กำลังแสดงผล 1 ถึง 4 จากทั้งหมด 4

หัวข้อ: ทหารเกณฑ์..กับ..สิบเวรฯจอมเฮี๊ยบ

  1. #1
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ pcalibration
    วันที่สมัคร
    Nov 2008
    ที่อยู่
    เมืองฉะเชิงเทรา(แปดริ้ว)
    กระทู้
    1,991
    บล็อก
    1

    ทหารเกณฑ์..กับ..สิบเวรฯจอมเฮี๊ยบ


    ทหารเกณฑ์..กับ..สิบเวรฯจอมเฮี๊ยบขอบคุณรูปภาพจาก"ไก่น้อย"
    ทหารเกณฑ์...กับ...สิบเวรฯจอมเฮี๊ยบ....

    ศุนย์ฝึกทหารใหม่...พัน.ส.บก.ทบ.กระทุ่มแบน สมุทรสาคร
    ธันวาคม...ปี พศ.2529

    หลังจากเสร็จสิ้นภาระกิจการฝึกประจำวัน..รับประทานอาหารเย็นเป็นที่
    เรียบร้อย....(เมนูยอดนิยม..ผัดผักบุ้งใส่วิญญาณหมูสามชั้นแต่ก็ต้องกินและกินให้อร่อย
    เพราะเรากินเพื่ออยู่ไม่ใช่อยู่เพื่อกิน)

    บ้างก็พักผ่อนนอนนั่ง จับกลุ่มคุยกัน..เป็นการผ่อนคลายตามอัธยาศัยในภูมิประเทศข้างๆกองร้อยฝึก
    เวลาประมาณ5โมงกว่าๆเกือบจะ6โมงเย็น ...เห็นจะได้บางคนก็ยังนั่งใจเหม่อลอย
    คิดถึงบ้าน..พ่อแม่..ลูกเมีย..แฟน..พี่น้องเพื่อนพ้องและอีกหลายๆอย่าง
    ปรี๊ดดดดดดดดดๆๆๆ...(ยาว)...ปี๊ดด..(สั้น)***นี่คือเสียงประกาศิตจากนกหวีดซึ่งก็คือดาบอาญาสิทธิ์ของสิบเวรฯ
    ในพลันนั่นเอง...ทุกคนบ้างก็หันขวั๊บ...บ้างก็ลุกขึ้นยืนพรึบตามสัญชาตญาณทหารใหม่
    ...."แถวตอนเรียงห้า...ตามลำดับความหล่อ(มุขสิบเวรฯ)..ตามหมู่..หน้ากองร้อยฯปฏิบัติ...ให้เวลา 3 นาที"
    เสียงดังฟังชัดตามแบบฉบับครูฝึกทหาร จากสิบเวรฯคนเดิมออกคำสั่ง
    นึกภาพดูว่าคนจำนวนกว่าสองร้อยคน มันจะสาระวนวุ่นวายขะไหนหนาด...ลองเดา
    ไม่มีปัญหาเพราะไม่มีอะไรที่พวกเราทำไม่ได้ภายใต้แสงอาทิตย์..หลักการจัดแถวจึงมีอยู่ว่า
    คนไหนตัวใหญ่ตัวสูงๆจะต้องวิ่งไปอยู่ข้างหน้าก่อนเสมอ เรียงๆกันถัดมาจนถึงคนที่เตี้ยสุด
    จะต้องไปรออยู่ข้างหลังเสมอ
    เวลาล่วงเลยไปประมาณ 2 นาที่กว่าๆเสียงสิบเวรฯคนเดิมกระหน่ำย้ำชัดขึ้นอีกที
    ...จั๊ดแถว..จั๊ดแถว..จัดแถว..เร็วๆๆเร๊วๆๆ
    เมื่อทุกคนเข้าที่ตามหมวดหมู่เป็นที่เรียบร้อบด้วยความทุลักทุเล
    ...เสียงสิบเวรฯสั่งแถวอีกครั้ง..."ทั้งหมดตรง ...แต่ละหมู่ฯนับ..ปฏิบัติ"..(เพื่อเช็คยอดกำลังพลทั้งหมด)
    หนึ่ง..สอง..สาม...สี่..........เสียงนับที่พร้อมกันตะเบงเซ็งแซ่อาคารโรงนอนแทบถล่ม
    ...ครบ...ครบครับๆๆๆๆๆ เสียงหัวหน้าหมู่ฯแต่ละหมู่ๆรายงานสิบเวรฯ
    สิ้นเสียงรายงานจำนวนกำลังพลเป็นที่เรียร้อย....สิบเวรก็เริ่มชี้แจงเรื่องราว
    มีข่าวเศร้าที่จะแจ้งให้พวกเราทุกคนทราบเพื่อหาคนที่จะรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้นท่ามกลาง
    ความงุนงงสังสัยของทุกคน ณ ขณะนั้น
    มีวัตถุต้องสงสัยไม่ทราบชนิดผลุบๆโผล่อยู่ในโถส้วมห้องสุขา(โถส้วมแบบนั่งยองๆ)
    (ถ้าภาษาบ้านๆเราก็ว่าใครว่ะขี้แล้วมันไม่ยอมล้าง)เอาแล้วกู...ทีนี้เริ่มมีแววพอจะรู้ว่า
    ต้นสายปลายเหตุและอะไรกำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ไป....เรื่องขี้ๆนี่น่ะ........
    เพื่อจะให้แน่ใจสิบเวรฯจึงให้ทุกคนเข้าไปดูให้เห็นด้วยตาตัวเองทีละคน
    จนครบและกลับมานั่งเข้าแถวตามเดิม
    มีใครยอมรับหรือเปล่าทหารเกณฑ์..กับ..สิบเวรฯจอมเฮี๊ยบ??สิบเวรฯถามย้ำเพื่อความแน่ใจประมาณ 3 เที่ยว
    ไม่มีคำตอบจากสวรรค์....มีแต่เสียงที่สบถอยู่ภายในใจและเสียงบ่นพรึมพรำผ่านออกทางลำคอมาเล็กน้อย
    ซึ่งเป็นคำสรรเสริญสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ประเภทสี่ขาอีกหลายชนิด
    (ไอ้วรนุชเอ๊ย...ไอ้....เอ๊ย..แม่งใครว่ะขี้แล้วไม่รู้จักล้างเซ็งชิปเป๋งเลย)
    เหตุการณ์เริ่มตรึงเครียดภายใต้สภาวะที่ความกดดันกำลังเข้าขั้นวิกฤต...ยังยังไม่มีคำตอบ
    ****คำกล่าวที่ว่าสถานการณ์มักจะสร้างวีระบุรุษ***แต่เหตุการณ์ในวันนั้นคงไม่มีใครอยากจะเป็นแม้กระทั่งสุภาพบุรุษ
    ......"ในเมื่อไม่มีใครรับผิดชอบก็ให้ทุกคนรับผิดชอบร่วมกัน".......เสียงเน้นย้ำชัดเจนจากปากของสิบเวรฯ........
    เงียบและนิ่งสนิทเหมือนกับการไว้อาลัยใครซักคน....เพื่อนและเพื่อนของเพื่อนอีกหลายคนคงจะโกธรแทบกระอัก
    ส่วนตัวผมเองซึ่งเป็นหัวหน้าหมู่ฯไม่ได้คิด....อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดกับไอ้เรื่องแค่จิ้มขี้มันไม่ได้หนักหนาสาหัส
    ล้างตูดตัวเองยังทำได้
    นี่คือมหกรรมจิ้มขี้หมู่(อุจจาระ)ที่จัดเป็นมหาอมตะนิรันด์ประสบการณ์ขำๆแบบขี้แตกขี้แตนจริงๆ
    จากคนที่ 1 กว่าจะถึงคนที่200 กว่า ... เดินเข้าไปจิ้มทีละคนโดยใช้นิ้วชี้กับนิ้วกลางล้วงในคอห่านแล้วก็กลับมานั่ง
    ที่เดิมตามหมู่ฯชูทั้งสองนิ้วไว้ตรงหน้าลองคิดดูสิครับว่าใครจะได้เปรียบเสียเปรียบ....จากคนที่ 1,2,3,4,5,6 ... 200กว่าๆ
    ตลบอบอวนไปด้วยกลิ่นอายของธรรมชาติที่ไมมีใครปรารถนาได้ยินแต่ชื่อก็ต้องร้องยี๊
    กว่าภาระกิจพิลึกพิลั่นจะสำเร็จเสร็จสิ้นและลุล่วงไปได้โดยสองนิ้วของข้าพเจ้าก็เล่นเอาเกือบทุ่ม....
    สิบเวรฯสั่งให้ทุกคนลุกขึ้นยืนพร้อมจัดแถวให้เรียบร้อยอีกที...."อย่าคิดอะไรมากน้องเอ๊ย...พรุ่งนี้ก็สว่างแล้ว"...
    พร้อมสั่งเลิกแถวแยกย้ายกันไปเพื่ออาบน้ำอาบท่า
    "คืนนั้นผมและเพื่อนๆกลับไปนอนหลับฝันเห็นสวรรค์เหม็นกันทั้งคืน"

    *****นี่เป็นเพียงบางฉากจากบางตอนในบทละครเรื่องจริงจากมหาลัยชีวิตลูกผู้ชายที่จะไม่มีวันลืม
    ไม่ได้โกรธหรือเกลียด(สิบเวรฯ)เพียงแต่ขี้เดียดอุนจิ...ใจล้วนๆ ลูกผู้ชายขอกันกินมากกว่านี้*****

    ********ขออภัยในบางถ้อยคำที่อาจจะไม่เหมาะสมเพื่อให้เห็นภาพและสอดคล้องกับเรื่องจริง**********

  2. #2
    ร่วมกิจกรรมนำความรู้ สัญลักษณ์ของ เซียนเมา
    วันที่สมัคร
    Jun 2009
    ที่อยู่
    Suratthani
    กระทู้
    1,703
    ไม่มีอะไรที่พวกเราทำไม่ได้ภายใต้แสงอาทิตย์..สมแล้วที่ได้ชื่อว่า "รั้วของชาติ"

  3. #3
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ ชิงช้าชาลี
    วันที่สมัคร
    Jun 2009
    กระทู้
    651
    บล็อก
    1
    ฮ่าๆๆๆๆ ท.ทหาร อดทน (คิดฮอดสมัยเรียน รด.เด้ เกือบเละเทะแบบนี้แหละก๊า)

  4. #4
    ฝ่ายบริหารระดับสูง สัญลักษณ์ของ พล พระยาแล
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    กระทู้
    6,940
    ทหาร พล พระยาแล โดนมาแล้วเหมือนกัน ก่อนเข้ามามีคนบอกแล้วว่าถ่ายอุจจาระแล้วให้ราดให้เรียบร้อย บางทีก็เป็นผลงานของสิบเวรครับที่ต้องการจะแกล้งพวกเรา

    ที่สุดยอดที่สุดที่เมืองกาญจน์จะมีรังมดแดงทำรังอยู่ที่ต้นสะเดาเล็ก ๆ รังพอเหมาะที่จะกำ สิบเวรให้ผมปลดตะขอกางเกง รูปซิปออก แกดึงกางเกงชั้นในหย่อนรังมดแดงเข้าไป แล้วรูดซิป แต่งตัวให้เหมือนปกติ

    สักพักมดแดงเจ้ากรรม เริ่มไต่ออกมายั๊วะเยี๊ยะและกัดเต็มไปหมด ห้ามเกา ห้ามหัวเราะ ห้ามเสียท่าตรง โอ้ยยย ซี๊ดดด โอ้ย ๆ ๆ ๆ ซี๊ดดดดด ผมขมิบตรูดและกัดฟันจนปวดขมับ ฮ่า ๆ ๆ

    เหนื่อย โดนบังคับจิตใจ แต่ก็สนุก หัวใจกล้าแกร่งรุกรบมากขึ้นครับ แต่เรื่องความรัก ยังอ่อนไหวเหมือนเดิม อิอิ

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •