กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 10

หัวข้อ: เริ่มต้น...ต่อไป...จบลง

  1. #1
    น้องนัตถ์
    Guest

    เริ่มต้น...ต่อไป...จบลง


    เริ่มต้น......จากท้องแม่ เด็กหญิงตัวน้อยๆๆ ลืมตามามองโลก ไม่รู้ว่าก่อนหน้าที่จะลืมตามานั้น เกิดอะไรขึ้นบ้าง เพราะความเดียงสายังไม่รับรู้ถึงโชคชะตา ที่สิ่งใดเป็นผู้กำหนด ถ้าเด็กน้อยรับรู้ คงไม่อยากเกิดมาให้ใครลำบาก
    แต่ไหนๆชีวิตก็ได้เริ่มต้นมาแล้ว ก็คงต้องดำเนินไป ชีวิตต้องก้าวไปเรื่อยๆ เด็กหญิงน้อยน่ารัก ชื่อ....บุ๋ม ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดี พ่อรับราชการทหาร แม่เป็นแม่บ้าน ด้วยการที่แม่เป็นแม่บ้านถึงจะจบแค่ประถมปีที่ 4 แต่แม่ก็พยายามอบรมสั่งสอน อ่านเขียน ก.ไก่ เป็นเด็กฉลาด เกินกว่าวัยเดียวกัน เข้าเรียนอนุบาล ด้วยที่ว่าเก่งเกิน เลยได้เข้าเรียน ชั้นอนุบาลด้วยวัยเพียง 4 ขวบกว่า แต่ชะตาก็พลิกผัน เกิดอุบัติเหตุ
    พ่อซึ่งเป็นหัวหน้าครอบครัว เกิดอุบัติเหตุ รถคว่ำเสียชีวิต ที่จริงครอบครัวเราน่าจะตายไปทั้ง สามคนพ่อแม่ลูก แต่พ่อมาเสียชีวิตคนเดียว ครอบครัวเริ่มระส่ำระสาย น้ำตา...ของแม่ ร่ำไห้ ปานประหนึ่งใจจะขาด เด็กหญิงมองหน้าแม่แต่ไม่เข้าใจ ร้องไห้ทำไม แม่เจ็บเหรอ แล้วพ่อไปไหน ไม่เห็นพ่อออกมาเลย หรือพ่อทิ้งเรา แม่ลูกไว้ เห็นแม่มองไปที่ใต้รถ เห็นพ่อนอนอยู่ใต้รถนั่น ถามแม่ว่า ทำไมพ่อไม่ออกมาละแม่ ไม่มีเสียงตอบมีแต่เสียงร่ำไห้ แม่ยกรถทั้งคัน เด็กหญิงน้อยวิ่งไปช่วยแม่ยกรถ มันไม่ขยับเลย สักพักผู้คนมาจากไหนไม่รู้มาช่วยกันยกก็ไม่ขยับเลย พ่อจ๋าพ่อ นอนทำไม ไม่มาช่วยเขายกกันล่ะ พ่อเป็นทหารนะ แรงเยอะกว่าคนอื่น ไม่มีเสียงตอบ แม่ละมือจากการยกรถ มุดไปหาพ่อ แม่จับมือพ่อไว้ นานมากกว่าเขาจะเอาพ่อออกมา พอพ่อออกมาเด็กหญิงตัวน้อย เคยเล่นเป่าตากะพ่อ รีบไปเป่าตาพ่อ ทำไมพ่อไม่ลืมตาล่ะ แม่ก็ร้องไห้ ทำไมแม่ร้องไห้ ทำไมพ่อไม่ลืมตา ได้แต่ถามแม่ว่า ทำไมพ่อไม่ลืมตา แม่บอกว่า พ่อไม่อยู่กับเราแล้ว พ่อไปไหนก็นอนอยู่นี่ไง ยากที่เด็กหญิงน้อยจะเข้าใจ ณ เวลานั้น
    จากการที่สูญเสียหัวหน้าครอบครัวไป ครอบครัวลำบาก เหตุเพราะ เพิ่งเริ่มสร้างครอบครัว ยังไม่ได้ตระเตรียมอะไรไว้ แม่ต้องไปทำงานที่ต่างจัดหวัด เลยส่งเด็กหญิงน้อย ให้มาอยู่กับ ปู่และย่า ที่ต่างจังหวัด มาเข้าเรียนชั้นประถมปีที่ 1 ด้วยวัย 5 ขวบกว่า ในใจเด็กหญิงน้อย ว้าเหว่ นอนร้องไห้ทุกคืน แม่จ๋า พ่อจ๋า มาทิ้งหนูทำไม พ่อกับแม่ไม่รักหนูแล้วใช่ไหม เฝ้าถามตัวเอง นอนกอดหมอนข้าง หวาดระแวงรอบข้าง ทำไมหนอ พ่อแม่มาทิ้ง ไม่เข้าใจว่าตัวเองไม่สำคัญกับพ่อแม่ แล้วใช่ไหม นับต่อจากนี้ เราจะต้องดูแลตัวเอง แล้วนะ
    หลังจากนั้น เด็กหญิงน้อย ก็โตมาด้วยความอดทน อดกลั้น จนมาเป็นสาวน้อย ที่เชื่อมั่นในตัวเอง มีความคิดหลากหลายเกินกว่า วัยเดียวกัน (ว่างจะมาเขียนต่อคะ นอนก่อนจ้า ) ]
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย น้องนัตถ์; 03-04-2010 at 13:47. เหตุผล: เพิ่มเติมจากเดิมคะ

  2. #2
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197
    อ่านแล้วประทับใจมากนะคะ

    เขียนต่อไปค่ะ จะเข้ามาอ่านสม่ำเสมอเลยนะคะน้อง
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย khonsurin; 27-03-2010 at 05:38.

  3. #3
    ชีวิตเปียบตั่งบทละคร แล้วละครเรื่องนี้จะจบอยางไรนะ

    ดูเหมือนจะเศร้า

  4. #4
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197
    อ่านแล้วสงสารเด็กตัวน้อยๆๆ โน๊ะ

    ไม่ทราบว่าพ่อไม่มีชีวิตอยู่แล้ว โถ...ยังอุตส่าห์เล่นเป่าตาพ่ออีก

    น้ำตาซึมเลย เขียนต่ออีกนะคะ จะรออ่านค่ะ

  5. #5
    ฝ่ายบริหารระดับสูง สัญลักษณ์ของ พล พระยาแล
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    กระทู้
    6,940
    คอยติดตามตอนต่อไปครับ (ไม่รู้เมื่อไหร่) อิอิ

  6. #6
    อ่านแล้วน่าสงสารจังเลยครับ

  7. #7
    ฝ่ายเทคนิคและโปรแกรม สัญลักษณ์ของ เต็มใจให้เธอ
    วันที่สมัคร
    Jul 2007
    ที่อยู่
    ดอกคูณ เสียงแคน ขอนแก่น
    กระทู้
    1,340
    บล็อก
    6
    มาอ่านเรื่องราวของน้องคนนี้ เศร้ามากๆเลย
    เป็นน้องที่เข้มแข็งและน่ารัก
    อยากจะอ่านจนจบเรื่องครับน้องสาว มาเขียนต่ออีกนะครับ รออ่านจ้า

  8. #8
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ Shadow007
    วันที่สมัคร
    Mar 2009
    ที่อยู่
    Chang mai
    กระทู้
    105
    เศร้าจังเลยน้องนัตถ์ มาเขียนต่อนะจ๊ะ จะรออ่านจ้า
    ดอยเต่าฝากมาบอกว่าน้องนัตถ์เก่งมากๆจ้า

  9. #9
    น้องนัตถ์
    Guest

    ขอบคุณ....ทุกแรงใจ

    ขอบคุณ...สำหรับแรงใจ
    ขอบคุณ เต็มใจให้เธอ เพ็นนี
    ขอบคุณ บักขามป้อม บ่าวผู้ดี
    ขอบคุณ EMPTY ROOMS บ่าวศักดิ์
    ขอบคุณ khonsurin เมษา
    ขอบคุณ พล พระยาแล สาวชัยภูมิ ลูกพ่อขุน
    ขอบคุณ jame007 Shadow007
    ....จากใจ....น้องนัตถ์....:l-

  10. #10
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม
    ช่างภาพอิสระ
    สัญลักษณ์ของ ดอกมันปลา
    วันที่สมัคร
    Sep 2008
    ที่อยู่
    Roi Et City
    กระทู้
    318
    จะค่อยติดตามอ่านต่อไปเด้อจ้า
    อ่านไปนำตาซึ่มเลยจ้า
    เขียนได้ประทับใจมากเลยจ้า

Tags for this Thread

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •