... ความรักเอ๋ยช่างยิ่งใหญ่ไพศาลล้ำ
สุดจะหาคำจำนรรจามาเขียนสาร
เจ้ายิ่งใหญ่เกินกว่าใจจะประมาณ
ทั้งอ่อนหวานมีโศกเศร้าเคล้าน้ำตา

หิวข้าวปลาอาหารพอทนได้
แปลกเหลือใจในรักที่โหยหา
แม้เจ็บปวดบางครั้งเสียน้ำตา
ไม่เคยล้าในความรักที่ปักทรวง

ฝากฟ้าไกลให้ไปถึง
ใครคนหนึ่งที่แสนห่วง
อย่ารำคาญเลยพุ่มพวง
ด้วยเป็นห่วงอาจกวนใจ

ต้องขอโทษคนดีที่คิดถึง
โปรดอย่าพึ่งได้ด่วนรีบผลักไส
เพราะด้วยรักมีมากจากหัวใจ
จากคนไกลที่ห่วงใยเธอ ...


[wma]http://www.file2go.com/mrun.php?me=11261s2[/wma]