หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 2 หน้า 12 หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 12

หัวข้อ: ผมรักแม่ครับ

  1. #1
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ ทิดแหล่
    วันที่สมัคร
    Jun 2008
    กระทู้
    475

    ผมรักแม่ครับ


    - 30 ธ.ค.52 เวลา 20.00 น. ขณะปฏิบัติงาน ได้รับโทรศัพท์จากพี่สาว บอกว่าแม่ไม่สบาย ซึ่งเป็นอาการที่แม่เคยเป็น ตอนนี้ส่ง รพ.อำเภอประจำแล้ว(อ.สตึก) เลยบอกพี่สาวว่าพรุ่งนี้จะรีบกลับ เวลา 20.30 น. พี่สาวโทร.มาอีกบอกว่าอาการค่อนข้างแย่ ต้องส่งเข้า รพ.บุรีรัมย์ หากมาได้จะดีมาก.... เวลา 20.45 น. พี่สาวโทร.มาอีกบอกให้กลับให้ได้...เวลา 21.00 น. ขับรถออกจากสกลนครพร้อมครอบครัว ด้วยใจที่ไม่เป็นปกติ โทร.หาพี่สาวก็ไม่รับสาย พยายาม ตั้งสติ ขับรถกลับ ...

  2. #2
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ ทิดแหล่
    วันที่สมัคร
    Jun 2008
    กระทู้
    475
    วันที่ 31 ธ.ค.52 เวลา 03.00 น. ถึง รพ.บุรีรัมย์ ภาพที่เห็นคือมีสายระโยงระยาง เต็มปากและจมูกของแม่ ผมยืนขาสั่น มือสั่น ไม่เคยคิดว่าจะเห็นแม่ในสภาพนี้ พ่อยืนอยู่หน้าเตียงของแม่ มีเพียงแววตาที่คุยกัน ให้กำลังใจกัน พี่สาวยืนอีกมุมหนึ่ง...
    เวลา 09.30 น. คุณหมอมาตรวจอาการ แจ้งว่าอาการแม่ค่อนข้างน่าเป็นห่วง แต่ก็ยังไม่น่าวิตกเท่าไร พวกเรามีกำลังใจกันมากขึ้น...ช่วงสายและบ่าย พี่ๆ ที่อยู่ต่างจังหวัด ทะยอยเดินทางมาดูอาการของแม่...
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ทิดแหล่; 18-01-2010 at 14:21.

  3. #3
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ ทิดแหล่
    วันที่สมัคร
    Jun 2008
    กระทู้
    475
    31 ธ.ค.52 - 2 ม.ค.53 อาการแม่ทรงๆ ทรุดๆ แม่พูดไม่ได้ แต่แม่ก็พยายามสื่อสารกับพวกเราตลอดเวลา ด้วยการเขียนใส่กระดาษ แม่บอกว่าขอสู้แค่ 5 วัน หากไม่ดีขึ้น จะขอกลับไปบ้าน...พวกเราก็บอกว่าขอให้แม่สู้ให้ถึงที่สุด แม่พยักหน้า...
    3-4 คืน ที่นอนอยู่ข้างแม่ใน รพ. มีสายออกซิเจน และหลอดให้อาหารทางจมูก มันบอกไม่ถูกว่าเป็นยังไง สงสารแม่จับใจ...

  4. #4
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ ทิดแหล่
    วันที่สมัคร
    Jun 2008
    กระทู้
    475
    2 ม.ค. 53 แม่อาการไม่ดีขึ้นเลย แต่หมอบอกว่ายังไม่หมดหนทาง ขอรักษาไปก่อน อาการยังไม่น่าเป็นห่วง ผมเลยบอกแม่ว่าจะขอกลับไปดูแลบ้านก่อน เนื่องจากมาหลายวันแล้ว...วางแผนว่าจะสะสางงานแล้วจะกลับมาอยู่กับแม่อีก...แม่พยักหน้า แต่แววตาแม่เศร้าเหลือเกิน...เวลา 20.00 น. กลับมาถึงสกลนคร แต่จิตใจเป็นห่วงแม่เหลือเกิน เวลา 20.30 น.พี่โทร.มาบอกว่าหมอย้ายแม่ไปที่ห้องปลอดเชื้อ ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก...
    เวลา ตีหนึ่ง กว่า สะดุ้งตื่นขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ แล้วก็นอนไม่หลับเลย...
    เวลา ตีสอง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น พร้อมโชว์เบอร์พี่สาว ผมรู้ทันทีว่า เกิดอะไรขึ้น พี่สาวบอกว่าแม่หลับแล้ว แม่ไปสงบแล้ว...
    ผมเคยคิดว่าผมจะรับไม่ได้ หากคนที่เรารัก จากเราไป...
    แต่ตอนนนั้น ผมรู้สึก นิ่ง สงบ ผมนั่งหลับตา นึกถึงภาพคุณแม่ล่องลอยสู่สรวงสวรรค์...

  5. #5
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ ทิดแหล่
    วันที่สมัคร
    Jun 2008
    กระทู้
    475
    ผมรักแม่ครับ...
    ขอเกิดเป็นลูกแม่ทุกภพ ทุกชาติไป...

  6. #6
    ศิลปิน,ช่างภาพอิสระ สัญลักษณ์ของ เพ็นนี
    วันที่สมัคร
    May 2009
    ที่อยู่
    Bangkok
    กระทู้
    1,387
    บล็อก
    2
    ขอแสดงความเสียใจนำอ้ายที่ต้องสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักไป

  7. #7
    ศิลปิน นักแต่งเพลง สัญลักษณ์ของ thedon
    วันที่สมัคร
    Aug 2007
    กระทู้
    1,507
    บล็อก
    1
    ขอแสดงความเสียใจนำอ้ายอย่างสุดซึ้งครับ

  8. #8
    ขอเเสดงความเสียใจนำเด้อครับอ้ายเเละกะขอให้ดวงวิญญาณของผู้ล่วงลับไปสู่สุคติภพครับ

  9. #9
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ ลุนนี ศรีเกษ
    วันที่สมัคร
    Jun 2009
    ที่อยู่
    ศรีสะเกษ กรุงเทพ จอมเทียนชลบุรี
    กระทู้
    858
    บล็อก
    1
    ก่อนอื่นใดก็ขอแสดงความเสียใจด้วยในที่สุดแห่งการสูญเสียครั้งแรกของทิดแหล่และครอบครัว ประการที่สองขอบอกว่าทิดแหล่เป็นคนมีสมาธิยอด ตั้งสติได้ดี ในทุกสถานการณ์ที่ได้พบพ้อ กระทู้ของทิดแหล่ อ่านแล้วเห็นภาพและบรรยากาศต่างๆชัดเจน
    ถ้าฝึกการเขียนจากประสบการณ์ไปเรื่อยๆ มีสิทธิเป็นนักเขียนเด๊

  10. #10
    ขอแสดงความเสียใจนำจ้า ...ขอให้ดวงวิญญาของแม่จงไปสู่สุคติจ้า...สาธุ ธุจ้า

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •