หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 2 หน้า 12 หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 14

หัวข้อ: นายหิ่งห้อยสะดุดรักเจ้าหญิงขนมปัง ตอนที่ ๑

  1. #1
    ละไมฝน
    Guest

    นายหิ่งห้อยสะดุดรักเจ้าหญิงขนมปัง ตอนที่ ๑


    นายหิ่งห้อยสะดุดรักเจ้าหญิงขนมปัง

    ตอนที่ ๑ หิ่งห้อยหลงรักดวงดาว



    หิ่งห้อยคืนหนาว
    ถามดาวหนาวไหม
    ห่มฟ้าอำไพ
    อุ่นไหมดวงดาว
    ดาวหยาดวาดช่วง
    ดาดวงเด่นหาว
    ดวงตาดวงดาว
    วิบวาววับแวม


    หิ่งห้อยด้อยศักดิ์
    หลงรักดาวแจ่ม
    หมอกชื้นคืนแรม
    อวลแก้มดาวรุ่ง
    หิ่งห้อยเพ้อฝัน
    รำพันกล่อมทุ่ง
    อาจเอื้อมปรนปรุง
    ดาวรุ่งทอฟ้า
    โบยบินร่ายรำ
    ระบำเริงร่า
    ยั่วยวนดารา
    ร่วงมายาใจ


    หิ่งห้อยคืนหนาว
    ถามดาวหนาวไหม
    ครวญคร่ำร่ำไร
    ห่วงใยดวงดาว


    ละไมฝน....
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ละไมฝน; 22-06-2009 at 17:07.

  2. #2
    ละไมฝน
    Guest
    ดวงดาวตอบหิ่งห้อย


    ดาราล้าแสน
    กลางแผ่นฟ้ากว้าง
    เหงาเงียบอ้างว้าง
    อาดูรเดียวดาย
    ร่ำหามิ่งมิตร
    เคยชิดไยหาย
    กะพริบอวดพราย
    แล้วกรายหลบจร


    เคยเคียงคู่ข้าง
    กลับร้างซมซ่อน
    หิ่งห้อยน้อยซอน
    ลิดรอนสายใย
    แตกต่างนั่นหรือ
    ที่ถือกั้นไกล
    เพียรหลบพบไย
    ห่วงไหมดาวราน
    วอนอ้อนหวนคืน
    พร่างคืนรื่นหวาน
    หิ่งห้อยทวนกาล
    เคียงขานราตรี


    ดาวหมองครองฟ้า
    ค้นหาคนดี
    หิ่งห้อยอย่าหนี
    หลบลี้ดารา
    .......................
    ดาวฟ้าคะเดีย
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ละไมฝน; 22-06-2009 at 17:11.

  3. #3
    ละไมฝน
    Guest
    หิ่งห้อยตอบดวงดาว

    ใช่หลบหนีหน้า
    ฟากฟ้าคืนฝัน
    ใช่ท้อรำพัน
    เพราะฝันฝ่ายเดียว

    หมายมาดวาดหวัง
    พลังเด็ดเดี่ยว
    โบยบินดายเดียว
    หลงฟ้าลืมกาล

    เผลอหลับห่มหาว
    ดวงดาวขับขาน
    เพลงดาวร้าวราน
    เยือกหวานจับใจ

    แค่อาจเอื้อมแฝง
    ชมแสงดาวใส
    โอบดาวแนบใจ
    กอดไว้นิรันตร์
    ............
    ละไมฝน

  4. #4
    ละไมฝน
    Guest

    บทนำ..........
    จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อหิ่งห้อยตัวน้อยนิด แอบหลงรักดวงดาว แต่แล้วก็บินไปไม่ถึงดวงดาว ลมพายุโหมพัดเจ้าหิ่งห้อย มาพบหญิงสาวแสนสวย เจ้าของร้านเบเกอรี่เล็กๆ อันหอมอบอวล ริมลำธารดาว

    นิยายเรื่องนี้ ได้รับแรงบันดาลใจจาก เจ้าหญิงขนมปัง แมลงปอสาว ผีเสื้อสีชมพู และหิ่งห้อยหนุ่ม ซึ่งผู้เขียนได้ขออนุญาตท่านเหล่านั้นเป็นการส่วนตัวแล้ว เนื่องจากเนื้อเรื่องบางบทตอนได้จินตนาการถึงท่านอย่างสร้างสรรค์ มิประสงค์จะทำให้ท่านเสียหายประการใด ดังนั้น หากความเพลิดเพลิน และความดีใดของนิยายเรื่องนี้ ประทับใจผู้อ่าน ผู้เขียนก็ขอมอบความดีงามนั้น แด่มิ่งมิตรทุกท่านที่เอ่ยนามมาแล้ว

    รักผู้อ่านทุกท่าน
    ละไมฝน...



    ข้าฯ คือหิ่งห้อยป่า ที่เพิ่งแทงปีกออกจากฝักดักแด้อันอึดอัดใต้พื้นดิน โบยบินสู่โลกใหม่ อันสดใสเสรี

    มันเป็นเวลาพลบค่ำ ตะวันลับเส้นขอบฟ้าแล้ว คืนนี้ฟ้าพร่างพราว ดาวนับล้านดวงส่องแสงระยิบระยับ ยั่วเย้าหิ่งห้อยน้อยเฉกเช่นข้าฯ ใฝ่ฝันอยากบินขึ้นไปจุมพิตดาวฟ้าสักครั้งในชีวิตอันแสนสั้น ข้าฯ จึงไม่ลังเลเลยที่จะทะยานขึ้นสู่โค้งฟ้าเวิ้งว้างมืดมิด

    ณ ฟากฟ้าทางทิศตะวันตกนั้น ปรากฏดวงดาวสุกสกาวดวงหนึ่งส่องแสงนำทางแก่ข้าฯ และดูเหมือนว่า ดาวสาวพันปีดวงนั้นส่งยิ้มหวานมาถึงหิ่งห้อยหนุ่มด้วยเช่นกัน

    ? ดาวสาวจ๋า...เธอช่างงามสุกใสจัง? ข้า ฯ ร้องทักทายอย่างชื่นชม
    ดาวประจำเมืองยิ้มเอียงอาย
    ? ฉันงามเลิศปานนั้นเชียวหรือจ๊ะ เจ้าหิ่งห้อย?
    ข้าฯ พยักหน้ายืนยัน แล้วถามว่า

    ? เธอส่งยิ้มให้ใครๆ อยู่ตรงขอบฟ้าทุกค่ำคืนจนรุ่งเช้าเลยเหรอ?
    ? เปล่าดอกจ้ะ...เจ้าหิ่งห้อย อีกหน่อยฉันก็จะหลบไปนอนพักเอาแรงแล้ว เพื่อว่าก่อนรุ่งเช้าฉันจะไปส่องแสงทางทิศตะวันขึ้นอีกครั้ง ถ้าเธอเห็นฉันตอนค่อนรุ่ง เธอยิ่งจะประจักษ์ใจว่า แสงของฉันสุกสว่างเพียงไหน ?

    ? ส่องแสงเย็นตอนเช้ามืด ไม่หนาวบ้างหรือไรดวงดาว?

    ? ไม่หนาว ไม่เหงา เพราะฉันมีเพื่อนเยอะแยะเต็มฟ้า?
    ? ข้าฯ ชักอิจฉาเธอแล้วสิ?
    ? แล้วเพื่อนๆ ของเจ้าหายไปไหนกันหมดล่ะ หิ่งห้อยหนุ่ม? ดาวสาวร้องถาม
    ? ยังหัวค่ำอยู่... พวกเขายังไม่ตื่นนอน?

    ปีกสีส้มอมเหลืองของข้าฯ กระพือบินสูงขึ้น พร้อมกับกะพริบแสงวิบวับเรืองรอง พลางสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด รำพึงว่า ? อากาศสดชื่นดีจัง บนฟ้ากว้างมีดวงตาดวงดาว วิบวาววับแวมเต็มไปหมด ข้าฯ ชักหลงรักดาวแจ่มเข้าแล้วละ?

    สายลมเย็นโชยมาวูบหนึ่ง พัดพาข้าฯ ถลาลงสู่ยอดลำพู ข้าฯ ตีลังกา 3 ตลบ แล้วทะยานบินขึ้นสู่ท้องฟ้าอีกครั้งอย่างไม่ย่อท้อ

    ขณะนั้นเอง มีแสงดาวหยาดวาดช่วง วูบผ่านข้าฯไป พร้อมกับเสียงร้องเตือนด้วยอาทรห่วงใย

    ? เจ้าหิ่งห้อยจ๋า... ปีกเจ้ายังอ่อนหัด อย่าบินสูงนัก?

    ข้าฯ เหลียวขวับ เห็นแสงวาววูบผ่านลงสู่เบื้องล่าง ข้าฯ เอี้ยวตัวบินติดตามไป ดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับดาวดวงนั้น

    ? เธอตามหาใครอยู่เหรอ?

    ? ชีวิตฉัน ถึงคราวแตกดับแล้ว ?

    ดาวชราครางแผ่วมาจากพงพุ่มลำพู

    เสียงครวญของดวงดาวช่างร้าวราน เยือกหวานจับใจนัก

    ? เอ๊ะ! นั่นแสงเธอหายไปจริงๆด้วย...? ข้าฯ อุทานประหลาดใจ ? เจ้าทำผิดอะไรเหรอ ถึงถูกเฉดหัวจากฟากฟ้าลงมานี้ได้?

    ? ดาวนอกรีตอย่างฉันชมชอบอิสรเสรี เลยแยกตัวจากกลุ่มเพื่อน ล่องลอยโดดเดี่ยวไปทั่วจักรวาล บังเอิญฉันพลัดหลงเข้าสู่วงโคจรของโลก เลยถูกดึงดูดลงมา?

    ? ว้า...แย่จัง? ข้าฯ ถอนใจอย่างหดหู่เห็นใจ
    ? ตอนนี้ถึงฉันจะอับแสง แต่ฉันก็มีความดีอยู่บ้างหรอกนะ รู้มั้ย...ฉันได้ช่วยมวลมนุษย์สมหวังในคำอธิษฐานมามากต่อมากแล้ว เมื่อพวกเขาเห็นแสงดาวตกวาบลงมาจากฟากฟ้า?

    ? พวกมนุษย์ได้ในสิ่งที่เขาหวังทุกคนมั้ย ? เอ่ยถามด้วยความสงสัย

    ?บางคนก็สมหวัง บางคนก็ไม่สมหวัง เพราะอธิษฐานไม่ทันช่วงเวลาแสนสั้น ที่แสงของฉันวาบผ่านม่านมืดมิด เพียงชั่วอึดใจเดียวเท่านั้น?
    ? เธอช่างวิเศษจริงๆ... ยอมอุทิศตนเพื่อให้คนทั้งโลกสมปรารถนา?

    ข้าฯ พลันรู้สึกโศกเศร้าขึ้นมาทันที เมื่อได้ยินดาวอับแสงสะอื้นร่ำไห้ใต้พุ่มลำพู ที่เหล่าหิ่งห้อยขี้เซาทั้งหลาย กำลังตื่นขึ้นมากะพริบแสงวิบวับ

    ? นับจากนี้ไป ฉันคงไม่มีโอกาสขึ้นไปกะพริบแสงบนท้องฟ้ายามค่ำคืนได้อีกแล้ว?

    ? อย่าคร่ำครวญเศร้าโศกเสียใจไปเลย แม้ว่าเจ้าจะกลายเป็นเศษหินไร้ค่าจมอยู่ใต้พื้นดิน แต่เจ้าก็ยังมีหิ่งห้อยเป็นเพื่อน ข้าฯมีน้องๆ หิ่งห้อยนับร้อยนับพันกำลังฟักตัวอยู่ในดักแด้รอบๆ ต้นลำพูนั่น ดาวตกจ๋า...เธอทำหน้าที่ของตัวเองดีที่สุดแล้ว จงหลับพักผ่อนอย่างเป็นสุขเถิดนะ?

    ข้าฯ ปลอบประโลม พลางบินไว้อาลัยไปรอบๆ ดาวดับ ขณะที่เหล่าจิ้งหรีดโหมโรงบรรเลงเพลงใสแสบแก้วหู

    ยามนี้ยังหัวค่ำนัก ดาวฟ้าร่วงลงมาดับหนึ่งดวงแล้ว แต่ยังเหลือดวงดาวระยิบระยับอีกนับล้านๆ ดวง ประดับห้วงเวหา ข้าฯ มิอาจทิ้งความฝันของหิ่งห้อยหนุ่ม ที่จะทะยานบินขึ้นสู่ท้องฟ้า เพื่อบอกรักดวงดาวทุกดวง ก่อนจะลาลับโลกนี้ไป เนื่องจากข้าฯ มีช่วงชีวิตแสนสั้นเพียง ๒๖ วันเท่านั้น

    อย่างไรก็ตาม ข้าฯ ยังมีความหวังอยู่ทุกลมหายใจ... และเชื่อมั่นว่าแสงดาวอันสุกใสบนฟ้า จักส่องสว่างนำทางท่ามกลางความมืดมิด คอยชี้นำทางคนสิ้นหวัง หลงทาง ให้ก้าวไปข้างหน้า ต่อสู้ฟันฝ่าอุปสรรคชีวิต โดยมีความมุ่งมั่นเป็นสะพานทอดนำไปสู่ฝันอันเจิดจรัส

    ช่างน่าแปลกนะใครๆ ก็ใฝ่ฝันอยากไขว่คว้าดาว...อยากเป็นดาวกันทั้งนั้น

    ข้าฯ กะพริบพรายแสงน้อยอวดดวงดาวรายระยับกลางเวหาอย่างร่าเริง
    ทันใดนั้นเอง ข้าฯก็ได้ยินเสียงร้อง เจี๊ยบๆ... แว่วดังมาจากที่ไหนสักแห่ง ไกลแสนไกล

    อ้อ...นั่นไง กลุ่มดาวลูกไก่ทั้งเจ็ดเป็นกระจุกบนท้องฟ้า ร้องเรียกหาแม่ดังระงม ฟังจับใจความว่า ดาวลูกไก่ทั้งเจ็ด ออดอ้อนอยากกินนมแม่ไก่

    แม่ไก่บนสวรรค์...น้ำตาไหลพราก ระทมใจเพราะไม่มีนมให้ลูกกิน
    ? ลูกเอ๋ย...ถ้าหากแม่มีนมเหมือนดาววัวก็คงดีซินะ แม่จะให้พวกเจ้ากินนมตลอดทั้งคืน?

    ดาวลูกไก่ทั้งเจ็ดยังคงร้องเจี๊ยบๆ บนท้องฟ้าต่อไป

    ขณะแม่ไก่ร้องกุ๊กๆ เรียกลูกๆ ไปซุกอกอุ่น
    ? ลูกไก่ทั้งเจ็ด ทำไมพวกเธอถึงมาเป็นดาวอยู่บนฟ้าได้ล่ะ? ข้าฯ ร้องถามดาวลูกไก่

    ? เพราะพวกเรากตัญญูรู้คุณ...? ดาวลูกไก่ดวงหนึ่งตอบ ท่าทางคงจะเป็นพี่คนโต เพราะดวงใหญ่กว่าดวงอื่นๆ ที่รายล้อมอยู่ ? อยากฟังเรื่องราวของเราหรือเปล่า?

    ? อืมม์ น่าสนใจนะ?
    ? เมื่อก่อนพวกเราอาศัยอยู่กับตายายบนโลกมนุษย์อย่างมีความสุข วันหนึ่งมีพระธุดงค์เดินทางมาปักกลดที่ชายป่า สองตายายจึงได้ปรึกษากันว่าจะฆ่าแม่ไก่ทำอาหารไปถวายพระในตอนเช้า พอแม่ไก่ในเล้าได้ยินเข้าก็ร้องไห้ พร่ำสอนลูกไก่ทั้งเจ็ดให้รักใคร่กลมเกลียวกัน... ตอนเช้าแม่ก็ถูกตาเชือดจริงๆ พวกเราทั้งเจ็ดจึงกระโดดเข้ากองไฟ ตายตามแม่ไก่ อานิสงค์ที่เราสละชีวิตเป็นอาหารแด่ผู้ทรงศีล ทำให้พวกเราขึ้นมาจุติเป็นดาวบนฟ้า?

    ? พวกเธอช่างน่าศรัทธาจริงๆ?
    มอ...มอ...มอ

    เสียงดาววัวร้องอยู่ใกล้ๆ ดาวลูกไก่นี่เอง

    ข้าฯ หลบตาสีแดงแจ้ดของดาววัว ซึ่งหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ชูเขาโค้งเหนือกลุ่มดาวนายพราน ชาวอียิปต์โบราณเชื่อว่า เขาโค้งของดาววัวทำให้เกิดจันทร์เสี้ยวในคืนแรม แต่ตำนานกรีกกลับเล่าว่า หญิงสาวโฉมงามคนหนึ่งชื่อ ไอโอ แม้ว่าจะนางซ่อนร่างอยู่ในรูปวัว ทว่าเทพเจ้าซีอุสก็สามารถมองเห็นนาง และเกิดหลงรักเป็นบ้าเป็นหลัง จึงบัญชาให้ยูโรปา ปลอมตัวเป็นชายหนุ่มรูปงามขึ้นขี่หลัง พานางข้ามน้ำข้ามทะเลกลับมาหาเทพเจ้าซีอุสที่กรีก ข้าฯไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมดาววัวจึงไม่ยอมใส่ยกทรง ปล่อยให้เต้านมยานโตงเตง เพราะดาววัวมัวแต่ให้นมลูกกินตลอดทั้งคืนนี่เอง...เสียงดูดนมจุ๊บๆ จั๊บๆ ดูน่ารักน่าชัง น่าอิ่มอุ่นดีจัง

    ขณะบินเพลินชมดาวบนท้องฟ้า ข้าฯ ก็พลันเหลือบเห็นเงาเมฆชุ่มอุ้มน้ำฉ่ำฝน ก่อเค้าทะมึนขึ้นมาแต่ไกล ดูดำหม่นมองหลากเป็นฉากเป็นชั้น ไหลเลื่อนเคลื่อนคว้าง กลบกลืนท้องฟ้าจนมืดมิด เมฆดำทะมึนบดบังท้องฟ้าดูราวกับอสูรร้ายกลืนกินดวงดาวบนฟ้าอย่างกักขฬะ

    วาบประกายแสงฟ้าพาดผ่านเมฆา แล้วกรีดเสียงก้องกังวาน ปานว่าฟ้าจะถล่มทลาย พายุฝนกรรโชกมาวูบหนึ่ง พัดร่างของข้าฯ ปลิวว่อนเสียการทรงตัว ข้าฯรีบหุบปีก ตีลังกาดิ่งพสุธาสู่พื้นโลกทันที

    ร่างของข้าฯ ตกลงมาเกือบใจกลางเมืองเล็กๆ ในอ้อมโอบของขุนเขา ตรงหัวมุมถนน มีร้านเบเกอรี่สวยน่ารักร้านหนึ่ง ที่ออกแบบตกแต่งกลมกลืนกับธรรมชาติ สวยสะพรั่งด้วยไม้ประดับสีเขียวสด แต่งเติมเพิ่มเสน่ห์ด้วยน้ำพุ อ่างบัว และประติมากรรมรูปปั้นต่างๆ ตรงนี้ตรงนั้น ดูกลมกลืนงดงาม ด้านหลังร้านเล่นชานระเบียงลดหลั่น ตามเชิงลาดของชายเนิน ลงไปจนจรดลำธารใส

    กลิ่นดิน กลิ่นใบไม้ต้องฝน แกมกลิ่นน้ำลำธาร หอมซ่านเย็นเข้ามาในลมหายใจ ราวกับว่าลำธารสายนี้ไหลมาจากทางช้างเผือก

    ฟากฝั่งตรงข้ามด้านโน้น รายเรียงด้วยแมกไม้อันพร่างฉ่ำด้วยหยาดน้ำค้าง...

    ฝนโปรยสายลงมาแล้ว ข้าฯ รีบบินไปหลบฝนใต้ชายคาร้านเบเกอรี่อันเงียบเหงา

    สายตาข้าฯ มองลอดผ่านกระจกใสเข้าไปในร้านที่ตกแต่งสวยหวาน โทนสีขาวอบอุ่น ที่มีแซนด์วิซ เพสตรี้เค้ก คุกกี้ และขนมปังสไตล์ยุโรปมากมายบนชั้นวาง หากข้าฯ บินเข้าไปวนเวียนอยู่ภายในนั้น คงได้กลิ่นขนมปังหอมอบอวลไปหมด ข้าฯ เหลือบเห็นหญิงสาว ผมยาวประบ่าคนหนึ่ง รูปร่างทรวดทรงงามยังกับนาฬิกาทรายแน่ะ หล่อนแต่งกายด้วยเสื้อแขนล้ำสีครีม กางเกงขาลีบสีเทา สวมกำไลเงินเก๋ไก๋ เสียงกระทบกันดังกรุ๋งกริ๋ง หล่อนเดินมาทรุดกายนั่งที่โต๊ะกลมสีขาวริมหน้าต่าง ซึ่งวางถ้วยชารสราสเบอรี่หอมกรุ่น เคียงด้วยขนมปังสโคนเนื้อนุ่มในถาดหวายเล็กๆน่ารัก กลิ่นชารสราสเบอรี่ล่องลอยลอดออกมาทางหน้าต่างที่แง้มปิดไม่สนิทนัก

    สีหน้า ท่าทางหล่อน บ่งบอกว่าเบื่อหน่ายสายฝน ที่โปรยปรายลงมา ทำให้ร้านร้างลูกค้าในค่ำคืนวันหยุดอันเงียบเหงา

    และแล้วแสงวิบวับนอกหน้าต่าง ก็เรียกความสนใจจากหล่อน ดวงตากลมโต สีน้ำตาลจางคู่นั้น จ้องมองแป๋วมายังข้าฯ ฉายแววรื่นรมย์
    อากัปกิริยาที่หล่อนแสดงท่าทีสนใจ ยิ่งทำให้ข้าฯ ได้ใจ กะพริบแสงถี่ขึ้น วาววามขึ้น ข้าฯกระพือปีกบินวนร่ายรำอวดแสงสวยอยู่นอกร้าน ท่านกลางละอองฝนปรนปราย

    สาวน้อยอมยิ้มแก้มตุ่ย ยกถ้วยชาขึ้นจิบ แล้วหยิบปากและไดอารี่สีชมพู บนโต๊ะมาเขียนบันทึกอะไรสักอย่าง ข้าฯชะเง้อมอง แต่ก็ไม่เห็นว่าหล่อนกำลังเขียนอะไร และ คิดอะไรอยู่ ทำไมหล่อนจึงชำเลืองมองมาที่ข้าฯ บ่อยๆนะ หรือว่าหล่อนสนใจหิ่งห้อยน้อยเข้าแล้ว

    ใจเย็นสักหน่อยเถอะ...ช่วงที่หล่อนเผลอ ข้าฯ จะหาทางแอบเข้าไปอ่านข้อความในสมุดไดอารี่เล่มนั้นให้จงได้

    ใกล้สองทุ่ม ฝนไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตกง่ายๆ ...

    ? เข้าไปหลบฝนในร้านเจ้าหญิงขนมปังก่อนดีกว่านะ เมย์?
    ชายหนุ่มคนหนึ่ง ดึงแขนสาวน้อยเข้ามาในร้าน ผมเผ้าเสื้อผ้าเปียกฝนทั้งคู่ ข้าฯ ได้ยินแว่วๆ ว่า เข้ามาหลบฝนในร้านเจ้าหญิงขนมปัง อ้อ...ร้านเบเกอรี่แห่งนี้ ชื่อ ร้านเจ้าหญิงขนมปังนี่เอง

    ? เอ...ทำไมเจ้าหญิงถึงแก้มยุ้ยจังนะ? ข้าฯ คิด พลางไต่ไปหลบฝน อยู่ที่บานหน้าต่างกระจกใสที่ปิดกันฝน แต่ไม่สนิทนัก ผ้าม่านสีชมลายลูกไม้พรางร่างข้าฯ ไว้

    บังเอิญเหลือเกิน หนุ่มสาวคู่นั้นเดินมานั่งโต๊ะริมหน้าต่างถัดจากโต๊ะที่เจ้าของร้านนั่งอยู่ ชายหนุ่มหยิบเมนูส่งให้หญิงสาว ข้าฯ ชักสงสัยว่า ทำไมมนุษย์ถึงเลือกนั่งโต๊ะริมหน้าต่างในร้านกาแฟหรือร้านไหนๆ

    ? ขอชาวานิลลา กับ แอปเปิ้ลครัมเบิ้ล แล้วป๋องล่ะ?
    ฝ่ายหญิงเอ่ยขึ้น
    ? กาแฟร้อนแล้วกัน?

    เขาหันไปบอกกับเจ้าของร้านสาวสวย
    เจ้าหญิงขนมปัง ชำเลืองมองหาแสงวิบวับนอกหน้าต่าง ประหนึ่งกลัวว่าข้าฯ จะบินจากหล่อนไปอย่างนั้นแหละ เมื่อหล่อนมองเห็นข้าฯ หล่อนจึงหมุนกายกลับไปยังเคาน์เตอร์บาร์

    แต่สองหนุ่มสาวไม่รู้ตัวหรอกว่า มีหิ่งห้อยหนุ่มเฝ้ามอง และแอบฟังคำสนทนาของพวกเขาอยู่ริมหน้าต่าง ข้าฯ อยากเรียนรู้ว่า หนุ่มสาวเขาใช้ภาษาดอกไม้จีบกันอย่างไร เผื่อว่าข้าฯ จะได้ลักจำไปจีบดาวสาวบนท้องฟ้าบ้างเท่านั้นเอง

    .........................................
    (โปรดติดตามตอนต่อไป)

  5. #5
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197
    อ่านแล้ว ถึงรู้ว่าน่าอ่านมากจังเลยค่ะ

    คนแต่งคงน่ารักน้อ แต่งได้ทุกเรื่องราวเลยนะคะ

  6. #6
    ละไมฝน
    Guest
    ขอบคุณครับ...

  7. #7
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ ก.กุ้งเผา
    วันที่สมัคร
    Jun 2009
    กระทู้
    213
    เม้น ครับเม้น

    กลอนเพราะมากครับ

    เนื้อเรื่องก็สุดยอดเลยครับ

    อยากเห็น หน้าคนแต่งจัง อิ อิ

  8. #8
    Membership renewed สัญลักษณ์ของ บ่าวจ้ำ
    วันที่สมัคร
    Jan 2009
    ที่อยู่
    ขัวข้วมของหนองคาย
    กระทู้
    579
    บล็อก
    2

    อ่ะน่ะ

    คิดมากไปป่าว

  9. #9
    มิสบ้านมหา 2010
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ เขมราฐ
    วันที่สมัคร
    Sep 2008
    ที่อยู่
    กลางท่งเมืองเขมฯ
    กระทู้
    2,078
    มหัศจรรย์แห่งตัวอักษรอีกแล้วค่ะ ละไมฝน น้องเขมติดตามผลงานเสมอค่ะ

  10. #10
    ศิลปิน,ช่างภาพอิสระ สัญลักษณ์ของ เพ็นนี
    วันที่สมัคร
    May 2009
    ที่อยู่
    Bangkok
    กระทู้
    1,387
    บล็อก
    2
    เพ็นอ่านยังไม่จบเลยอ่ะ..อิอิ

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •