ปลายเสาธง...

ตาม พระราชบัญญัติธง พ.ศ. ๒๕๒๒
มาตรา ๕ ธงที่มีความหมายถึงประเทศไทยและชาติไทย ได้แก่
(๑)ธงชาติ มีลักษณะเป็นสีเหลี่ยมผืนผ้า กว้าง ๖ ส่วน ยาว ๙ ส่วน
ด้านกว้าง แบ่งเป็น ๕ แถบ ตลอดความยาวของผืนธง
ตรงกลางเป็นแถบสีน้ำเงินแก่ กว้าง ๒ ส่วน
ต่อจากแถบสีน้ำเงินแก่ออกไปทั้งสองข้างเป็นแถบสีขาว
กว้างข้างละ ๑ ส่วน ต่อจากแถบสีขาวออกไปทั้งสองข้าง
เป็นแถบสีแดงกว้างข้างละ ๑ ส่วน
ธงชาตินี้เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “ ธงไตรรงค์ “
พระราชบัญญัติธง พ.ศ. ๒๕๒๒
ได้ยกเลิก พระราชบัญญัติธง ไปแล้ว ๓-๔ ฉบับ
ฉบับแรกคือ พ.ร.บ.ธง พ.ศ.๒๔๗๙



... ผมกลับไปติดต่อราชการที่หน่วยงานเดิม ได้พบกับเพื่อนร่วมเก่า
ผู้บังคับบัญชาเก่าและบรรยากาศเก่าๆ ผมเดินมายืนอยู่ตรงด้านหน้า
กองบังคับการกองพัน มองไปที่ยอดเสาธงที่มีธงชาติไทยโบกสะบัดไปมา
... นานมาแล้วขณะที่ผมเป็นทหารกองประจำการ และยืนเข้าเวรยามอยู่ตรงนี้
ผมได้ปีนป่ายขึ้นถึงยอดเสาของกองพันนี้ เพื่อนำเชือกธงไปร้อยเข้ากับรอก
ที่ปลายเสา สืบเนื่องมาจากคืนที่ผ่านมาเกิดฝนและลมแรงจนเชือกขาด
แปดนาฬิกาของวันนี้เราเคารพธงชาติโดยไม่ได้เชิญธงชาติสู่ปลายเสา
ขณะที่ผมยืนเข้าเวรอยู่ตรงนั้น นายทหารส่งกำลังบำรุง (ฝอ.๔)
ได้เรียนกับผู้บังคับกองพันว่าได้ประสานขอรถกระเช้าจากมณฑลทหารบกแล้ว
จะมาบ่ายๆ... ผมถามใจตัวเองว่าเราทำได้ไหม? ก็ตอบตัวเองว่าทำไมเราจะทำไม่ได้
ผมจึงเรียน ฝอ.๔ ขออาสาทำงานชิ้นน้
... ผมนำเชือกผูกไว้ที่เอว แล้วปีนขึ้นไป และพักเป็นช่วงๆ ...
เมื่อถึงจุดสูงสุดของเสาธง ... ผมอธิษฐานทันทีเลย ว่า
หากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ตรงนี้มีจริงแล้วหากข้าพเจ้าปรารถนาสิ่งใด
ในทางที่ถูกที่ควรแล้วขอให้ได้สมปรารถนา
... ผมเชื่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ... แต่ผมไม่เคยนำแป้งไปโรยต้นไม้ หรือเสาไฟฟ้า ...



[wma]http://www.file2go.com/mrun.php?me=459s3[/wma]

... ขอบคุณเพลง อ.สุธีฯ..