กำลังแสดงผล 1 ถึง 2 จากทั้งหมด 2

หัวข้อ: เข้าพรรษาแฮงพาเหงา

  1. #1
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ ทองคำ
    วันที่สมัคร
    Jan 2007
    กระทู้
    140

    เข้าพรรษาแฮงพาเหงา

    โอเด้น้อ ฝนตกรินฮำย้อย ใบตองกอยอยู่กลางป่า
    ใบตองข่าป่งลั่ว งามเลื่อมลื่นกัน
    ตกวสันต์เดือนเก้า เข้าพรรษาพวมสิเคิ่ง
    แนมเบิ่งทางพุ้นพี้ คือสิเศร้าแม่นบ่เป็น
    เห็นแต่ทางแมงง้วง ควงแมงอีอยู่วี่วอน
    สะออนแมงจี่หรีดน้อย คอยอยู่ซ้อนจี่โป่มนา
    แต่ว่าทางโตข้า พรรษามาได้นอนเดี่ยว
    นากะเฮ็ดคนเดียว เสียงกองแลงดังตุ้ม ได้มืองุ้มกะง่อนฟัง
    คิดเห็นเด้ คิดเห็นตั้งแต่ครั้ง ฮักยังอยู่นำเทียมสอง
    ปองใจเฮายังสุขสม คู่เฮียงแต่คราวนั้น
    เข้าพรรษาน้องฮ้องสรภัญถ่า เดือนเก้ามาไว้ถ่าแข่ง
    ตกยามเช้ายามแลง พี่ได้นำส่งเจ้าเมือบ้านได้หยอกกัน
    ตกมาปีนี้นั้น เจ้าปันใจไปเป็นอื่น สาแล้ว
    มรดกบ่รื้อฟื้น ลืมถิ่มถิ่นอีสาน
    เห็นผู้บ่าวต่างบ้าน เจ้าทะยานฟ่าวโตนใส่
    บ่าวเกาหลีเจ้าว่าเขาผู้ไค ผมบ่สระหน้าบ่ล้าง เจ้าซ่างย้องว่าดี นางเอ้ย
    ปล่อยให้ทางพี่นี้ โสกีอยู่วี่วอน
    นอนกะสันต์ปวดฮ้อง ฟังเสียงฆ้องเพิ่นยาคู
    ...............................................................


  2. #2
    อัฐมาสผ่านพ้น วนเข้าสู่นวมาส
    พุทธศาสน์ต่างน้อม เนาแนบแอบวสันต์
    สรภัญญ์แซ่ซ้อง เสนาะโสตเสียงสดับ
    สุดที่คณานับ เพราะจับจิตแจบใจจ้าว
    ทายิโก-ยิกาเฒ่า คลองวัตรอัฐศีล
    เป็นอาจิณปฏิบัติ วันธัมมัสสวนะ
    ซะมามีแต่ผุเฒ่า เข้าวัดจำศีล
    บ่ได้ยินว่าบ่าวสาว เข้าฟังเทศน์ให้พระสอน
    มีแต่นอนอยู่บ้าน การงานบ่คึดต่อ
    ผู้เป็นพ่อหารับจ้าง ลูกนอนค้างอยู่แต่เฮือน
    แม่คอยเตือนคอยเว้า บอก "แม่เซา เจ้าอย่าจ่ม"
    กินขนมขอแต่เงินแม่ซื้อ กินเหมิดมื้ออิ่มบ่เป็น
    ยามกลางคืนออกหาเล่น ยามกลางเว็นขึ้นนอนอู่
    แสนอดสูแท้นอเจ้า พออยากเว้าว่า "เซ็ง" เด้นอ...

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •