กำลังแสดงผล 1 ถึง 3 จากทั้งหมด 3

หัวข้อ: ชีวิตหนึ่ง...ที่ชายทุ่ง

  1. #1
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    ชีวิตหนึ่ง...ที่ชายทุ่ง


    ชีวิตหนึ่ง...ที่ชายทุ่ง


    ชีวิตหนึ่ง...ที่ชายทุ่ง


    ไก่ขันกระชั้นคลาย...แลดูคล้ายเวลาล่วง
    ลมลำเพยให้เย็นทรวง...แมกไม้ห่วงดวงตะวัน
    ทุ่งนา...ณ...ที่นี้...ก็คือที่ผ่านทุกวัน
    แบกแอกคราดไถ...พาควายไปสู่ทุ่งนา

    ควายนั้นกินแต่หญ้า...น้ำมันไม่นำพา
    เคี้ยวเอื้องหญ้าอ่อนนา...คือตัวตนก็ของควาย
    ควายมีชีวิตชีวา...แม้เชื่องช้าไม่ทันใจ
    แน่นอนไม่เคลื่อนคาย...ไม่มีหายพึ่งน้ำมัน
    กำลังที่พึงออก...คือความชอบออกกำลัง
    ร่าเริงและสรวลสันต์...ยามได้อยู่ที่กลางนา
    ถึงคราจะลาจร...ให้อาวรณ์เมื่อวันลา
    โลกคือจะโรยลา...คิดย้อนพาก็ชวนขัน




    ชีวิตหนึ่ง...ที่ชายทุ่ง

    ข้าพเจ้าจำได้ว่า มีควายชื่อขาว จะสง่างามมาก ขาวมีนิสัยร่าเริ่ง ในตอนเช้าๆ จะจูงควายขาวไปทุ่งนา พอขาวได้กลิ่นของทุ่งนา มันจะโลดแล่นอย่างสนุกสนานมาก นั่งมองดูชีวิตของขาว ช่างรื่นเริงดูอิสระมากมาย ดูมันวิ่งไปเข้าฝูงและวิ่งหยอกเล่นกับเพื่อนควายในทุ่งนา แล้วมีความสุขมาก ดูอิสระมากเหลือเกิน

    มามองดูข้าพเจ้า อิสระก็เหมือนกับไม่อิสระนั่นเอง อยากวิ่งเล่นแบบควายบ้างแต่ทำไม่ได้สักที จำได้ว่ากลับมาจากโรงเรียนตอนสมัยเป็นนักเรียน ไปพาควายเข้าคอกเสร็จ ก็อาบน้ำ กินข้าว เสร็จแล้วก็คว้าสมุดและหนังสือมาทำการบ้าน อ่านหนังสือ ไปเช่นนั้นจนดึกมาก ทำอย่างนั้นตลอดมา เหมือนอิสระแต่ไม่อิสระ แต่ในความไม่อิสระคือความสุขใจที่ทำหน้าที่ของนักเรียนสมัยนั้นอย่างดี

    เวลาพักผ่อนก็คือหาหนังสือมาอ่าน หนังสือที่ชอบอ่านคือหนังสือของ เซน หลงไหล ความว่างเปล่ามาก โตขึ้นมาก็หาหนังสือนิยายอ่าน ก็ฝันไปตามหนังสือนิยายอยู่พักหนึ่ง ออกจากหนังสือนิยายหวาน ก็เริ่มไปหาเรื่องแปลชอบมากที่สุดคือ โคม่า และสฟิงค์ ซื่งขอยืมออกมาจากห้องสมุดโรงเรียน ต่อมาก็หลงไหลหนังสือเชิงประวัติศาสตร์ ที่ชอบมากคือ ตุตันคาเมน หลงไหลฟาโรว์รูปหล่อมากมาย จากนั้นก็อ่านหนังสือตลอด

    พอมาเป็นครูแล้ว หนังสือพวกนี้ไม่ค่อยได้อ่าน ที่อ่านก็คือหนังสือคอมพิวเตอร์ ชนิดกวาดซื้อมาทั่วตลาดตลาดเลย ฝันอยากเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์มากมาย นี่คือความฝัน


    แต่ขี่รถผ่านทุ่งนา เห็นวัวและควายโลดแล่นอยู่กลางทุ่ง ทำให้หวนคิดถึงตอนเป็นนักเรียนได้ว่า ควายนี่สวยงามมากโดยเฉพาะกล้ามเนื้อที่แน่นปึก แม้จะไม่ฉลาดจนคนว่าโง่แบบควาย แต่ความสวยงามของควายก็คือความเป็นอิสระภาพ มีความสุข ภาพการเคี้ยวเอื้องของควาย เป็นภาพที่มีความสุขมาก ชีวิตมนุษย์ที่ต้องต่อสู้เพื่อการอยู่รอด ไม่สามารถมีใช้ชีวิตที่ไร้ขอบเขต ได้เลยโดยไม่ต้องคิดอะไร ... อยากมีอิสระแบบไร้พรมแดนมากจังเลย อยากนอนอ่านหนังสือ...อยากวิ่งกลางทุ่ง....อยากร่าเริง หัวเราะ โดยไม่ต้องมีน้ำตา...ไม่ต้องร้องไห้...อยากยิ้มตลอดเวลา....แต่จะทำได้หรือเปล่าไม่รู้นะ...


    ชีวิตหนึ่ง...ที่ชายทุ่ง


    ชีวิตหนึ่ง...ที่ชายทุ่ง
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย khonsurin; 06-02-2010 at 19:45.

  2. #2
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ ครูโนช
    วันที่สมัคร
    Sep 2007
    กระทู้
    372
    ภาพที่2 นั่น ควายกินกล้าเด้อครับ ฟ่าวไปไล่ออกเร็วๆ

  3. #3
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197
    กระทู้ต้นฉบับโดยคุณ ครูโนช
    ภาพที่2 นั่น ควายกินกล้าเด้อครับ ฟ่าวไปไล่ออกเร็วๆ

    ขอบคุณมากนะคะ ไล่ออกแล้วค่ะ กินกล้าหมดไปเวิงหนึ่งเลย
    ไม่ไหวเลย คาแต่คิดเพลินไป จนลืมไปว่าควายกินกล้าซะแล้ว

    ขอบคุณมากนะคะ

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •