กำลังแสดงผล 1 ถึง 3 จากทั้งหมด 3

หัวข้อ: ลุงแถว...คนเลี้ยงแย้

  1. #1
    ศิลปิน นักเขียน สัญลักษณ์ของ maanoy
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    กระทู้
    2,270

    ลุงแถว...คนเลี้ยงแย้


    ลุงแถว...คนเลี้ยงแย้




    ไชยวัฒน์ สาดแย้ม

    คนกับสัตว์อยู่ร่วมกันได้ ถ้าไม่เบียดเบียนกัน สังคมปัจจุบันสัตว์จะถูกคนเบียดเบียน แต่ก็มีคนจำนวนไม่น้อยจิตใจดีรักสัตว์เลี้ยง ยอมอดเพื่อสัตว์เลี้ยงที่ตัวเองรัก ก็มีให้เห็นมากต่อมาก
    ลุงแถว ใจซื่อชายชราในวัย 79 ปี ผู้เฒ่าใจดีแห่งบ้านลำตะเคียน ต.แก่งกระจาน อ.แก่งกระจาน จ.เพชรบุรี ก็เป็นอีกคนที่รักสัตว์ แต่สัตว์เพื่อนรักที่เลี้ยงไม่เหมือนใคร
    ลุงแถวเป็นชาวไร่ทำสวนมะนาวเหมือนคนทั่วไปในย่านนั้น แต่สิ่งที่ไม่เหมือนใครและแปลกใจแก่ผู้พบเห็น ทุกเช้า สาย บ่ายเย็น จะได้ยินเสียงผู้เฒ่าแถวเป่าปากเสียงดังเฟี้ยวๆ มาอย่างยาวนานกว่า 7 ปีมาแล้ว
    ทุกครั้งที่แกเป่าปากสัตว์เลื้อยคลานลักษณะกึ่งตุ๊กแกผสมกิ้งก่า ชาวบ้านทั่วไปเรียกมันว่า "แย้" นับร้อยตัว จะวิ่งมาหาชายชราผู้นี้ เพื่อมากินอาหารจากมือที่มีผิวหนังอันเหี่ยวย่น แต่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเมตตาอาหารก็คือ แมลงต่างๆ กล้วย และผลไม้บางชนิดที่สุกๆ งอมๆ อาหารสุดโปรดนั่นเอง
    ลุงแถว กล่าวว่า เอาอาหารให้แย้กินมาเป็นเวลานานกว่า 8 ปีมาแล้ว เพราะรักพวกมันมาก เหตุที่รักแย้ คือ แรกเริ่มเห็นชาวบ้านจะออกไปจับมากินเป็นอาหาร จึงออกไปจับมาบ้าง จำได้ว่าครั้งแรกได้มา 4 ตัว เป็นตัวผู้ 1 ตัว และตัวเมีย 3 ตัว ไม่ได้เอามากินแต่เอามาเลี้ยง โดยหาอาหารจำพวกแมลงที่พอหาได้ในไร่ในสวนมาให้เป็นประจำ
    การเลี้ยงของลุงแถวไม่ได้จับขังเหมือนเลี้ยงสัตว์ทั่วไป แต่จะปล่อยให้มันอยู่รอบๆบ้านตามธรรมชาติ ถึงเวลาให้อาหารก็จะเป่าปากเรียกมันทุกวันจนคุ้นเคย จนกระทั่งแย้ออกลูกออกหลานมากขึ้นทุกปี ปีละหลายคอก จนมีจำนวนมากนับไม่ถ้วนว่ามีกี่ร้อยกี่พันตัวเข้าไปแล้ว
    "ผมสงสาร รักมันเหมือนลูกหลาน ทุกวันนี้มีแต่คนจะคอยฆ่าทำลายมัน อีกหน่อยแย้จะสูญพันธุ์ จึงต้องการอนุรักษ์เอาใว้ให้ลูกหลานได้ดูได้เห็นตลอดไป ผมรักแย้พวกนี้มาก บางครั้งถ้าหาแมลงไม่ได้ ก็จะไปหาซื้อกุ้งฝอยมาให้มันกิน ในราคากิโลกรัมละ 60 บาท เวลานี้แย้ขุดรูอยู่รอบๆ บ้านผมเต็มไปหมด"
    ผู้เฒ่าแถว กล่าวว่า แย้เป็นสัตว์ที่มีประโยชน์ มันช่วยกินแมลง เป็นศัตรูพืชช่วยให้เกิดความสมดุลในธรรมชาติ ฉะนั้นคนเราไม่ควรไปทำร้ายมัน อยากให้ช่วยกันอนุรักษ์จะดีกว่า
    อย่างไรก็ตาม การเลี้ยงแย้ของลุงแถวปัจจุบันมีการพูดกันปากต่อปากจนมีคนมาขอดูอยู่เรื่อยๆ บ่อยครั้งที่นักท่องเที่ยวที่รู้ข่าว ก็แวะมาดูลุงแถวให้อาหาร จนเป็นที่ประทับใจแก่ผู้ที่พบเห็น
    ชัยวัฒน์ ลิ้มลิขิตอักษรหัวหน้าอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน จ.เพชรบุรี กล่าวให้ความรู้ว่า แย้เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเดียวกันกับกิ้งก่า แต่มีขนาดตัวโตกว่า สีผิวปรับเปลี่ยนไม่ได้เหมือนกิ้งก่า สีข้างแผ่ขยายไม่มีแผงหนามที่สันหลัง ช่องหูใหญ่ เยื่อหูจมใต้ผิวหนัง หนังข้างคอมีรอยพับตามขวางรอบลำตัวมีเกล็ดประมาณ 40 แถว
    หัวและหลังจะมีสีมะกอก มีจุดเหลืองขอบดำเรียงเป็นแนวข้างตัว มีแถบดำสลับเหลือง คอมีลวดลายร่างแหดำ ประกอบสีครีม ท้องและอกสีส้มสด ตัวผู้จะมีพังผืดด้านข้างและสวยกว่าตัวเมีย อาศัยอยู่เกือบทุกภูมิภาคของประเทศ
    สำหรับรูของแย้จะอยู่ในที่ดินปนทราย รูจะลึกประมาณ 1 ฟุตลึกเป็นโพรงลงไปในดินรูจะมีลักษณะพิเศษ ทะลุถึงกันได้อีกรูหนึ่งหรือสองรูเพื่อใช้ป้องกันตัว เมื่อถูกศัตรูรุกรานเข้ารูด้านหนึ่ง แย้สามารถหลบลอดออกไปอีกรูหนึ่งได้อย่างแยบยล เรียกรูนี้ว่ารูสลัก
    หัวหน้าอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน ให้ความรู้ว่าแย้จะผสมพันธุ์ในช่วงปลายฤดูหนาวถึงฤดูร้อน หรือเรียกว่าแย้กัดกัน โดยจะวิ่งไล่งับกันไปมา หลังผสมพันธุ์ก็จะแยกย้ายกันไปและออกไข่ครั้งละประมาณ 5-9 ฟอง
    อาหารของแย้คือแมลงที่อยู่ตามธรรมชาติ ยอดอ่อนของพืช และน้ำค้าง ส่วนศัตรูของแย้คือ แมว สุนัข เหยี่ยว อีกา ไก่และที่สำคัญในปัจจุบันคือคนที่กำลังนิยมล่าไปเป็นอาหารนั่นเอง
    ปัจจุบันจำนวนแย้ลดลงอย่างน่าใจหายเพราะถูกรุกรานจากมนุษย์ล่าเป็นอาหาร ยิ่งในภาคอีสานปริมาณแย้ลดลงอย่างรวดเร็วเนื่องจากเป็นที่นิยมล่าไปรับประทาน
    ชัยวัฒน์ กล่าวว่า มีแย้ที่ไหนจะบ่งบอกถึงคุณภาพของดินฟ้าอากาศได้เป็นอย่างดีเช่น เวลาแย้อพยพ หรือย้ายรู จะบ่งบอกว่าพื้นที่บริเวณนั้นมีสภาพแห้งแล้ง ถือเป็นถูมิปัญญาชาวบ้าน บางปีแล้งมากๆ แย้จะขึ้นมานอนตาย และถ้าอุณภูมิไม่สูงจะพบแย้ออกมานอนตากแดด แต่ถ้าอุณภูมิสูงจะพบพวกมันไปหลบอยู่ตามพุ่มไม้
    "เวลาที่นั่งอยู่ตรงที่ทำการอุทยาน จะพบว่ามีแมลงหวี่บินตอมหน้าตาเราอยู่เป็นจำนวนมาก แต่หากไปนั่งที่บ้านลุงแถว จะไม่ถูกแมลงพวกนี้รบกวนเลย เพราะแย้ช่วยกินหมด" หัวหน้าอุทยานแห่งชาติแก่งกระจานกล่าว
    อย่างไรก็ตาม คนรุ่นหลังน่าจะเอาแบบอย่างผู้เฒ่าแถวเลี้ยงแย้ แห่งบ้านลำตะเคียนแม้จะไม่มีสัตว์เลี้ยงราคาเป็นหมื่นเป็นแสนเลี้ยงไว้ประดับบารมี แต่แกก็มีความสุขอยู่กับแย้ไร้ราคา ท่ามกลางธรรมชาติอันสงบร่มเย็น และการใช้ชีวิตอย่างพอเพียง!!!

    ผมสงสาร รักมันเหมือนลูกหลาน ทุกวันนี้มีแต่คนจะคอยฆ่าทำลายมัน อีกหน่อยแย้จะสูญพันธุ์ จึงต้องการอนุรักษ์เอาใว้ให้ลูกหลานได้ดูได้เห็นตลอดไป ผมรักแย้พวกนี้มาก...--จบ--

    ที่มา: หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

  2. #2
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ ท้าวมนตรี
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    ที่อยู่
    รังสิต
    กระทู้
    423
    ก่าเป็นความสุขอย่างหนึ่งของลุงแกเนาะ ได่ซอยอนุรักษ์ไว่ให่คนรุ่นหลังได่เบิ่ง ผมก่าเคยได่เบิ่งด่นครับเมื่อตอนเป็นเด็กน่อย

  3. #3
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ ชัย หมอแคน
    วันที่สมัคร
    Jan 2010
    ที่อยู่
    มณฑลอานสี
    กระทู้
    431
    บล็อก
    3
    ส่วนศัตรูของแย้คือ แมว สุนัข เหยี่ยว อีกา ไก่และที่สำคัญในปัจจุบันคือคนที่กำลังนิยมล่าไปเป็นอาหารนั่นเอง...นี่แหละศัตรูของแย้โตจริง ถ้าบ่ช่วยกันกะสูญพันธุ์แท้ครับ

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •