หน้าที่ 2 จากทั้งหมด 2 หน้า หน้าแรกหน้าแรก 12
กำลังแสดงผล 11 ถึง 18 จากทั้งหมด 18

หัวข้อ: อีสานบ้านนา

Blogger
  1. #11
    นักปราชญ์เมืองอีสาน
    ศิลปินนักแต่ง ผญา
    สัญลักษณ์ของ ศรีสะท้าน
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    กระทู้
    4,179
    เอ้า..แปลกะแปลเนาะ..จัดให้ วงเล็บแดงนั้นหละคำแปล

    ใกล้สิเถิงเดือนห้า เมษา ฟ้ากระจ่าง
    (บรรทัดนี้บ่แปลดอก คือสิฮู้อยู่)
    ฟ้าเปิดทางแดดเอ้า ไอฮ้อน เฮ่งฮม
    (ฟ้าเปิดทางแสงแดดอบอ้าว ไอร้อน เร่งระอุ)
    ปลาบืนตมหนองน้อย เป็นฮอย ดิ้นด่าว
    (ปลากระเสือกกระสนโคลนตม เป็นรอย ดิ้นกระแด่ว)
    รอเมฆขาวเคลื่อนย้าย บังฮ้อน หน่วยสูรย์
    (รอก้อนเมฆเคลื่อน บังร้อนจาก แสงอาทิตย์)
    เหลียวไปไกลฟากพุ้น ไอแดดขุ่น ควันเหย
    (มองออกไปไกลๆเห็นละอองแดด เป็นควัน ระเหยขึ้น)
    ยามลมเพยพานกาย ค่อยซ่วงหาย เบาฮ้อน
    (ยามเมื่อมีลมพัดผ่าน ค่อยบรรเทาความร้อนบ้าง)
    หัวนาดอนยามนี้ เสียงแมงอี แกมจักจั่น
    (ตามหัวไร่ปลายนาตอนนี้ มีเสีงแมลงจำพวกจักจั่น)
    ฟังเสียงงันหมู่ไม้ ดงคล้อย ป่ากะเลา
    (ฟังเสียงมันฉลองป่าไม้ ดงต่ำ ป่าอินทนิล)
    กุกกูเขาขันจ้อ เหลียวคอ ฮ้องหาคู่
    (กรู๊กกรู๊นกเขาขันกระชั้น เหลียวคอ ร้องหาคู่)
    ฟังเสียงหน่ำคูคู คือสิออยออดซู้ มาซ้อน ฮ่วมฮัง
    (ฟังเสียงคูถี่ๆ เหมือนจะอ้อนออด หาคู่มาร่วมรัง)
    เมฆเค้าตั้ง บังแดด เป็นเวิงบด
    (เมฆตั้งก้อน บังแดดเป็นบริเวณวงเงา)
    ดีท่ออาโปฮด ฮ่ำลง ลาแล้ง
    (ดีเหมือนน้ำรด เทลง ได้หายจากความร้อนความแล้ง)
    บรรเทาแสงสูรย์กล้า นภาบัง กั้งเป็นฮ่ม
    (บรรเทาแสงแดดที่แผดกล้า ฟ้าบัง กั้นเป็นร่ม)
    นิทรารมย์แซบซ้อย สบายบ้าง แบ่งเบา
    (ทำให้บรรยากาศการนอน ผ่อนคลาย น่าหลับไหลยิ่งนัก)

    เอาประมาณนี้หละเนาะคำแปลกะดาย เอาพอฮู้ว่าผู้แต่งต้องการสื่อให้เห็นบรรยากาศนำไฮ่นำนาทางอีสาน..เอามาเด้อค่าแปล ผู้ใดทางเทิงหนะ


  2. #12
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ แหลวแดง
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    กระทู้
    1,912
    ป๊าดดดด ซ่างให้ใหญ่ศรีฯแปลหล่อนคักแท้ๆเนาะ เฮ็ดบาปเลาหลาย อิอิ สุดยอดครับผม อ่านแล้ว คิดภาพนำ นี้มันอีสานบ้านเฮาคักๆเลยเนาะ

  3. #13
    นักปราชญ์เมืองอีสาน
    ศิลปินนักแต่ง ผญา
    สัญลักษณ์ของ ศรีสะท้าน
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    กระทู้
    4,179
    ตื่นฮุ่งเซ้า หาเอา ตองกล้วยตีบ
    เข่าเหนียวบีบ เหนี่ยงแหน่น เป็นปั้นห่อเกียม
    หาเอาเสียมทั้งข่อง ปลาแดกบอง สิเข่าป่า
    ดอนหัวนาป่าแต้ ไปขุดแย้ แหย่ฮู
    ไวไวสูอย่ารอซ้า สวยมา แดดสิแก่
    สิบ่เห็นบ่อนแย้ กะปอมแหล่ มาใส่แลง


    ...ฟ้าวเตรียมของไว้เด้อ สิพาไปหาแย้ หากะปอมมาก้อยใส่แลง...

  4. #14
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ pcalibration
    วันที่สมัคร
    Nov 2008
    ที่อยู่
    เมืองฉะเชิงเทรา(แปดริ้ว)
    กระทู้
    1,882
    บล็อก
    1
    มันทุกข์ยากปากหมองปานนั่นติ่ท่านอาจารย์ศรีฯ
    หาเซ่า(เช้า)กินค่ำพะนะเห็นภาพเลยเนาะครับ

  5. #15
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ จำปา
    วันที่สมัคร
    Nov 2009
    กระทู้
    1,367
    ....อาจารย์แปลจนแปนเอิดเติด บ่เหลือฮอดฮากหญ่าคา อิอิอิ

  6. #16
    สุริยาอาทิตย์ฮ้อน ซ่อนฮ่มซมดอกจาน
    ยามเมษาแดดฮาน บุญฮดสรงสิมาใกล้
    ประเพณีตกแต่งไว้ บุฮาณให้ส่างก่อ
    เถิงสิขอขอดน้ำ บ่ลืมซ้ำส่ำคอง.
    .............. พะน๊าพะนะ แจมนำแหน่จ้า พ่อศรี

  7. #17
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ pcalibration
    วันที่สมัคร
    Nov 2008
    ที่อยู่
    เมืองฉะเชิงเทรา(แปดริ้ว)
    กระทู้
    1,882
    บล็อก
    1

    คนหาเช้ากินค่ำ


    ***อ้างถึง***
    ตื่นฮุ่งเซ้า หาเอา ตองกล้วยตีบ
    เข่าเหนียวบีบ เหนี่ยงแหน่น เป็นปั้นห่อเกียม
    หาเอาเสียมทั้งข่อง ปลาแดกบอง สิเข่าป่า
    ดอนหัวนาป่าแต้ ไปขุดแย้ แหย่ฮู
    ไวไวสูอย่ารอซ้า สวยมา แดดสิแก่
    สิบ่เห็นบ่อนแย้ กะปอมแหล่ มาใส่แลง

    *****
    ฮอดยามแลงแสงก่ะบองไต้ไฟแดงพอแยงฮุ่ง
    เกียมหุงหาเข่าน้ำตามแท้แต่สิมี
    อาจารย์ศรีเอามาให่ไข่มดแดงแมงแคงม่น
    หว่าสิป่นจั๊กหน่อยเทิงสิก้อยใส่เข่าแลง
    จินูนแดงอยู๋ในข่องเป็นหยองหยองหย่องกันทั่ว
    จ่งไว้ขั่วมื้ออื่นเซ่ากินกับเข่าตอนมื้องาย
    เสียดายหลายแต่นำแง้ก่ะปอมแหล่คอแดง
    เผิ่นหากแพงเอาเหลือบ่ได้เผื่อมาจ้อย
    พากันไปอักก้อยหลอยกินอยู่เถียงท่ง
    ซัดเหล้าโรงขี่ปั้นสวรรค์น้อยก่ะบ่อปาน
    เมาแล้วโงเมือบ้านขึ่นเทิงซานอิกแอก
    ย้านหัวแตกก่ะผ่องนั่นทางแม่บ้านสิ่หย่องคอ
    แหม่นบ่ครับอาจารย์..ของดีมีน้อยเนาะ
    ****


    ก่ะบอง =ขี้ยาง(ยางนา)ผสมเศษไม้ผุๆขี้ไต้ใช้ใบตองห่อและมัดเป็นดุ้น (มีมาก่อนที่จะใช้ตะเกียงน้ำมัน)
    แยงฮุ่ง = ส่องสว่างพอมองเห็น
    เกียม = ตระเตรียม
    เข่า = ข้าว
    แมงแคง = แมลงมีปีกตัวแบนมีหลายชนิและขนาดทั้งที่กินได้และกินไม่ได้ชาวบ้านจะรู้โดยธรรมชาติ
    จินูน = แมงกิ่นูน,แมงอินูนตามแต่ภาษาถิ่นที่เรียกกัน เป็นแมลงมีปีกมีหลายชนิดและหลายขนาด
    เข่าแลง = อาหารมื้อค่ำประมาณหนึ่งทุ่ม
    จ่งไว้ = เก็บเอาไว้ ,เหลือไว้
    เข่าเซ่า = อาหารมื้อเช้าประมาณแปดโมงเช้า
    ขั่ว = คั่ว คือการทำอาหารของชาวอีสานในอีกรูปแบบหนึ่งเหมือนกับการทอดด้วยน้ำมัน
    เพียงแต่ใส่น้ำลงไปแทนน้ำมันเล็กน้อยพอน้ำแห้งของที่คั่วก็จะสุกพอดี
    ส่วมมากแล้วอาหารทีเป็นแมลงจะอาศัยการขั่ว(คั่ว)
    มื้ออื่นเซ่า = พรุ่งนี้เช้า
    มื้องาย = อาหารมื้อเช้าช่วงประมาณแปดโมงเช้าถ้าเลยนั้นจะเรียกว่า(งายแก่)
    ก่ะปอม = กิ้งก่า เป็นสัตว์เลื้อยคลานอาศัยตามพื้นดินและบนต้นไม้
    แง้ = แย้ เป็นสัตว์เลื้อยคลานมีรูอยู่ในพื้นดิน
    ไปอัก = ไปแอบ(แบบห้อง วี ไอ พี)
    เถียงท่ง = กระท่อมกลางทุ่ง กระท่อมปลายนา
    ขี่ปั้น = เหล้าสาโทที่กินกันแบบบ้านๆ
    โงเมือบ้าน = กลับบ้าน
    อิกแอก = ลักษณะของคนหนีเที่ยวแล้วกลับบ้านดึกๆจะต้องย่องเข้าบ้านแบบเงียบเชียบ บางทีรถต้องดับเครืองรถแต่ไกลแล้วค่อยๆเข็นเข้าบ้าน
    สิ่หย่องคอ = อาการนี้ใครที่มีเมียดุไม่ต้องบรรยาย
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย pcalibration; 13-03-2010 at 16:35.

  8. #18
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ จำปา
    วันที่สมัคร
    Nov 2009
    กระทู้
    1,367
    ขอแต่งกลอนผญาซ้วน ตามสมควรมวลกลอนวา
    จากคนอยู่อิสานบ้านนา ส่งผญาตอนน้อย พอเป็นสร้อยซอยสาน
    ทางอาจารย์ศรีสะทาน ผู้ตั้งแต่งกลอนกก
    ยกเมษาฤดูผัน มวลจักจั่นงันกันฮ้อง เป็นทำนองก้องสนัน
    คือจังฮ้องบอกกัน ฤดูผันเปรียนฮ้อน นอนได่บ่ชุ่มเย็น
    พอตะเวนบ่ายค้อย แบกเอาเสียมคอนกะต่า
    ชวนหมู่พวกออกไปหา เก็บผักนาหาสับข่า
    พอถึงดอนหัวนา สับหน่อหวายนั่งเตี้ยพอได่แกงแลง

    คนละดอนหัวนาเด้อค่ะ บ่แมนดอนเดียวกันกับอาจารย์ศรีฯวาได๋...


Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •