**************************************

ธรรมชาติกับความคิดคะนึง



ธรรมชาติกับความคิดคะนึง



มีกระดาษปากกา
อาวุธพกพาให้ความคิด
สัจธรรมมองเห็น

มองหญ้าน้อยชูช่อ
เจ้างามมากฉันจ้องมองหา
รู้ว่ามองข้ามไป


ระลึกถึงต้นข้าว
บุญคุณมากพืชแห่งความดี
เฝ้าเลี้ยงคนจนใหญ่

มนุษย์ดิ้นรนไป
หาสิ่งเย้ายวนใจทำไมกัน
ล้วนหาทุกข์ใส่ตัว


นกน้อยผีเสื้อเล่า
ยวนเย้าไปใครเล่าจะชม
อยู่ไกลในป่าร้าง

ร่ายรำระบำหงส์
มากล้วนลีลาแสนงดงาม
ชื่นชมแสนเพลิดเพลิน


ฉันมีกิเลสหนา
คิดว่าไม่ฝันหานิพพาน
เพียงลดโลภโกรธหลง

มองแมงมุมทอใย
ใยเจ้าพากเพียรอดทนรอคอย
เราช่างเลิกง่ายดาย


มองเต่าคลานเชื่องช้า
หายใจลึกและช้าหรือไร
อายุยืนหลายร้อยปี

แม่ไก่คุ้ยเขี่ยพา
ลูกน้อยคุ้ยหาอาหารกิน
สอนคนได้อะไร


สนธยาใกล้ค่ำ
ลมพัดซ่านโชยหวิวเรื่อยรี่
สุขฤดีใช่เงิน

อ่าน อ่าน ทุกสถาน
เบิกบานทางความคิดที่มี
ปัญญาฉานล้ำลึก


จันทราทอแสงนวล
สาดส่องแสงทั่วทุกแห่งหน
เสมอจนรวยได้รับ

ไผ่พลิ้วตามลมพัด
เจ้าทำประโยชน์มากมายนัก
แล้วเจ้าได้อะไร


นกกระจอกน้อยน้อย
เกาะคอนคออ่อนพับเดียวดาย
ทางเปลี่ยวหลับฝันดี

การปรุงแต่งเป็นทุกข์
หยุดทนทุกข์ก็หยุดปรุงแต่ง
ทำอย่างไรจะพ้น


จะมีมากหรือน้อย
รวยจนต่างกันที่ตรงไหน
ตึกตรองให้แน่ใจ

ล้วนลืมไปแล้วว่า
สิ่งที่สรรหาในชีวิตนั้น
ธรรมชาติให้เปล่า


ทรัพย์สินที่มากมี
ปัญญามากมายหายไปไหน
ใช้คุ้มค่าเพียงใด



ธรรมชาติกับความคิดคะนึง


************************************************