กำลังแสดงผล 1 ถึง 2 จากทั้งหมด 2

หัวข้อ: ผู้ที่(มารดา) บิดาเลี้ยงมาโดยยากอย่างนี้ ไม่บำรุง(มารดา) บิดา .......

  1. #1
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ ระพินทร์
    วันที่สมัคร
    Apr 2009
    ที่อยู่
    thai
    กระทู้
    145

    กระพริบตา ผู้ที่(มารดา) บิดาเลี้ยงมาโดยยากอย่างนี้ ไม่บำรุง(มารดา) บิดา .......


    เอว์ กิจฺฉาภโต โปโส ปิตุ อปริจารโก
    ปิตริ มิจฺฉา จริตฺวาน นิรย์ โส อุปปชฺชติ.



    ผู้ที่(มารดา) บิดาเลี้ยงมาโดยยากอย่างนี้ ไม่บำรุง(มารดา) บิดา ประพฤติผิดใน(มารดา) บิดา ย่อมเข้าถึงนรก

    ( โสณ โพธิสตฺตติ) ขุ.ชา.สตฺตติ.๒๘/๖๖

    ธรรมดาลูกๆ ทุกคนต้องอาศัยพ่อแม่เป็นผู้ให้กำเนิดและเลี้ยงดูให้เติบโต ในระยะแรก พ่อแม่ต้องอดตาหลับขับตานอน เพื่อให้ลูกๆของตนเจริญเติบโตเป็นคนแข็งแรง การให้กำเนิดและการเลี้ยงดูลูก จึงเป็นงานยากในพระพุทธศาสนาจึงยกย่องพ่อแม่ว่าเป็นบุพการี คือ บุคคลผู้ทำอุปการะก่อน การทำอุปการะก่อนของพ่อแม่เป็นการทำโดยไม่ต้องการผลตอบแทนจากลูกๆเลย บุคคลเช่นพ่อแม่จึงหาได้ยากในโลกนี้ เพราะส่วนใหญ่แล้วคนจะช่วยเหลือใคร ย่อมหวังสิ่งตอบแทนทั้งสิ้น แต่พ่อแม่ไม่หวังสิ่งตอบแทนจากลูก เหตุนั้นท่านจึงยกย่องว่า พ่อแม่เป็นพรหมของลูก เป็นเทวดาของลูก เป็นครูคนแรกของลูกและเป็นพระอรหันต์ของลูก ใครก็ตามที่ไม่เห็นบุญคุณของพ่อแม่ ไม่แสดงความกตัญญูกตเวทีต่อท่าน และยังประพฤติตัวให้ท่านเดือดร้อน หรือกล่าวถ้อยคำหยาบคายและทำร้ายพ่อแม่ของตนเอง บุคคลเช่นนี้ย่อมไม่อาจจะพบความเจริญในโลกนี้เลย เมื่อตายไปแล้วก็เข้าถึงทุคติ คือเกิดในอบายภูมิ เช่น นรก เปรต อสุรกาย และสัตว์ดิรัจฉานอย่างแน่นอน ฉะนั้น ในพระพุทธศาสนาท่านจึงสอนให้ลูกเอาใจใส่บำรุงเลี้ยงพ่อแม่ของตนให้เป็นสุข

  2. #2
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์
    ขวัญใจบ้านมหา 2012
    สัญลักษณ์ของ สาวมุก
    วันที่สมัคร
    Mar 2010
    ที่อยู่
    มุกดาหาร
    กระทู้
    683

    ดวงตา..ดวงใจ..สายสัมพันธ์

    มือคู่หนึ่งอุ้มเอื้อเจ้าเนื้ออ่อน.... มือนั้นป้อนสิ่งที่ดีดีให้
    มือที่จูงและชี้นำเจ้าตามวัย .... เจ้ารู้ไหมเจ้าของมือคือแม่เอง
    แม้เจ้าจะเรียนช้าปัญญาอ่อน.... แม่ก็สอนเจ้าได้ไม่เร้าเร่ง
    สอนซ้ำซ้ำย้ำความไปตามเพรง ... เก่งไม่เก่งเจ้าก็ลูกแม่ทุกคน
    แม้เจ้าจะไร้แรงแห่งแขนขา.... แม่ก็พาเจ้าไปได้ทุกหน
    หัดให้รู้หลีกภัยในหมู่ชน... และพึ่งตนได้ตามความพอดี
    แม้เจ้าจะสดับใดมิได้เสียง.... แม่ก็เลี้ยงเจ้าได้ในโลกสี
    แม้มิอาจสดับมนต์แห่งดนตรี .... โลกก็มีภาพและเงาให้เจ้าดู
    แม้เจ้ามองสิ่งใดมิได้เห็น.... แม่จะเป็นกำลังใจให้เจ้าสู้
    เพลงไพเราะเสนาะกรรณมือชั้นครู .... โลกมีอยู่ให้เจ้าฟังทั้งชีวา
    มือแม่หยาบกระด้างด้านกับงานหนัก.... ก็ด้วยแรงแห่งรักเจ้านักหนา
    แต่คราใดเจ้าดื้อ..ถือศักดา.... ก็ถึงครามือแม่ไซร้ถือไม้เรียว..

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •