กำลังแสดงผล 1 ถึง 3 จากทั้งหมด 3

หัวข้อ: ชาวประมง..กับ..นักลงทุน

  1. #1
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ GROOPPY
    วันที่สมัคร
    Nov 2009
    ที่อยู่
    Loei Thailand
    กระทู้
    734

    พบปะพูดคุย ชาวประมง..กับ..นักลงทุน


    นักลงทุนชาวอเมริกัน..กำลังยืนอยู่ที่ท่าเรือ
    ณ ชายฝั่งหมู่บ้านเม็กซิกัน..แห่งหนึ่ง



    ขณะที่มีเรือประมงลำหนึ่ง..เข้ามาจอด
    แล้วเขาก็ได้เห็น..ปลาโอครีบเหลืองกองโตๆ.. วางอยู่บนเรือลำนั้น



    ชาวอเมริกัน..เอ่ยชมชาวประมงท้องถิ่นว่า..จับปลาได้เก่ง

    ก่อนจะถามว่า..

    “คุณใช้เวลาในการจับปลาพวกนี้นานไหม?”



    ชาวประมงตอบว่า..

    “ครู่เดียวเท่านั้นล่ะครับ”



    “อ้าว ถ้าอย่างนั้น.. ทำไมไม่อยู่นานอีกหน่อย.. เพื่อจะได้ปลามามากกว่านี้ล่ะ?”

    คนถูกถามตอบเรียบๆ



    “นี่ก็พอเลี้ยงครอบครัวในวันนี้แล้วครับ”



    “แล้วคุณเอาเวลาที่เหลือไปทำอะไรล่ะ”
    นักลงทุนถาม



    “ผมก็ยุ่งทั้งวันแหละครับ ..นอนตื่นสายๆ.. จับปลาวันละนิดละหน่อย ..เล่นกับลูกๆ ..นอนพักกลางวันกับมาเรีย ..ภรรยาของผม ..เดินเล่นในหมู่บ้าน.. จิบไวน์และเล่นกีตาร์กับเพื่อนฝูงในตอนเย็น”



    คนอเมริกันจึงพูดอย่างกระหยิ่มว่า..

    “ผมจบเอ็มบีเอจากฮาร์วาร์ดมา ..ผมให้คำแนะนำคุณได้นะ.. อันดับแรกก็คือ.. คุณน่าจะจับปลาให้เยอะกว่านี้ ..เพื่อจะได้ซื้อเรือลำโตๆ ...ผลจากการที่มีเรือลำโตๆ... ก็จะทำให้คุณมีเงินมากพอ...ที่จะซื้อเรือเพิ่มขึ้น



    จากนั้น..คุณก็นำปลาที่หาได้ ..ไปขายให้โรงงานเสียเอง.. ซึ่งคุณก็จะควบคุมได้ทั้งหมด ..นับตั้งแต่กระบวนการผลิต.. ผลผลิต ..ตลอดจน..การจัดจำหน่าย..



    ถึงตอนนั้น.. คุณก็สามารถย้ายจากหมู่บ้านชาวประมงเล็กๆ แห่งนี้ ..ไปอยู่ที่เมืองเม็กซิโกซิตี้..จากนั้นก็ขยับขยาย ..ย้ายไปแอลเอ.. แล้วไปยังนิวยอร์ก ..ที่ซึ่งคุณสามารถขยายกิจการให้เจริญรุ่งเรืองได้ยิ่งขึ้น”



    เมื่อฟังมาถึงตอนนี้.. ชาวประมงก็ถามว่า..

    “แล้วทั้งหมดนี้..ต้องใช้เวลาสักกี่ปี”



    “15-20 ปี”



    “จากนั้นล่ะ?”



    คนอเมริกันหัวเราะร่วน..และบอกว่า ..
    “ที่นี้..ก็จะถึงช่วงที่สำคัญที่สุดในชีวิตล่ะ... เมื่อมีโอกาสเหมาะ คุณก็ทำหนังสือชี้ชวนขายหุ้น... เพื่อขายหุ้นทั้งหมดแก่สาธารณะ...แล้วคุณก็จะกลายมาเป็นมหาเศรษฐี... อาจทำเงินได้เป็นล้านๆ เหรียญเลยก็ได้นะ”



    “เป็นล้านๆ..แล้วยังไงล่ะ?”



    คนอเมริกัน..แจกแจงต่ออย่างเพลิดเพลิน
    “จากนั้น..คุณก็ค่อยเกษียณตัวเอง ..ย้ายไปอยู่ที่หมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ ...นอนตื่นสายๆ ...ตกปลาวันละเล็กๆ น้อยๆ.. เล่นกับลูก ๆ ...นอนพักกลางวันกับภรรยาที่บ้าน... ตอนเย็นก็เดินเล่นในหมู่บ้าน ..จิบไวน์ ..และเล่นกีตาร์กับเพื่อนฝูง....”
    :1-

  2. #2
    อ่านจบแล้วกะ เกิดการเปรียบเทียบกับชีวิตโตเองจ้า
    อยากกลับไปมีชีวิตคือชาวประมง ได้อยู่กับครอบครัว
    บ่ต้องดิ้นรนมากมาย มีแต่ความสุข มีเวลาพักผ่อนหลายนำ
    แต่กับได้ชีวิตแบบนักลงทุนบอกแก่ชาวประมง ทำแต่งาน เฒ่าแล้วจังได้พัก
    ได้พักเพราะเมิดแรง สิหย่างกะลำบาก
    สิเล่นกับลูก-หลานก็คงต้องหอบถังอ๊อกซิเจนไปนำคือ
    จากบ้านมาขายแรง เมิดแรงแล้วกับบ้าน
    แล้วทำไมเราไม่อยู้บ้านตอนยังมีแรง พลิกผืนแผ่นดินอิสานให้เขียวขจีละ

  3. #3
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ โชติ
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    ที่อยู่
    bbk
    กระทู้
    786
    อ่านแล้วรู้สึกดีนะครับ จึงอดร่วมเสวนาด้วยไม่ได้

    จริงหรือเปล่าที่มีคนเคยพูดเอาไว้ว่า
    ความคิดของคนเราไม่มีถูกไม่มีผิด

    ความคิดของชาวประมงนั้นคงเหมาะสำหรับยุคก่อนหน้านี้หรือเปล่า
    ตอนที่โลกของเราหมุนช้าลงกว่านี้

    ส่วนความคิดของนักลงทุนก็ใช่ว่าจะดี
    แต่ถ้าเอาบางสิ่งที่สองคนนั้นมีมารวมกันก็โอเคนะ
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย โชติ; 13-09-2010 at 15:11.

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •