ดอกเหมยฟ้า+สกุณา-แมลง

ในโลกหล้า ดาษดื่น หมื่นบุปผา
แต่ใจข้าฯ โหยหา แต่เพียงเจ้า
เจ้ารู้ไหม ทำไม ข้าฯไม่เอา
ใยข้าฯยัง หวังเฝ้า เจ้าเรื่อยมา

เจ้าผู้ดอก เหมยงาม ยามหน้าหนาว
สกุณา มาเวียนเฝ้า เย้าสิเน่หา
ยามเขาเย้า เจ้าเหมยงาม ฉ่ำอุรา
บอกคิดถึง และห่วงหา ทุกคราวัน

แอบดีใจ กับเจ้า อย่างเหงาท้อ
เขาควรคู่ กันแล้วหนอ ช่อสวรรค์
หรือรักคือ การให้ ไว้แบ่งปัน
เห็นเจ้านั้น เปนสุขหนอ ข้าฯพอใจ

ข้าฯจะเปน อย่างไร ช่างใจเถิด
แค่แมลง ใจเตลิด เกิดหวั่นไหว
แค่บินวน ดอมกลิ่นจาง อยู่ห่างไกล
ถ้ารำคาญ ขออภัย ได้ไหมเหมย

เจ้าแย้มยิ้ม เล่นล้อ ต่อสกุณา
เห็นแมลง เช่นข้าฯ คงชาเฉย
ยิ้มให้บ้าง ต่างถามไถ่ ก็ไม่เคย
ไม่ว่าเลย สักนิด เพราะสิทธิ์เจ้า

บุปผาอื่น หมื่นอวล ไม่ชวนใคร่
ก็ข้าฯเปน แมลงไพร ที่ใจเหงา
ขอชื่นจินต์ กลิ่นนาง เพียงบางเบา
พอคลายเศร้า คลายหมองใจ ไปวันวัน

ฝากข้อความ คำหนึ่ง ถึงสกุณา
ว่าตัวข้าฯ แค่แมลง ผู้แกล้งฝัน
ไม่ตั้งใจ กวนใคร ให้รำคาญ
เพียงแอบแล แค่นั้น อย่าหวั่นเลย..

[ดอกเหมย + สกุณา = ยาฆ่าแมลง]
……….แมลงจ้ำ..ช้ำใจ………
...๒๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓...