซ ทางเมืองใต้

    ออกจากเวียงจันท์นิดนึงทางขวามือสนามกีฬาซีเกมส์ กำลังอยู่ในระหว่างก่อสร้าง ถ่ายบ่คักปันได๋ ขับรถมือหนึ่ง ถ่ายรูปมือหนึ่งครับ ปลายปีกะซิได้ใช้งานแล้วครับ พี่น้อง ถ้าอยากเดินทางมาเบิ่งซีเกมส์แจ้งเด้อครับ เซียงเหมี่ยงฯ สิจองโรงแรมไว้ให้ c06:

    เซียงเหมี่ยงฯ บันทึกการเดินทาง....

    ออกจากเมืองเวียงจันท์ ด้วยเส้นทางหลักประมาณ 95 โล จากนี้คือการเดินทางผ่านป่าเขาลำเนาไพร กับ เส้นทาง ที่เซียงเหมี่ยงฯ จัดให้ว่าเป็นที่สุดในชีวิตการเดินทางของเซียงเหมี่ยง บ่เคยมีเส้นทางสายได๋ที่โหด และหลากหลายเรื่องราวแบบนี้ ถนนยังเป็นลาดยางอยู่ครับ

    เซียงเหมี่ยงฯ บันทึกการเดินทาง....[/url]


    ข้างทางครับผม หุบเขา แมกไม้ บรรยากาศป่าเขา

    เซียงเหมี่ยงฯ บันทึกการเดินทาง....

    แล่นไปเรื่อยครับ นาน ๆ จะมีหมู่บ้านระหว่างป่าเขา ซึ่งเป็นหมู่บ้านชาวม้ง ซึ่ง ถูกเอิ้นว่า เผ่าลาวสูง เป็นชื่อที่ชาวม้งมีความภาคภูมิใจ ลาว คือ เขาภูมิใจในความเป็นลาว สูง คือ มีชีวิตบนที่สูง ตามเขาตามภูครับ

    เซียงเหมี่ยงฯ บันทึกการเดินทาง....

    ปกติชาวม้งลาว หรือ ลาวสูง ดำเนินชีวิต ด้วยการ ทำข้าวไร่ ทำไร่เลื่อนลอย ไปเรื่อย จนป่าแทบหมด เผารุกพื้นที่ป่าทำกินทุกปี หลัง ๆ ได้รับการสนับสนุนให้ ปลูกยางพาราครับ

    เซียงเหมี่ยงฯ บันทึกการเดินทาง....

    บรรยากาศข้างทางครับ ครับ

    เซียงเหมี่ยงฯ บันทึกการเดินทาง....

    ถนนหนทางบางช่วงบางตอน ชำรุดเสียหาย จากรถขนลำเลียงแร่ กะต้องซ่อมแซมกันไปครับ

    เซียงเหมี่ยงฯ บันทึกการเดินทาง....

    เซียงเหมี่ยงฯ บันทึกการเดินทาง....

    มีมอไซค์ ขี่คือกันครับ ด้านหลังคือสะพาย ปืนอาก้า ครับ หลงเหลือจากร่องรอบการต่อสู้เพื่อปลดปล่อย ตัวเองจากรัฐบาล

    เซียงเหมี่ยงฯ บันทึกการเดินทาง....

    เดี๋ยวมาต่อกันครับ.....
    ยังบ่หมด....
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เซียงเหมี่ยงเมืองสุรินทร์; 04-09-2009 at 12:57. เหตุผล: พิมพ์ผิดครับ

  2. #2
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ เซียงเหมี่ยงเมืองสุรินทร์
    วันที่สมัคร
    Dec 2008
    ที่อยู่
    สุรินทร์, ร้อยเอ็ด, และ สปป.ลาว
    กระทู้
    896

    บ้านมหาโพสต์

    วิถีชีวิตหลังจากกลับจากไร่นาครับ ลูกเล็กเด็กแดง กะไปเล่นอยู่ไร่ อยู่นาคือกัน เอกลักษณ์คือ กระบุงสะพายหลัง



    อีกครับ วิถีชีวิต ใส ๆ บ่ได้ปรุงแต่งด้วยวิถี ทุนนิยม และ วิถีแห่งโลกาภิวัฒน์



    ตามเซียงเหมี่ยงฯ มาเรื่อย ๆ ครับ มีหยังให้เบิ่งอีกหลายอย่างครับ....



    เดินทางเกือบครึ่งทาง ป้ายหมู่บ้าน คือ บ้านเมืองหลง



    ซึ่งบ้านเมืองหลง กะเป็นหมู่บ้านม้งคือกัน วิถีชีวิต กะหาอยู่หากิน ดำรงชีพโดยพึ่งธรรมชาติ หาของป่า หลังจากฤดูทำไร่นา



    สวน ไม้หอม กฤษณา ครับ



    บักหำน้อย เล่นน้ำครับ คิดพ่อเจ้าของตอนอายุส่ำกัน กะแบบนี้ล่ะครับ



    เบิ่งเรื่อย ๆ ครับ วิถีเมื่อเกือบ ยี่สิบปีให้หลังของเมืองไทย หรือ โดนกั่วนั้น สเน่ห์ ของที่นี่ครับ



    โรงเรียนของหนูครับ เบิ่งแล้วคิดเอาครับ เซียงเหมี่ยงฯ สื่อให้เพียงภาพ



    เจอน้อง ๆ ข้างทาง มาจากนา จากไร่ เซียงเหมี่ยงฯ เลยแจกขนม แล้วขอให้เก๊กสวยเก๊กหล่อ ครับ สักภาพ


    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เซียงเหมี่ยงเมืองสุรินทร์; 04-09-2009 at 13:08.

  3. #3
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ เซียงเหมี่ยงเมืองสุรินทร์
    วันที่สมัคร
    Dec 2008
    ที่อยู่
    สุรินทร์, ร้อยเอ็ด, และ สปป.ลาว
    กระทู้
    896

    บ้านมหาโพสต์


    ระหว่างทางมีหลายสิ่งหลายอย่าง มีของแปลก ๆ ลองเบิ่งครับ ภาพนี้แปลกแนวได๋



    ที่แปลกคือ ต้นไม้สองต้นมารวมเป็นต้นเดียวครับ



    ชาวม้งอยู่ได้ด้วยป่าอีหลี ซากไม้สมุนไพร กะมีคนจีนมาซื้อ







    ชาวลาวสูง (ม้ง) นอกเหนือจากการล่าสัตว์ กะเลี้ยงสัตว์เพื่อเป็นอาหารคือกัน ไก่ หมูกี้ งัว งัวม้ง กะคืองัว บ้านเฮา ตั่วล่ะครับ ฮ่า ๆ



    ส่งท้ายด้วยตลาดขายของป่า เป็นอันว่า ผักหวาน หน่อไม้ ไก่ป่า ฟาน เก้ง กวาง หมูป่า มาขาย อยู่นี่ล่ะครับ



    ครับ นี่คือส่วนหนึ่งของการเดินทาง ปกติ เซียงเหมียงฯ เดินทางโดยมีคนขับรถของบริษัทขับให้ กะหลับตลอดทาง แต่ว่าครั้งนี้มีโอกาสได้ขับรถเอง ได้พิจารณาสภาพข้างทาง กะได้เห็น ได้คิดหลาย ๆ อย่าง ระยะทาง สองร้อยสามสิบกว่าโล เดินทางสี่ชัวโมงกว่า ๆ เห็นชีวิต เห็น วิถีธรรมชาติ ได้พิจารณาหลาย ๆ อย่าง เห็นถึงวิถีความสงบเรียบง่ายแห่งชีวิต ทำให้คิดว่าทุกมื่อนี่ที่เฮาแล่นตามสิ่งที่เรียกว่าความศิวิไลซ์ civilize หมายถึงการก้าวหนีจากความต้องการพื้นฐานแห่งชีวิตหรือบ่ สังเกต รอยยิ้มข้างทางเด้อครับ พี่น้อง คนเหล่านี้บ่ได้มีเศษเสี้ยวที่เฮา ๆ มีกัน แต่ว่า รอยยิ้มเหล่านี้บ่งบอกความสุขจากภายในอีหลี ซึ่งหาได้ยากจากสังคมไทยเฮาทุกมื่อ
    กะเลยให้คิดว่าชีวิตเฮาที่แท้ ต้องการอีหยัง.....
    เซียงเหมี่ยงฯ ขอเวลาค้นหาคำตอบให้กับตัวเองก่อนครับผม.....
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เซียงเหมี่ยงเมืองสุรินทร์; 04-09-2009 at 13:18.

  4. #4
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา
    Mr.Reception
    สัญลักษณ์ของ คนตระการ...
    วันที่สมัคร
    Feb 2008
    กระทู้
    4,728
    สุดยอดทั้งภาพ และการบรรยายครับท่านเซียง...

  5. #5
    เซียงเคน
    Guest
    เบิงแล้วได้บรรยากาศดีอีหลีครับ อ้ายเซียง

  6. #6
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ ลูกอิสาน
    วันที่สมัคร
    Dec 2008
    กระทู้
    484
    ขอบคุณอ้ายเซี่ยงเหมี่ยงจ้าที่เอามาให้เบิ่ง หาเบิ่งได้ยากอิหลีจ้าตอนนี้ที่บ้านเฮา ถึงสิชนบทก่ะยังบ่มีให้เห็นแบบนี้ เขายึดหลักพอเพียงอิหลีน้อจ้า อยากให้เพิ่นอนุรักษ์แบบนี้ไปด่นๆเด้น้อจ้า
    ป.ล. อ้ายเซี่ยงมื้อหน้าบอกรายละเอียดคักๆแหน่เด้อจ้าเพื่อว่าสิได้ไปอยู่น่ำเพิ่น อิอิ

  7. #7
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ สาวเมืองกะสิน
    วันที่สมัคร
    Sep 2007
    กระทู้
    616
    ยอดเยี่ยมทั้งภาพ การบรรยายแล้วกะข้อคิดจ้าอ้าย
    อ้ายโชคดีเน๊าะอ้าย ที่ได้ไปเห็นวิถีชีวิตอีกด้านหนึ่งแล้วเอามาเล่าสู่กันฟัง เยี่ยมจ้า


    ไปลาวกะเคยไปดู๋อยู่จ้าตะก่อนน่ะ เคยเข้าไปสัมผัสวิถีชีวิตแบบลาวสูงคือกันจ้า ตอนนั้นไปเที่ยว ไปเฮ็ดงานนำ
    คิดว่าเจ้าของฮักเมืองไทยทีุ่สุด ฮักพ่อแม่ที่สุดก็ตอนไปสัมผ้สวิถีชีวิตทางลาวสูงนี่หล่ะจ้า เพราะว่าเฮ็ดให้คิดฮอดความสุึขสบายที่พ่อแม่เลี้ยงเฮามา แล้วกะคิดว่าตัวเองโชคดีที่สุดที่ได้เกิดมาเป็นคนไทยจ้า บ่อึดบ่อยากหยังจักอย่าง พอกลับจากลาวมา สิ่งหนึ่งที่เริ่มเฮ็ดเลย
    คือการปรับตัวเรื่องการกินการอยู่้จ้า ตะก่อนเป็นกินหยังกะยาก ตี๋กะเก่ง บ่อยากกะบ่กิน เอาถิ่มโลด บ่ต้องเอามให้กิน บ่มักกะบ่กิน ผู้เฮ็ดให้กินเพิ่นหล่ะคิดยากนำกะยังว่า(ตะก่อนบ่ได่คิดจ้าว่าเพิ่นยากใจนำ)
    อยู่กะยาก ถ้าบ่สำบายกะบ่อยากสิอยู่แล้ว พอไปเห็นวิถีชีวิตทางพู้นมาแล้ว กะมาย้อนคิดใส่เจ้าของคืออ้ายว่านั่นหล่ะจ้า ทุกมื่อนี่กะเลยปรับตัวได่ กินง่ายอยู่ง่ายไปเลยแหมอ้าย ดีหลายกะยังว่า ถ้าซั่นกะสิบ่รู้ดอกว่า ความสุขที่แท้จริงมันคือหยัง บ่แม่นวัตถุ ความเริ่ดหรูดอก ความสุขมันคือเฮารู้จักโตตนเฮานี่หล่ะเน๊าะอ้าย

    แล้วกะสิ่งหนึ่งที่ประทับใจกับพี่น้องลาวสูง คือความมีน้ำใจของเพิ่นจ้า ไปเฮือนคะเจ้าน่ะ มีข้าวต้มถ้วยเดียวกินกับเกลือ กะสิแบ่งให้เฮากินแหมอ้าย เจ้าของยอมอด ประทับใจแฮงจ้า ซึ้้งหลายน้ำตาสิไหล
    กลับมาหลายปีแล้วกะยังบ่ลืมอยู่จ้า นี่หล่ะความสุขใจของการให้เน๊าะ ยอมอดกะเอา ประทับใจแท้ๆๆจ้า
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สาวเมืองกะสิน; 14-05-2009 at 08:32.

  8. #8
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ ลูกหินกอง
    วันที่สมัคร
    Jul 2008
    กระทู้
    278
    สุดยอดแห่งภาพและคำบรรยายครับ...อ่านแล้วให้ข้อคิดหลายอย่างครับ..ขอบคุณอ้ายเซียงที่นำมาให้เบิ่งครับ

  9. #9
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ sompoi
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ที่อยู่
    japan
    กระทู้
    6,363
    บล็อก
    23
    เอื้อยว่าเป็นตาม่วนแม๋ะน้องเซียง เป็นทริปที่หาชมได่ยากแล้วอิหลี ชอบๆจ้า บางที เจอแบบนี้กะรู้สึกได่สองอย่างเนาะ คือตื่นเต้นระทึกใจ(มันเสี่ยงๆเนาะ) กับดื่มดําธรรมชาติ บรรยากาศแบบธรรมชาติๆอิหลี ขอบคุณที่เอามาให้ชมกันจ้าน้องหล้า

  10. #10
    Miss Papaya
    ศิลปิน นักแสดง
    แม่ครัวบ้านมหา
    สัญลักษณ์ของ สาวผู้ฮ้าย
    วันที่สมัคร
    Jun 2008
    กระทู้
    1,332

    พบปะพูดคุย อยากไปนำนอิอิ

    งามๆๆๆๆ สุดยอด เลย ดีเนาะ ได้มีโอกาศได้เดินทางไปแบบนั้น

    เป็นการเดินที่ดีๆๆๆ มากๆๆๆๆ

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •