กำลังแสดงผล 1 ถึง 9 จากทั้งหมด 9

หัวข้อ: บางที . . . หัวใจก็ยอมเจ็บ

  1. #1
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ ลูกสาวพ่อแล
    วันที่สมัคร
    Feb 2010
    ที่อยู่
    เดนมาร์ก
    กระทู้
    109
    บล็อก
    20

    เศร้าซึม บางที . . . หัวใจก็ยอมเจ็บ


    บางที . . . หัวใจก็ยอมเจ็บ
    เพียงแลกกับ ความสุขเล็กๆ . . . มาเก็บไว้

    บางที . . . เหนื่อยจนลุกขึ้นไม่ไหว
    แต่ก็ยังพอใจ . . . กับสิ่งที่เป็น

    บางที . . . แม้จะลำบากยากเข็ญ
    แต่ก็ยอมเป็น . . . เบี้ยล่างหัวใจเธอ

    อาการแบบนี้ใครไม่เป็น . . . ไม่รู้สึกจริงไหม



    มันมีเหตุผลหลายอย่าง
    ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจไม่ให้รักใครสักคน
    เหตุผลของคนเราย่อมไม่เหมือนกัน
    บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะรู้ตัวว่ามันคงเป็นไปไม่ได้

    บางคนอาจต้องห้ามใจ
    เพราะกลัวใจตัวเองจะถลำลึกและเจ็บปวดมากไปกว่านี้
    บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน
    และคนคนนั้นก็คือคนที่เรารู้จัก
    และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของคนคนนั้น
    บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา

    ทุกข์ทรมานแค่ไหนที่เรารักเขา
    แต่ต้องพยายามฝืนใจถอยห่างออกมา
    เราต้องเงียบ ต้องเฉยชา ต้องเลี่ยง ต้องหลบหน้า
    ต้องทำหน้าตาบึ้งตึงใส่
    เพื่อจะย้ำเตือนให้ตัวเองไม่ต้องรู้สึกอะไรใดๆ กับเขา
    มันเจ็บแทบบ้าที่ต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการนี้
    แม้จะดูเป็นวิธีการโง่ๆ
    แต่หากจำเป็นต้องทำเพื่อปกป้องตัวเอง
    เพื่อไม่ให้ใจของตัวเองต้องบาดเจ็บ

    การถอยห่างจะช่วยสอนให้เราได้เรียนรู้ว่า
    ยิ่งเรายึดติด อยากได้ อยากครอบครอง
    ยิ่งทำให้เราอ่อนแอและแพ้ภัยตัวเอง
    หากไม่ได้เขามาเป็นคนรักของเรา

    ขอเพียงแค่เขาได้เข้าใจในเหตุผลข้อนี้
    อย่าได้เข้าใจว่าเราโกรธหรือเกลียดเขาถึงต้องแสดงท่าทีเฉยชาใส่
    คนเจ็บปวดคนนี้ก็จะได้มีแรงพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นมาเข้มแข็งได้อีกครั้ง
    พร้อมที่จะใช้ชีวิตที่เดินบนทางที่เหมาะที่ควร
    แม้ว่าการเดินทางจะมีอุปสรรคมากบ้างน้อยบ้างก็ตามที



    หลังจากที่เราเข้มแข็งได้แล้ว
    ห้ามใจไม่ได้รักเขาได้แล้ว
    ทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
    คิดและรู้สึกกับเขาได้อย่างคนธรรมดาสามัญที่รู้สึกดีต่อกัน
    ไม่ต้องรู้สึกแบบพิเศษที่แอบแฝงด้วยความเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา
    และสามารถอยู่บนโลกใบเดียวกับเขาได้อย่างจริงใจที่สุด
    เป็นธรรมชาติมากที่สุดโดยไม่ต้องกดดันอะไร

    หวังว่าเขาคงเข้าใจในเหตุผลที่เรากระทำลงไป
    เจ็บนะไม่ใช่ไม่เจ็บ
    แต่สักพักก็คงจะหายดี
    แล้วทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม



    อย่าหลอกตัวเองต่อไป ว่า …
    น้ำตาจะล้างดวงตาของเธอ ให้มองเห็นชัดเจนขึ้น

    เพราะในดวงตาที่พร่ามัว ไปด้วยน้ำตาอย่างนั้น
    เธอจะมองเห็นอะไรได้ …
    นอกจากความทรงจำหม่นมัว
    และความฝันอันมืดมิด …

    อย่ากล่าวโทษว่า … ตัวเองไม่ดี
    ในความรัก ไม่มีใคร ดี หรือ ไม่ดี
    มีแค่ "รัก" หรือ "ไม่รัก"
    ต่อให้เธอทำดีแค่ไหน
    ถ้าลองได้หมดรักแล้ว … ก็ไม่มีทางจะดีไปได้

  2. #2
    ฝ่ายกิจการพิเศษ สัญลักษณ์ของ กำพร้าผีน้อย
    วันที่สมัคร
    Apr 2009
    ที่อยู่
    รัตนาธิเบศร์..ใกล้แยกแคราย
    กระทู้
    2,330
    ..เป็นกำลังใจให้ครับน้องแต๋ว..สู้ๆคับ...

    มาฟังเพลงดีกว่าเนาะ...

    [FLASH]http://www.4shared.com/embed/80553016/f8ffbc99[/FLASH]

  3. #3
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา
    Mr.Reception
    สัญลักษณ์ของ คนตระการ...
    วันที่สมัคร
    Feb 2008
    กระทู้
    4,728
    แม่นเป็นหยังน้อครับ ไผน้อเฮ็ดให่เป็นจั่งซี่............มองโลกในแง่ดีไว้เด้อครับ

  4. #4
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ บอยเมืองยศ
    วันที่สมัคร
    Dec 2009
    กระทู้
    232
    บล็อก
    1
    กำลังใจจากน้องอีกคนหนึ่งเด้อคับเอื้อยแต๋ว

  5. #5
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ แจ่มใสยิ้มสวย
    วันที่สมัคร
    Mar 2009
    ที่อยู่
    USA
    กระทู้
    1,014
    บล็อก
    18
    ไมนานห็หายค่ะ มีรัก ก็หมดรักได้ ทุกอย่างมีเกิดมีดับ มีสุข หมดสุข มีทุกข์ หมดทุกข์ ไปเรื่อยตามจังหวะชีวิต วันนี้เจ็บ ร้องให้ พรุ่งนี้เจ็บน้อยลง ร้องให้น้อยลง

  6. #6
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ เเมงสะดิ้ง
    วันที่สมัคร
    Oct 2008
    ที่อยู่
    ที่ชอบ
    กระทู้
    1,050
    บล็อก
    24
    ทุกอย่างมีเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และก็ดับไป
    มันก็เป็นเช่นนี้แหล่ะ.....เรื่องของหัวใจขี้ดื้อ
    รักใครรักจริง แต่อย่าไปคิดจริงจังนะจ๊ะคนดี

    พยายามตามใจตัวเองให้ทัน ใจเขาก็เป็นของเขา
    แต่ใจของเราอย่าเพิ่งมอบให้เขาหมดทั้งดวงล่ะเด้อคำแพง
    เอาใจแลกใจกันสั่นตั่วเนาะ ถึงบ่ได้กำไรกะบ่เป็นหยังดอก
    แต่เฮา4ขาดทุนบ่ได้เด้อนาง ได้ยินบ่ เซื่อยายดิ้งเนาะคนดี

    โอ๊ย...น๊ออ่านจนวาจบ ม่ะเป็นตาม้อยละแม่งนำเขาแท้น๊อคำแพงหมากผีผ่วนของยายดิ้งนี่เอย
    พากันไปหลอยมุดขี้ตมพ่อกันต่ะยามได๋ล่ะ อันกับผุบ่าวนั่นน่ะ....หืยยย
    มุดจนพ่อดินแก่น หม่นไปบ่ได้ จั่งออกจากโกนมาฮ้องฮ่ำ จนฮ้อนฮอดยายดิ้งมาออยเอา บาดเนี่ย
    โอ๊ะ โอ๋.... มาม่ะ ยายจิอบอุ่น กอด เอาคำแพง เซาสา มิดซะ มิดสิ



    ปอลิง...ว่างๆ มาเทคคอร์สนำยายเด้อนาง


    ฝากไว้ด้วยควมฮักแพงจ้า





  7. #7
    Membership renewed สัญลักษณ์ของ บ่าวจ้ำ
    วันที่สมัคร
    Jan 2009
    ที่อยู่
    ขัวข้วมของหนองคาย
    กระทู้
    579
    บล็อก
    2

    ความเยือกเย็น บุปผาเทพ

    Forgive & Forget

    ......ให้อภัย และ ลืมมันซ่ะ.....

  8. #8
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ ม๋าน่อย
    วันที่สมัคร
    Feb 2010
    ที่อยู่
    มุกดาหาร
    กระทู้
    403
    บล็อก
    2
    อย่าหลอกตัวเองต่อไป ว่า …
    น้ำตาจะล้างดวงตาของเธอ ให้มองเห็นชัดเจนขึ้น

    เพราะในดวงตาที่พร่ามัว ไปด้วยน้ำตาอย่างนั้น
    เธอจะมองเห็นอะไรได้ …
    นอกจากความทรงจำหม่นมัว
    และความฝันอันมืดมิด …



    แหม่นแล้วฮ้องให้จนน้ำในตาเหือดแห้ง กะแนมบ่อเห็นดอก


  9. #9
    ท่องเวบ สัญลักษณ์ของ pui.lab
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    ที่อยู่
    โสดไม่มีใครเอา หรือว่าเราไม่เอาใคร
    กระทู้
    10,172
    บล็อก
    9

    พบปะพูดคุย

    พากันไปหลอยมุดขี้ตมพ่อกันต่ะยามได๋ล่ะ อันกับผุบ่าวนั่นน่ะ....หืยยย

    อ่านบทความเป็นตาเศร้า พอมาเจอยายดิ้ง ตกเก้าอี้เลยปุ้ย

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •