ผู้หญิงแปดสาแหรก โดย พระพิพิธธรรมสุนทร

ในยุคนี้ ข่าวราคีคาวเรื่องของผู้หญิงส่งกลิ่นคาวแรงเหลือเกิน ไม่พ้นเรื่องกล้าแผ่แก้ผ้า เป็นดาราหนังลามก
เกิดเรื่องแล้วก็มาร้องไห้คร่ำครวญ ขอความเห็นใจกล่าวหาว่าถูกหลอกถูกบังคับ ขอความเป็นธรรม

โถ...แม่หนูเอ๋ย ถ้าไม่เห็นแก่เงินจะไปทำเพื่ออะไรกัน ยอมรับว่าอยากดังและเห็นแก่เงินเสียเถอะ
กล้าทำก็ต้องกล้ารับ แต่ขอให้คิดถึงอนาคตอันยาวไกลว่า สิ่งที่ทำวันนี้จะเป็นเงากรรม
ตามหลอกหลอนให้ผลร้ายในวันข้างหน้าอย่างแสนสาหัส

โบราณได้พูดถึงผู้หญิงแปดสาแหรก คือ ผู้หญิงแปดอย่างเอาไว้เป็นข้อพิจารณาและเตือนใจ พอจำได้คร่าวๆ ว่า
"ผู้หญิง ผู้ยัง แม่กระชังก้นรั่ว แม่ก้นตะกั่ว แม่ขนครัวลงล่าง แม่ย่างม้าเหาะ แม่เลาะข้างรั้ว
แม่ชั่วตลอดศก แม่สกปรกตลอดชาติ"

ผู้หญิง ในข้อแรกคือ ผู้มีคุณสมบัติของกุลสตรี ส่วนอีกแปดสาแหรกนั้น มีความหมายคือ

ผู้ยัง ได้แก่หญิงที่ชอบผลัดเพี้ยนงาน ถามเมื่อไรก็ตอบว่า...ยัง...

แม่กระชังก้นรั่ว เป็นผู้หญิงขี้อิจฉา นินทา ขยายความลับ เก็บความลับไม่อยู่

แม่ก้นตะกั่ว ไปไหนชอบแชเชือน คุยนาน ก้นหนัก คุยจนรากงอกลงดิน

แม่ขนครัวลงล่าง ขี้โมโหโทโส หือหาก็ทุบข้าวของ โยนลงบ้าน

แม่ย่างม้าเหาะ เป็นผู้หญิงตีนหนัก เดินเหมือนม้าวิ่งโครมคราม

แม่เลาะข้างรั้ว เจ้าชู้ พ่อแม่ห้ามก็ยังเราะข้างรั้วสื่อกับชายเสมอ

แม่ชั่วตลอดศก เอาดีไม่ได้ ชอบเกลือกกลั้วกับความเลวซ้ำซาก

แม่สกปรกตลอดชาติ ไม่รักความสะอาดใน ๓ เรือน คือ เรือนผม เรือนร่าง เรือนชาน

นี่คือ แปดสาแหรก ถ้าพิจารณาแล้วใครอยู่ประเภทไหนก็ปรับปรุงตัวเสียบ้าง
และสังคมควรสร้างแบบของผู้หญิงที่ดีเป็นตัวอย่าง