กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 10

หัวข้อ: ..หำน้อย..ซี่รี่ ตอน 7

  1. #1
    ครีเอทีพ โปรดิวเซอร์ สัญลักษณ์ของ บ่าวข้าวจี่
    วันที่สมัคร
    Dec 2008
    กระทู้
    1,172
    บล็อก
    7

    ดวงดาว The Star ..หำน้อย..ซี่รี่ ตอน 7


    ..หำน้อย..ซี่รี่ ตอน 7
    (ข้อแนะนำในการอ่านเพื่อเพิ่มอรรถรส)บทบรรยาย ควรอ่านเป็นภาษากลาง
    บทสนทนา ควรอ่านเป็นภาษาอิสาน



    ...ต่อจากตอนที่แล้ว

    ..."เอ้าหลอด หำน้อย ได้หลายบ่หละหล่า..มื้อนี้..แม่กำลังจัดการอีนางโตแสบอยู่..สวยจักหน่อย มาเอาแนวกินไปฝากแม่แนเด้อหล่า หำน้อย." แม่ของ คำแพง ทักทายหลอด กับ หำน้อย "ครับ..เดี๋ยวผมกับ หลอด กลับเฮือนก่อน..ครับ...เอ้า..แพง หล่าบักม่วงไว้บายข้าว.." หำน้อยพูดพร้อมแบ่งมะม่วงน้อยในย่ามให้ คำแพง ที่เดินมารับสีหน้าไม่ค่อยดีนัก ทั้งอายที่ตัวเองต้องโดนแม่ลงโทษ ยื่นมือมารับมะม่วงจาก หำน้อย "ป๊ะๆๆ หำ บ่ไหวแล้ว..คันนำมือนำขาเหมิดแล้วไปเถาะ.." หลอด ชวนเพื่อนกลับเข้าบ้าน เพราะสภาพตัวเอง ทั้งเปียกทั้งมอมเลอะเปอะเปื้อนไปทั้งตัว ทั้งสองก็พากันเดินกลับบ้าน....
    .....วันเวลาผ่านไป..จะกี่วันคืนการดำเนินชีวิตที่เรียบง่าย กับวัยเด็กของเด็กผมเกรียนสองคน กับการได้พบสิ่งใหม่ๆในชีวิตตลอดเวลา ควรค่าต่อการจดจำ นำมาปรุงแต่งชีวิตให้มีความอดทน และต่อสู้ แต่ก็เป็นเพียงวิถีของเด็กๆ ซึ่งภายหน้าโตขึ้นมีการงานที่ดีห่างหายไปจากบ้านเกิด นั่นก็คือภาพที่ควรค่าต่อการจดจำนำไปเล่าขาน อยู่ที่ว่าใครจะจดจำได้มากน้อย หรือ ดีกว่าใคร หน้าทำนาในฤดูฝน ในวันหยุดเด็กๆหลายคนก็อยู่กลางทุ่งนากับครอบครัว บ้างก็อยู่บ้านกับตายายที่แก่ชรา บ้างก็ชวนกันไปหาปูหาปลา เอาสวิงปลาซิว สัตว์น้ำตัวเล็ก ลูกอ๊อดลูกอ่อนปลาลูกคอก ..ภาพที่นาบางแปลง ข้าวเขียวแทงยอดแหลม โผล่ผ่านรอยตัดมัดกล้าเมื่อคราวเริ่มปักดำ หรือปักซ่อมแซม มองเห็นเป็นทิวเขียว บางส่วนบางแปลงที่ปักดำไปก่อนหน้าก็ถึงคราวแตกกอ ชูยอดแข่งกัน เอนตามลมเป็นจังหวะ ดูเหมือนเพลงใบข้าวเขียว ที่กล่อมใจชาวนาให้สุข มีความหวังกับการเก็บเกี่ยวที่จะมาถึงในไม่ช้า ..เสียงน้ำไหลเซาะตามร่องเหมือง และตามร่องน้ำกลางคันนาที่ถูกขุดเซาะระบายน้ำ ให้ต้นข้าวแปลงต่อแปลงอย่างสมดุลย์ ฝูงปลาหมอ ปลาซิวหน้าลอบไซ ที่ใส่ไว้คลุมด้วยเศษหญ้าใบไม้เป็นกับดักชั้นดีของภูมิปัญญาในการหาอยู่หากินของปู่ย่าตายาย ...ภาพเด็กน้อยสองคน ที่ใช้ชีวิตกลางทุ่งอย่างมีความสุข ในการปักเบ็ดตามร่องเมืองที่มีน้ำไหลลึก.."เฮ้ย...หลอด..คันนั้นๆๆ..ป้าดโตใหญ่คัก..เร็วๆๆๆ" เสียง หำน้อย ร้องเรียกเพื่อนพร้อมชี้มือ มองดูคันเบ็ดปลาหลด คันยาวที่ปักอยู่กลางร่องเหมือง สั่นไหวเป็นเจ้าเข้า "ฮ่าๆๆ...โตใหญ่คัก..เอาข่องมา..พอปิ้งแล้วบาดนิ...ปลาหลาด..ปลาหลาด.อิอิ" หลอด ปลดปลาหลาด(กระทิง)ตัวเขื่อง ใส่ข้องด้วยความชำนาญ ลอยคอ อยู่กลางร่องเหมืองลึกระดับต้นคอ เสียบเหยื่อปักคันต่อ มือชูข้องใส่ปลาว่ายกลับเข้าฝั่ง " บอกแล้ว..ว่าให้เอามาหลายๆคันแน..กะบ่เอามา..ปักเลยไปทางหัวนาไอ้ทิดสี.กะยังได้.." หำน้อย พูดมือยักเบ็ดปลาหลดสามสี่คันที่ขาดอยู่ไต้ร่มตะโก ริมคลองเหมือง หัวนาของหลอด ซึ่งวันนี้พ่อกับแม่ของหลอดลงทุ่งนามาเกี่ยวหญ้า หว่านปุ๋ย คัดน้ำตามแปลงนาตามปกติ หำน้อย กับ หลอดก็เลยถือว่ามากินข้าวกลางทุ่งในวันหยุดเรียนอีกหนึ่งวัน ที่กลางทุ่งที่นาของหลอด เพราะครอบครัวหำน้อยเองก็มีที่นาอยู่แปลงหนึ่ง แต่หลังจากที่พ่อหำน้อย จากไปมีเมียใหม่ต่างหมู่บ้าน แม่เพ็ญก็ให้พี่ชาย ลุงของหำน้อยเป็นคนทำนาแทน ถึงคราวเก็บเกี่ยวก็แบ่งข้าวเปลือกให้ครอบครัวหำน้อย ซึ่งเพียงพอที่จะอยู่กินตลอดปีและเหลือแบ่งขายเป็นข้าวเปลือกในยามขัดสนเงินทอง "หลอด หำน้อย..พอปิ้งไป่หละปลา..มาๆ..เอามาให้แม่ใส่หีบปิ้งก่อน..." เสียงแม่ของ หลอด ตะโกนเรียกสองเกลอ อยู่บนเถียงนาบนเนินกลางทุ่ง มองเห็นควันไฟจากเตาฟืน ลอดผ่านกอไผ่รวกกอใหญ่ ที่กำลังทำอาหารมื้อแรกยามสาย ภาพเด็กน้อยสองคน หำน้อยเดินถือคันเบ็ดกลับมาด้วยเผื่อยัก ซ่อมระหว่างกินข้าว ส่วนหลอดสภาพกางเกงร่มขาสั้นตัวโปรด ซึ่งยืดแล้วยืดอีกผ่านการใช้งานมานานจนหลวม ต้องใช้เชือกปอมัดกระชับที่หูกางเกงเปียกน้ำชุ่ม เดินสะพายข้องใส่ปลา มือถือไม้ไผ่เขี่ยหาตั๊กแตน จิ้งหรีด ระหว่างทางแนวคันนาเล็กจนถึงเถียงนากลางทุ่ง "โอ้..ได้หลายตั๊วนี่...แม่สิปิ้งปลาหลด..แล้วกะสิหมกปลาซิว พ่อมึงไปยามไซมาได้หลายคือกัน...ว่าแต่ว่าหลอด..ไปขอผักอีตู่กับผักกะเสดอยู่นายายหนูให้แม่แนะหล่า.เร็วๆหละ.." แม่ของหลอดพูดพร้อม ออกคำสั่งอย่างที่สองเกลอไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะต้องเจอกับยายหนูอีกแล้วเหรอ เพราะเมื่อเช้าเพิ่งพบปะกันมาหยกๆ..ฮ่า "..นาแม่ใหญ่หนู.." เสียงโพล่งอุทานหลุดปากพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมายของ หลอด กับ หำน้อย "อิอิ..ไปเด้อ..หำ..กูสิตากซักกางเกงถ่า.อิอิ" หลอดไหวตัวทันรีบอ้างแบบน้ำในโคลนเอาตัวรอดก่อน."..เหว๋ย..อีแม่เพิ่นใช้มึงเด้..หลอด...กูสิยักเบ็ด..ถ่าอยู่เถียงไปโลดผู้ฮู้...ฮ่า" หำน้อยก็ใช่ย่อย ออกตัวแก้เผ็ดหลอดตัวแสบทันควันเพราะรู้ทั้งรู้ว่าแม่ใหญ่หนูแกดุ ขี้บ่นแถมยังไม่ชอบขี้หน้าไอ้สองตัวอยู่แล้วเป็นทุน เลยทำให้ต่างคนต่างไม่กล้า "..หิฟ้าวไป..สองคนนั่นหละไปนำกันเลย..บ่ต้องหนิ่งกัน.เร็วๆ.." ได้ยินคำสั่งรอบสอง หลอด กับ หำ มองหน้ากันเลิ่กลั่กเอาแล้วงานนี้ปฎิเสธก็ไม่ได้ เห็นทีต้องทำใจดีสู้เสือเสี่ยงเป็นเสี่ยงทำไงได้ขนาดเมื่อเช้ายังเจอมาแล้ว ตอนนี้จะไปพบปะแม่ใหญ่หนู อีกทีตอนสายๆจะเป็นไรไป....ฮ่า
    ...โปรดติดตามตอนต่อไป...
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย บ่าวข้าวจี่; 29-08-2010 at 08:20.

  2. #2
    ฝ่ายกิจการพิเศษ สัญลักษณ์ของ กำพร้าผีน้อย
    วันที่สมัคร
    Apr 2009
    ที่อยู่
    รัตนาธิเบศร์..ใกล้แยกแคราย
    กระทู้
    2,330
    ..เล่นน้ำในเหมือง ในคลอง สมันก่อน หอยคันกิน เล่นแล้วขึ้นมาเกา

    บางคนแพ้เกาหลายจนขาลาย ลายไปเบิด....

    .เด็กน้อยสอง2นี่คักบ่ค่อยเนาะ หากินเก่ง หาเองบ่ได้กะมีหลอยยามของขะเจ้านำ..555

  3. #3
    ศิลปิน นักแต่งเพลง สัญลักษณ์ของ thedon
    วันที่สมัคร
    Aug 2007
    กระทู้
    1,507
    บล็อก
    1
    ฝนตกติดต่อกันหลายมื้อ เฮ็ดให้อ่านแล้วมีความรู้สึกอินกับบรรยากาศอีหลีครับ หำหลอด อิอิ

  4. #4
    ศิลปิน นักแสดง สัญลักษณ์ของ kitty
    วันที่สมัคร
    Mar 2010
    ที่อยู่
    ลำลูกกา คลอง 2
    กระทู้
    1,193
    ขอบคุณค่ะ อ.ข้าวจี่ ตะเป็นเด็กน้อยกะมักเล่นน้ำคือกันจ้า...
    แต่หาปลาบ่เป็น...เล่นกะเล่นน้ำในนาที่อิพ่อเพิ่นไถ....จ้าบ่กล้าเล่นน้ำคลองย้อนว่ามันลึกอิพ่อบ่ให้เล่นค่ะ...

  5. #5
    ศิลปิน นักร้อง นักแสดง สัญลักษณ์ของ จ่าเหลือง
    วันที่สมัคร
    Mar 2010
    ที่อยู่
    กรุงเทพ
    กระทู้
    1,626
    สงสัย "แม่ใหญ่หนู" เรามีประวัติกินตับเด็กน้อย บักหลอด บักหำ จั่งย้าน ฮ่าๆๆๆ

  6. #6
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ nuzing
    วันที่สมัคร
    May 2007
    ที่อยู่
    ตกฟากอยู่อุบล เป็นคนชราบางแคแล้ว
    กระทู้
    2,549
    บล็อก
    5
    ตุ่มขอบคุณยายเสีย จ้า บ่มีหม่องกด /หำหลอด/บี้ เก็บผักอีตู่ถ่ายายเด้อ ยายออกไปใช้สิทธิ์เลือก สก./สข.ก่อนเดี๋ยวมาจ้า ....(จองหม่องไว้ก่อน อิอิ )
    --------------
    มาแล้วๆ ฮู้ๆๆหำหลอด/บี้ เก็บเอาผักบุ้ง/ผักลิ้นปี่ไปฝากแหม่นำเด้อลูกหล่า มื่อนี้เด็กน้อย 2โตมีผลงานประทับใจฮู่จักทำหน้าที่ลูกที่ดี โอ๊ยเฮ้ดตาฮักหลายมื่อนี่ ต้องชื่นชมคุณงามความดี (คึดในใจ บ่ทันปากดอก ย่านมันเหลิง)แต่ถ่ามื่อใด๋มันมันคาแต่เล่นเน็ตออนเอ็มจกแต่ผู่สาว เล่น แต่ ฮิ 7บ่ฮู่เวียก มื่อนั่นหละ สิไม้แส่หน่ำดาก ป๊าบๆ
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย nuzing; 29-08-2010 at 12:35.

  7. #7
    ท่องเวบ สัญลักษณ์ของ pui.lab
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    ที่อยู่
    โสดไม่มีใครเอา หรือว่าเราไม่เอาใคร
    กระทู้
    10,171
    บล็อก
    9
    ซีรีส์ละครเกาหลีของท่านฮอดตอน 7 แล้วติ้ค่ะ บ่เคยอ่านจักเทือ ไว้ว่างๆจะมาอ่านค๊า อิ อิ

  8. #8
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ เเมงสะดิ้ง
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    ที่อยู่
    ที่ชอบ
    กระทู้
    1,050
    บล็อก
    24
    "บักกอกสับหัวแหน่ะน๊า...เด็กน้อยหมู่นิ่
    ยามเอิ้นใซ่ใส่เวียกล่ะหนิ่งกัน
    ยามเอิ้นกินล่ะคำท่อฮาวบักตูม
    ยัดลงไปจนตาสวดมอกก่อก"
    ^
    ^
    คึดออดคำป้อยของยายทองพูนเด๊พี่น้อง

    :*-

    โอ๊ย...จ่ะแม่นวาสนาข้าวลีบยายดิ้งได้ฟ่งมาตกยุไกลหลาย
    อ่านจบแล่วนั่งซึมเลย ซึ่งผิดกับวิสัยของยายดิ้งเป็นยิ่งนัก


    "มากอด มาออยเอายายดิ้งแหน่ะเจ้าหลานเอ๊ย...
    เทิ่งท้าวบี้กับท้าวหลอดนั่นล่ะคำแพง"
    .......................................................................

    พอต่ะเว่าจบลงน้ำตาน้อยยายดิ้งกะย้อยตกป๊อกๆ
    บ่ฮู้วาดนปานได๋ ที่ยายได้แต่นั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง
    เพื่อให้น้ำตาน้อยมันได้ย้อยไหลลงไปอยู่ในหัวใจดวงบักไหย่
    แต่วามันกำลังเหี่ยวเหี่ยว หย่อนหลานน้อยทั้งฉองบ่มาหัวซานั่นเอง

  9. #9
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ เซียงเหมี่ยงเมืองสุรินทร์
    วันที่สมัคร
    Dec 2008
    ที่อยู่
    สุรินทร์, ร้อยเอ็ด, และ สปป.ลาว
    กระทู้
    896
    ปานว่าเจ้าของได้กลับไปเป็นเด็กนอ้ยอีกเถื่อโลด ขอบคุณหลาย ๆ ครับ...

  10. #10
    Miss Papaya
    ศิลปิน นักแสดง
    แม่ครัวบ้านมหา
    สัญลักษณ์ของ สาวผู้ฮ้าย
    วันที่สมัคร
    Jun 2008
    กระทู้
    1,332
    โอ้ย ๆๆๆ มักแต่ หิฟ้าวนิ หิฟ้าวเด้อ หำหลอดๆๆๆๆๆๆ

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •