ข้อน่ารู้จากพระไตรปิฎก-๑๙ ความเสื่อมที่เลวร้าย ความเจริญที่เป็นยอด


"ความเสื่อมจากญาติ ยังนับว่าเป็นความเสื่อมเพียงเล็กน้อยดอก ภิกษุทั้งหลาย! ความเสื่อมที่นับว่าเลวร้ายยิ่งกว่าความเสื่อทั้งหลาย ก็คือความเสื่อจากปัญญา

ความเจริญด้วยญาติ ยังนับว่าเป็นความเจริญเพียงเล็กน้อยดอก ภิกษุทั้งหลาย! ความเจริญที่เรากล่าวว่าเป็นยอด คือ ความเจริญด้วยปัญญา เพราะเหตุนั้นแล ท่านทั้งหลายพึ่งสำเหนียกอย่างนี้ว่า เราจักเป็นผู้เจริญด้วยปัญญาวุฑฒิ (ความเจริญด้วยปัญญา) ท่านทั้งหลายพึงสำเหนียกอย่างนี้แล

ความเสื่อมจากโภคทรัพย์ ยังนับว่าเป็นความเสื่อมเพียงเล็กน้อยดอก ภิกษุทั้งหลาย! ความเสื่อมที่นับว่าเลวร้ายยิ่งกว่าความเสื่อมทั้งหลาย ก็คือความเสื่อมจากปัญญา

ความเจริญด้วยโครทรัพย์ ยังนับว่าเป็นความเจริญเพียงเล็กน้อยดอก ภิกษุทั้งหลาย! ความเจริญที่เรากล่าวว่าเป็นยอด คือ ความเจริญด้วยปัญญา เพราะเหตุนั้นแล ท่านทั้งหลายพึงสำเหนียกอย่างนี้ว่า เราจักเป็นผู้เจริญด้วยปัญญาวุฑฒิ (ความเจริญด้วยปัญญา) ท่านทั้งหลายพึงสำเหนียกอย่างนี้แล

ความเสื่อมจากยศ ยังนับว่าเป็นความเสื่อมเพียงเล็กน้อยดอก ภิกษุทั้งหลาย! ความเสื่อมที่นับว่าเลวร้ายยิ่งกว่าความเสื่อมทั้งหลาย คือความเสื่อมจากปัญญา

ความเจริญด้วยยศ ยังนับว่าเป็ฯความเจริญเพียงเล็กน้อยดอก ภิกษุทั้งหลาย! ความเจริญที่เรากล่าวว่าเป็นยอด คือความเจริญด้วยปัญญา เพราะเหตุนั้นแล ท่านทั้งหลายพึงสำเหนียกอย่างนี้ว่า เราจักเป็นผู้เจริญด้วยปัญญาวุฑฒิ (ความเจริญด้วยปัญญา) ท่านทั้งหลายพึงสำเหนียกอย่างนี้แล"


เอกนิบาต อังคุตตรนิกาย/๑๗, ๑๘